استفاده از واقعیت ترکیبی: کلید طلایی آموزش موثر احیای قلبی ریوی پایه | ||
| افق توسعه آموزش علوم پزشکی | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 4، دی 1403، صفحه 1-5 اصل مقاله (1.54 M) | ||
| نوع مقاله: نامه به سردبیر | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/hmed.2024.79241.1358 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی روشن زاده1؛ علی تاج* 2 | ||
| 1گروه اتاق عمل ، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران. | ||
| 2مرکز کنترل بیماری های غیرواگیر، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: ایست قلبی، یکی از مشکلات اساسی نظام سلامت در جهان است. شروع زودهنگام احیای قلبی ریوی (CPR) از مهم ترین مراحل برای بهبود نتایج است. عدم واقع گرایی و غوطه ور شدن در آموزش به طوری که تمام ابعاد و ویژگی های آن قابل درک باشد، محدودیت اصلی در یادگیری CPR است. بنابراین، سیستم آموزشی باید از فناوری های جدید برای آموزش CPR استفاده کند تا بر این محدودیت غلبه کند. شواهد از این ایده حمایت میکنند که آموزش احیاء مبتنی بر شبیه سازی به طور مستقیم در محل کار یا در یک مرکز شبیه سازی اختصاصی باید در برنامههای آموزشی پایه حمایت از زندگی گنجانده شود. از این منظر، اجرای واقعیت ترکیبی در آموزش احیای قلبی ریوی می تواند سطح مهارتها و دانش را ارتقا داده و به ارائه فرصتهای یادگیری راحت تر و مکرر دانشجویان کمک کند. برخی از مزیتهای واقعیت ترکیبی شامل کاهش خطای انسانی در فرایند درمان پزشکی، درگیر کردن حواس حرکتی، بینایی، شنوایی و تجربی در فرایند آموزش، کسب مهارتهای کافی در انجام پروسیجرهای پزشکی، شبیه سازی محیط واقعی و امکان انتقال استرس به فراگیر و ادغام بازی با آموزش و در نتیجه افزایش ماندگاری فرایند آموزشی هستند. واقعیت مجازی و افزوده با وجود مزایایی که دارند محدودیت های جدی نیز دارند. برای آموزش BLS در یک محیط مجازی، پروسیجرها مانند فشرده سازی قفسه سینه، تهویه و دفیبریلاسیون نمیتواند با همان ویژگیهایی که در یک محیط واقعی وجود دارد، اجرا شود، بنظر می رسد برای رفع این محدودیت بایستی از روش ترکیبی استفاده نمود. یعنی از مانکن های شبیه ساز نیز استفاده کرد تا به واقعیت نزدیکتر باشد و باعث آموزش صحیح، موثر و پایدار احیای قلبی ریوی گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احیای قلبی ریوی پایه؛ واقعیت ترکیبی؛ آموزش | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
1.Issleib M, Kromer A, Pinnschmidt HO, Süss-Havemann C, Kubitz JC. Virtual reality as a teaching method for resuscitation training in undergraduate first year medical students: a randomized controlled trial. Scandinavian journal of trauma, resuscitation and emergency medicine. 2021; 29:1-9. 2.Artero PM, Rios MP, Greif R, Cervantes AB, Gijón-Nogueron G, Barcala-Furelos R, Aranda-García S, Petersen LR. Efficiency of virtual reality for cardiopulmonary resuscitation training of adult laypersons: A systematic review. Medicine. 2023; 102(4):e32736. 3.Nas J, Thannhauser J, Konijnenberg LS, van Geuns RJ, van Royen N, Bonnes JL, Brouwer MA. Long-term effect of face-to-face vs virtual reality cardiopulmonary resuscitation (CPR) training on willingness to perform CPR, retention of knowledge, and dissemination of CPR awareness: a secondary analysis of a randomized clinical trial. JAMA network open. 2022; 5(5): e2212964-. 4.Lim XM, Liao WA, Wang W, Seah B. The effectiveness of technology-based cardiopulmonary resuscitation training on the skills and knowledge of adolescents: systematic review and meta-analysis. Journal of Medical Internet Research. 2022; 24(12): e36423. 5.Nas J, Thannhauser J, Vart P, van Geuns RJ, Muijsers HE, Mol JQ, Aarts GW, Konijnenberg LS, Gommans DF, Ahoud-Schoenmakers SG, Vos JL. Effect of face-to-face vs virtual reality training on cardiopulmonary resuscitation quality: a randomized clinical trial. JAMA cardiology. 2020; 5(3):328-35.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,306 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 530 |
||
