بررسی روایی و پایایی پرسش نامه ی ارزیابی اعتیاد اینترنتی چن | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مجله اصول بهداشت روانی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مقاله 6، دوره 14، شماره 55، مهر 1391، صفحه 45-236 اصل مقاله (250.13 K) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/jfmh.2012.941 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نویسندگان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مریم صالحی1؛ مژده رمضانی2؛ نسیم نمیرانیان3؛ مهتا صالحی4 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی تهران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 3دستیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی تهران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 4دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| چکیده | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| : این مطالعه جهت تعیین روایی و پایایی پرسشنامهی ارزیابی اعتیاد به اینترنت چن (CIAS) در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران (ایران سابق) انجام شد. روشکار: این پژوهش مقطعیتوصیفیتحلیلی بر روی 214 نفر از دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با روش نمونهگیری در دسترس در نیمهی اول سال تحصیلی 90-1389 انجام گرفت. ابتدا پرسشنامهی CIAS از انگلیسی به فارسی ترجمه و روایی ظاهری آن توسط 3 تن از متخصصان پزشکی اجتماعی تایید گشت. سپس پرسشنامهی مذکور به همراه پرسشنامهی یانگ (IAT) و فرم جمعآوری دادههای جمعیتشناختی و کاربری اینترنت، جهت تکمیل در اختیار دانشجویان پزشکی قرار گرفت. پس از جمعآوری دادهها، روایی و پایایی پرسشنامهی CIAS با استفاده از روشهای تحلیل عاملی، همسانی درونی، روایی همگرایی و آلفای کرونباخ با استفاده از نرمافزار SPSS تعیین گردید. یافته ها: در بررسی روایی پرسشنامه، روایی همگرایی نشانگر 85/0=r با 001/0P< و نتایج تحلیل عاملی به روش چرخش واریماکس، نشاندهندهی استخراج 5 عامل بودند. در بررسی پایایی نیز نتایج آلفای کرونباخ نمایانگر 93/0=α بود. نتیجه گیری: پرسشنامهی ارزیابی اعتیاد اینترنتی CIAS از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار است اما به علت عدم وجود استاندارد طلایی پذیرفته شده در تشخیص اعتیاد اینترنتی، تعیین نقطهی برش مناسب برای آن، نیاز به بررسیها و مطالعات بیشتری جهت توافق بر روی معیار تشخیص بالینی دارد که برای شناسایی دقیق میزان اختلال و برنامهریزی جهت پیشگیری و درمان آن ضروری به نظر میرسد. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| کلیدواژهها | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اعتیاد اینترنتی؛ پایایی؛ پرسش نامه؛ روایی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اصل مقاله | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
استفاده از اینترنت در تمام دنیا به طور باور نکردنی در حال افزایش است به طوری که درسال 2002 حدود 665 میلیون کاربر اینترنت در سراسر دنیا وجود داشته است. در ایران نیز تعداد کاربران اینترنت بین سالهای 2000 تا 2006، 3100 درصد افزایش داشته و تا کنون به بیش از 5/11 میلیون نفر رسیده است (1). این امر با وجود قابلیتها و مزایای فراوان، مشکلات جدی بسیاری از جمله ارایهی مطالب و تصاویر ناهنجار، محرمانه نماندن اطلاعات و اعتیاد به اینترنت را موجب شده است (2). یانگ[1] معتقد است که واژهی معتاد برای کاربران اینترنت هم کاربرد دارد زیرا علایم اعتیاد به اینترنت مشابه اعتیاد به سیگار، الکل و مواد مخدر میباشد (3،4). در مورد اعتیاد به اینترنت مانند سایر اعتیادها نکتهی اساسی، وابستگی است که شامل مواردی همچون تحمل[2]، سندرم ترک[3]، عدم کنترل در استفاده و استفادههای تکانهای[4] است (5،6). با وجود این که شیوع حقیقی اعتیاد به اینترنت نامشخص است، یانگ شیوع آن را در حدود 5 تا10 درصد کاربران اینترنت در دنیا تخمین زده است (3،7). در مطالعاتی که در آمریکا، نروژ، چین، کره جنوبی و یونان انجام گرفته، شیوع اعتیاد اینترنتی بین 7/0 تا 5/13درصد گزارش شده است بر اساس آخرین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی[5] (DSM IV-TR)، اعتیاد اینترنتی هنوز به عنوان یک تشخیص با ملاکهای مستقل مطرح نشده و در بسیاری از تحقیقات، برای تشخیص آن از ملاکهای وابستگی به مواد، قماربازی بیمارگونه و اختلال کنترل تکانه استفاده شده است (16،20). تاکنون ابزار متعددی برای بررسی اعتیاد اینترنتی به وجود آمدهاند که در فرمها و اشکال مختلفی همچون کرایتریا، پرسشنامه و مقیاس با تعداد سئوالات متنوع از 6 تا 40 سئوال، طراحی شدهاند. از میان کرایتریاها میتوان به کرایتریای 6 آیتمی گریفیث[6] و کرایتریای 7 آیتمی گلدبرگ[7] اشاره کرد. از جمله پرسشنامهها نیز میتوان از پرسشنامهی اعتیاد اینترنتی یانگ[8] (IAT) و پرسشنامهی استفادهی بیمارگونه از اینترنت[9] (PIUQ) نام برد. مقیاس عمومی استفادهی بیمارگونه از اینترنت[10] (GPIUS) و مقیاس اعتیاد اینترنتی چن[11] (CIAS) نیز نمونههایی از مقیاسهای مورد استفاده جهت بررسی اعتیاد اینترنتی هستند (6،16،23-21). پرسشنامهی یانگ یکی از معروفترین و معتبرترین پرسشنامههای سنجش اعتیاد اینترنتی است که در کشورهای مختلف جهان از جمله فرانسه، ایتالیا، فنلاند و انگلستان، پس از اطمینان از روایی و پایایی آن مورد استفاده قرار گرفته و روایی و پایایی آن در ایران نیز تایید شده است (5،20،26-24). نسخهی اولیهی این پرسشنامه، ابعاد و زیرمقیاسهای مشخصی را معرفی نکرده است هر چند که محققان در مطالعات بعدی به بررسی ابعاد مختلف آن پرداختهاند (20). مقیاس اعتیاد اینترنتی چن، ابزار دیگری است که در سال 2003 توسط چن و همکاران در 26 آیتم و 5 محور اصلی به بررسی اعتیاد اینترنتی پرداخت (22). این پنج بعد به فقدان کنترل، علایم ترک، تحمل، مشکلات در روابط بین فردی و سلامت و مدیریت زمان اشاره دارند. از آن جا که مقیاس مذکور علاوه بر سنجش اعتیاد اینترنتی، با اشاره به جنبههای رفتاری و روانشناختی آن، امکان درک عمیقتری از این پدیده را فراهم مینماید، این پژوهش با هدف گسترش راههای شناخت و تحلیل اعتیاد اینترنتی در کشور، برای اولین بار اقدام به بررسی روایی و پایایی این پرسشنامه و مقایسهی آن با پرسشنامهی یانگ در ایران کرده است. همان طور که در مطالعات متعدد نوجوانان، جوانان و دانشجویان به عنوان گروههای پرخطر و مستعد ابتلا به اعتیاد اینترنتی معرفی شدهاند (1،2،15،27)، در این مطالعه بررسی بر روی گروه دانشجویان پزشکی صورت پذیرفته است. این گروه به عنوان یکی از مستعدترین گروههای دانشجویی کشور، از جمله گروههای پرخطر میباشند و به دلیل مدت طولانی تحصیل و دسترسی به آنان، میتوان با برنامهریزی به موقع و آگاهانه، مداخلات پیشگیرانه و کنترلی مناسب را در ایشان به خوبی طراحی و اجرا کرد و از سوی دیگر بیتوجهی به خطر بروز اعتیاد اینترنتی، میتواند با آسیبهای جدی در عملکرد فردی، اجتماعی و تحصیلی ایشان به عنوان یکی از سرمایه های ارزشمند ملی همراه گردد. روشکار این مطالعه از نوع توصیفیتحلیلیمقطعی بوده و جامعهی آماری آن را دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران (دانشگاه ایران سابق) در نیمسال اول سال تحصیلی 89-1388 تشکیل میدادند. نمونهگیری به روش در دسترس و از میان دانشجویان پزشکی که در مقاطع مختلف علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموزی و کارورزی، تحت آموزش گروه پزشکی اجتماعی بودند انجام گرفت و در نهایت تعداد 214 نفراز دانشجویان متمایل به شرکت، وارد مطالعه شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات: الف) فرم جمعآوری دادههای جمعیتشناختی: شامل مواردی همچون سن، جنس و مدت زمان استفاده از اینترنت بود. ب) پرسشنامهی سنجش اعتیاد اینترنتی یانگ (IAT): اولین بار با 8 سئوال در سال 1994 توسط کیمبرلی یانگ طراحی و سپس فرم تکمیل شدهی آن با 20 سئوال از سوی وی در سال 1998، ارایه گشت (6). این پرسشنامه مشتمل بر 20 سئوال بر مبنای مقیاس لیکرت پنج درجهای شامل هرگز، به ندرت، گاهی، اغلب و همیشه میباشد که به ترتیب نمرهی 0 تا 5 را به خود اختصاص میدهند. دامنهی نمرات بین 20 تا100 و کسب نمرهی بالاتر، نشانهی وابستگی بیشتر به اینترنت است. نقطهی برش پیشنهادی این پرسشنامه در اکثر مطالعات انجام شده از جمله مطالعهی درگاهی و رضوی بر روی ساکنان منطقهی 2 غرب تهران، شامل طیف 20-49 طبیعی،50-79 در معرض خطر و نیازمند غربالگری، 80-100 وجود اعتیاد به اینترنت است، اما در مطالعهی علوی و همکاران بر روی دانشجویان دانشگاههای اصفهان، نقطهی برش 46 به دست آمده است، به ترتیبی که امتیاز بالاتر از 46، نشانگر وجود اعتیاد اینترنتی در فرد میباشد (20،15). یانگ و همکاران اعتبار درونی این پرسشنامه را 92/0 برآورد کردند و اعتبار به روش بازآزمایی نیز معنیدار گزارش شده است (28،29). ویدیانتو و مکموران[12]، روایی صوری این پرسشنامه را بسیار بالا ذکر کردهاند. همچنین از طریق تحلیل عوامل، شش عامل برجستگی، استفادهی بیش از حد، بیتوجهی به وظایف شغلی، فقدان کنترل، مشکلات اجتماعی و تاثیر بر عملکرد را به دست آوردند (3). علوی و همکاران در پژوهش خود همسانی درونی پرسشنامهی یانگ را برابر 88/0=α برآورد کردند (1). ج)پرسشنامهی سنجش اعتیاد اینترنتی چن (CIAS): این پرسشنامه در سال 2003 توسط چن و همکاران در 26 آیتم و 5 محور اصلی به بررسی اعتیاد اینترنتی پرداخت (22). این 26 سئوال بر مبنای مقیاس لیکرت چهار درجهای شامل کاملا مخالف، تا حدودی مخالف، تا حدودی موافق وکاملا موافق است. دامنهی نمرات بین26 تا 104 بوده و کسب نمرهی بالاتر، نشانهی وابستگی بیشتر به اینترنت است (26-63 طبیعی، 67-64 در معرض خطر و نیازمند غربالگری، 68 -104 وجود اعتیاد به اینترنت). پنج بعد یا محور آن نیز به فقدان کنترل، علایم ترک، تحمل، مشکلات در روابط بین فردی و سلامت و مدیریت زمان اشاره دارند. در مطالعهی اصلی، آلفای کرونباخ پرسشنامه و محورهای پنجگانهی آن، مقادیری بین 79/0 تا 93/0 گزارش شده است (30). در ابتدا پرسشنامهی CIAS توسط محقق به فارسی ترجمه شد و سپس یک فرد ماهر در زمینهی ترجمهی متون پزشکی، متن فارسی را مجددا به انگلیسی ترجمه نمود و دو متن انگلیسی با هم مقایسه و نقایص برطرف شد. سپس اصطلاحات فارسی متناسب در پرسشنامهی فارسی، اصلاح شده و مورد استفاده قرار گرفت. آنگاه پرسشنامه در اختیار 10 دانشجو به منظور بررسی قابل درک بودن سئوالات و مفاهیم قرار داده شد و پس از رفع ابهامات و تایید روایی ظاهری توسط سه نفر از متخصصین پزشکی اجتماعی، پرسشنامهی نهایی در اختیار دانشجویان گذاشته و از شرکتکنندگان درخواست گردید پرسشنامهها را با توجه به وضعیت استفاده از اینترنت در طی سه ماه گذشته، تکمیل نمایند. در نهایت با ورود دادهها به جهت بررسی روایی سازهای از روش تحلیل عاملی اکتشافی با چرخش واریماکس و روش روایی همگرایی با تکمیل جهت رعایت نکات اخلاقی پژوهش، پس از تایید طرح پژوهشی در معاونت پژوهشی دانشگاه تهران، در زمان اجرا نیز در مورد هدف پژوهش، توضیحات کامل به دانشجویان ارایه و علاوه بر استفاده از پرسشنامههای بدون نام، از جهت محرمانه ماندن اطلاعات نیز به آنان اطمینان داده شد و در نهایت پرسشنامه در اختیار دانشجویانی که مایل به شرکت در مطالعه بودند، قرار گرفت. نتایج میانگین سنی شرکتکنندگان در این مطالعه 23 سال با انحراف معیار 9/2سال بود. 3/67 درصد آنان زن و 7/32 درصد مرد بودند. حداقل زمان استفاده از اینترنت در شبانهروز، صفر و حداکثر 6 ساعت و میانگین و انحراف معیار آن به ترتیب 3/1 و 2/1 ساعت در شبانهروز بود. ثبات درونی پرسشنامهی CIAS، نشانگر آلفای کرونباخ 93/0 بود که نشان میدهد تنها 7 درصد از واریانس نمرات کل پرسشنامه در اثر خطای اندازهگیری به دست آمده است.
جدول1- مقدار آلفای کرونباخ برای هر یک از ابعاد پنجگانهی پرسشنامهی اعتیاد اینترنتی چن در آزمونشوندگان دانشجوی پزشکی
در بررسی روایی همگرایی پرسشنامهی CIAS و همبستگی آن با پرسشنامهی IAT، 85/0= r با 001/0P< بود که بیانگر روایی همگرایی بالای پرسشنامه است. همچنین مقادیر r برای ابعاد پنجگانهی پرسشنامه شامل فقدان کنترل، علایم ترک، تحمل، مشکلات در روابط بین فردی و سلامت و مدیریت زمان به ترتیب عبارت از 76/0، 65/0، 65/0، 73/0 و 76/0 بودند. در بررسی روایی سازهای پرسشنامهی چن از طریق تحلیل عاملی به روش چرخش واریماکس، 5 عامل به دست آمد که 3/61 درصد از کل واریانس را پوشش میدادند. برای بررسی مناسب بودن حجم نمونه و همبستگی مناسب بین سئوالات، جهت انجام تحلیل عاملی به ترتیب از آزمون KMO و Bartlett استفاده شد که 9/0=KMO بود و از آن جا که KMO بیشتر از 6/0 نشانگر کفایت حجم نمونه است میتوان با مقدار 9/0، به راحتی بار عاملی را اجرا کرد (16). از سوی دیگر نتیجهی آزمون بارتلت با مجذور خی 5/2511، درجهی آزادی 325 و 001/0P< بود که معنیدار بودن آزمون، نشانگر همبستگی مناسب بین سوالات برای انجام تحلیل عاملی بود. مواردی که مقدار بار عاملی بیشتر از یک داشتند، به عنوان عامل پذیرفته شدند. جدول 2 نشانگر مقدار ویژه و واریانس توجیه شده توسط هر یک از عوامل پنجگانه میباشد.
جدول 2- مقدار ویژه و واریانس توجیه شده توسط هر یک از عوامل پنجگانهی پرسشنامهی اعتیاد اینترنتی چن در آزمونشوندگان دانشجوی پزشکی
همچنین رسم نمودار اسکری نیز نشانگر پیشنهاد پنج عامل در نمودار ارزشهای ویژه بود (نمودار 1).
نمودار 1- نمودار ارزشهای ویژه (نمودار اسکری) و الگوی وزنهای عاملی پرسشنامهی اعتیاد اینترنتی چن در آزمونشوندگان دانشجوی پزشکی از آن جا که فرم چرخش نایافتهی ماتریس عاملی، ساختار معنیداری را به نمایش نمیگذاشت، از روش چرخش واریماکس استفاده شد و سئوالاتی که بار عاملی بیش از 3/0 داشتند، انتخاب شدند (جدول 3).
جدول 3- ماتریس عاملی چرخش یافتهی واریماکس پرسشنامهی اعتیاد اینترنتی چن در آزمونشوندگان دانشجوی پزشکی
نتایج تحلیل عاملی به روش چرخش واریماکس نشان داد سئوالاتی که بیشترین همبستگی را با عامل یک دارند شامل سئوالات 20،16،11،10،5،4،2،1 هستند که عامل مربوط به علایم ترک را بیان میکنند، همچنین سئوالاتی که با عامل دوم یعنی مشکلات مربوط به روابط بین فردی و سلامت، همبستگی بالاتری دارند عبارتند از 12،14،15،17،18،25، سئوالات 3،9،19،22،24 بالاترین همبستگی را با عامل سوم یعنی تحمل، نشان دادند و سئوالات 26،7،8،21،23 با عامل چهارم یعنی مدیریت زمان، همبستگی بیشتری دارند. در نهایت سئوالات 6 و 13 بالاترین همبستگی را با عامل پنجم یعنی فقدان کنترل نشان دادند. بر اساس پرسشنامهی CIAS، 7/95 درصد دانشجویان دچار اعتیاد اینترنتی نبودند اما 1 درصد در معرض خطر و 3/3 درصد نیز دچار اعتیاد اینترنتی بودند. جدول 4 یافتههای حاصل از مقایسه شیوع اعتیاد اینترنتی حاصل از سه نقطه برش متفاوت را در دو پرسشنامهی CIAS و IAT، نشان میدهد.
جدول 4- شیوع اعتیاد اینترنتی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 89-1388 با استفاده از سه نقطهی برش متفاوت در پرسشنامههای مقیاس اعتیاد اینترنتی چن (CIAS) و سنجش اعتیاد اینترنتی (IAT)
بحث در این مطالعه، پایایی پرسشنامهی CIAS به روش ضریب همبستگی 85/0=r با 001/0P< میان دو نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به روش چرخش واریماکس نیز مانند مطالعهی چن و همکاران، 5 عامل اصلی را نشان میدهد که در مجموع 3/61 درصد از کل واریانس را تعیین میکنند و در این میان، عامل اول، بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است (22). این مطالعه نشان داد که علایم ترک، مشکلات مربوط به روابط بین فردی و سلامت، ایجاد تحمل و مشکلات مدیریت زمان، ابعادی هستند که در کاربران به وضوح قابل افتراق میباشند و از این جهت شباهت زیادی میان سئوالات ابعاد مذکور با تحقیقات چن مشاهده میشود اما سئوالاتی که در پرسشنامهی چن تحت عنوان فقدان کنترل طبقهبندی چانگ و لاو[14] در بررسی پرسشنامهی یانگ به وجود سه عامل علایم ترک، مشکلات اجتماعی و اختلال عملکرد اشاره کردند (32). ویدیانتو و مکموران نیز از 6 عامل برجستگی، استفادهی بیش از حد، بیتوجهی به وظایف شغلی، فقدان کنترل، مشکلات اجتماعی و تاثیر بر عملکرد یاد کردند (3). مطالعهی علوی و همکاران نیز بیانگر 5 عامل مشکلات اجتماعی، تاثیر بر عملکرد، فقدان کنترل، استفادهی بیمارگونه از چتروم[15] و بیتوجهی به وظایف شغلی و تحصیلی بود (20). این یافتهها نشان میدهد که برخی ابعاد همچون استفادهی بیش از حد و بیمارگونه و مشکلات اجتماعی و اختلالات عملکردی از یافتههای مشترک میان مطالعات مختلف بوده و از اهمیت بالایی برخوردار هستند. در این پژوهش بر اساس پرسشنامهی CIAS شیوع اعتیاد اینترنتی (شامل افراد در معرض خطر و مبتلا)، 3/4 درصد برآورد گردید که با مقادیر حاصل از پرسشنامهی یانگ متفاوت بود. این موضوع نشان میدهد که علاوه بر پایایی و روایی، نکتهی مهم دیگری که باید در استفاده از شرکتکنندگان در پژوهش حاضر دانشجویان پزشکی بودند که در مقاطع مختلف، در کلاسهای مرتبط با گروه پزشکی اجتماعی حضور داشتند و از آن جا که این حضور بر اساس برنامهی زمانبندی ارایه شده از سوی آموزش دانشگاه و بدون هیچ گونه کرایتریای انتخابی خاصی صورت میپذیرد و در پرسشنامه نیز از شرکتکنندگان خواسته شده است که با توجه به نحوهی استفاده از اینترنت در سه ماه اخیر به سئوالات پاسخ گویند، به نظر میرسد که نتایج مطالعه قابل تعمیم به سایر دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران نیز باشد. با وجود این میتوان مطالعات تکمیلی را با استفاده از نمونهی تصادفی از کل جمعیت دانشجویی تحت پوشش هر دانشگاه و همچنین جمعیتهای دانشآموزی و عمومی انجام داد. همان طور که اشاره شد یک محدودیت مهم در این مطالعه، نبود یک استاندارد طلایی پذیرفته شده برای تعیین نقطهی برش مناسب این پرسشنامه بود که استفادهی کاربردی از نتایج ارزیابی را برای برنامهریزی جهت پیشگیری و کنترل اعتیاد اینترنتی، با مشکل مواجه میسازد. گر چه در این خصوص میتوان بر اساس نظر خبرگان، از ملاکهای مطرح شده در سایر مطالعات مشابه به عنوان جانشین استاندارد طلایی استفاده کرد اما تا زمانی که کرایتریای مورد توافق و پذیرفته شدهی DSM یا مرجع معتبر مشابه اعلام نگردد نمیتوان به توافق قطعی در این زمینه دست یافت. نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان داد که پرسشنامهی CIAS از پایایی و روایی بالایی جهت ارزیابی اعتیاد اینترنتی برخوردار است اما مشخص کردن نقطهی برش مناسب این پرسشنامه در جمعیت ایرانی نکتهی مهمی است که نیازمند مطالعات تکمیلی میباشد. استفاده از پرسشنامهی مذکور و سایر ابزارهای مشابه در شناسایی اعتیاد اینترنتی و ابعاد مختلف آن، راهکار مناسبی جهت برآورد وسعت و عوامل زمینهساز این اختلال میباشد که در پی آن میتوان با طراحی مداخلات مناسب از جمله آگاهی دادن به دانشجویان، خانوادهها و دستاندرکاران در زمینهی علایم و عواقب بروز اعتیاد اینترنتی و سعی در
[1]Young [2]Tolerance [3]Withdrawal Syndrome [4]Impulsive Use [5]Diagnostic and Statistical Manual for Mental Disorder, Forth Edition-Text Revision [6]Griffith [7]Goldberg [8] Young Internet Addiction Test [9]Pathological Internet Use Questionnaire [10]Generalized Pathological Internet Use Scale [11]Chen Internet Addiction Scale [12]Widyanto and McMurran [13]Ko [14]Chang and Law [15]Chat Room
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مراجع | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
1. Alavi SS, Maracy MR, Jannatifard F, Eslami M, Haghighi M. [Assessment of relation between psychiatric symptoms and internet addiction in students of Isfahan universities]. Journal of Hamadan University 2010; 17(2): 55-65. 2. Kim S, Kim R. A study of internet addiction: Status, causes, and remedies. Journal of Korean Home Economics Association English Edition 2002; 3: 1-19. 3. Widyanto L, McMurran M. The psychometric properties of the internet addiction test. Cyberpsychol Behav 2004; 7(4): 443-50. 4. Ghassemzadeh L, Shahraray M, Moradi A. Prevalence of internet addiction and comparison of internet addict and non-addicts in Iranian high schools. Cyberpsychol Behav 2008; 11(6): 731-3. 5. Ko CH, Hasio S, Liu GC, Yen JY, Yang MJ, Yen CF. The characteristics of decision making, potential to take risk, and personality of college students with internet addiction. Psychiatr Res 2010; 175: 121-5. 6. Young KS. Caught in the net: How to recognize the sings of internet addiction and a winning strategy for recovery. 1st ed. New York: John Wiley and sons; 1998: 181-231. 7. Douglas AC, Mills JE, Niang M, Stepchenkova S, Byun S, Ruffini C, et al. Internet addiction: Meta-synthesis of qualitative research for the decade 1996-2006. Comput Human Behav 2008; 24(5): 8. Aboujaoude E, Koran LM, Gamel N. Potential markers for problematic internet use: A telephone survey of 2,513 adults. CNS Spectr 2006; 11: 750-5. 9. Bakken IJ, Wenzel HG, Götestam KG. Internet addiction among Norwegian adults: A stratified probability sample study. Scand J Psychol 2009; 50: 121-7. 10. Johansson A, Götestam KG. Internet addiction: Characteristics of a questionnaire and prevalence in Norwegian youth (12-18 years). Scand J Psychol 2004; 45: 223-9. 11. Cao F, Su L, Götestam KG. Internet addiction among Chinese adolescents: Prevalence and psychological features. Child Care Health Dev 2007; 33: 275-81. 12. Kim K, Ryu E, Chon MY. Internet addiction in Korean adolescents and its relation to depression and suicidal ideation: A questionnaire survey. Int J Nurs Stud 2006; 43: 185-92. 13. Park SK, Kim JY, Cho CB. Prevalence of internet addiction and correlations with family factors among South Korean adolescents. Adolescence 2008; 43: 895-909. 14. Siomos KE, Dafouli ED, Braimiotis DA. Internet addiction among Greek adolescent students. Cyberpsychol Behav 2008; 11: 653-7. 15. Dargahi H, Razavi M. [Internet addiction and its related factors in inhabitants, Tehran]. Payesh 2007; 6(3): 265-72. (Persian) 16. Alavi SS, Jannatifard F, Maracy MR, Rezapour H. [The psychometric properties of Generalized Pathological Internet Use Scale (GPIUS) in internet users student of Isfahan universities]. Knowledge and research in applied psychology 2009; 11(4): 38-50. (Persian) 17. King SA. Internet addiction. Is the internet addictive, or are addicts using the internet? [cited 1996 Dec]. Available from: URL; http://www.webpages.charter.net/stormking/iad.html 18. Kubey RW, Lavin MJ, Barrows JR. Internet use and collegiate academic performance decrements: Early findings. J Commun 2001; 51(2): 366-82. 19. Ferris RJ. Internet addiction disorder: Causes, symptoms, and consequences. Psychology Virginia Tech. [cited 2009 May 20]. Available from: URL; http://www.files.chem.vt.edu/chem-dept/dessy/ honors/ papers/ ferris.html. 20. Alavi SS, Eslami M, Maracy MR, Najafi M, Jannatifard F, Rezapour H. [Psychometric properties of Young internet addiction test]. Journal of behavioral sciences 2010; 4(3): 183-9. (Persian) 21. Widyanto L, Griffiths M. Internet addiction: A critical review. Int J Ment Health Addict 2006; 4: 31-51. 22. Chen SH, Weng LC, Su YJ, Wu HM, Yang PF. Development of Chinese internet addiction scale and its psychometric study. Chin J Psychol 2003; 45: 279-94. 23. Chou C, Condron L, Belland JC. A review of the research on internet addiction. Educ Psychol Rev 2005; 17(4): 363-88. 24. Khazaal Y, Billieux J, Thorens G, Khan R, Louati Y, Scarlatti, E, et al. French validation of the internet addiction test. Cyberpsychol Behav 2008; 11(6): 703-6. 25. Kaltiala-Heino R, Lintonent T, Rimpela A. Internet addiction? Potentially problematic use of the internet in a population of 17-18 year old adolescents. Addict Res Theory 2004; 12(1): 89-96. 26. Ferraro G, Caci B, D'Amico A, Di Blasi M. Internet addiction disorder: An Italian study. Cyberpsychol Behav 2007; 10(2): 170-5.27. Ghamamy M. [Risk of cyber for children]. Modification and education monthly. State Prisonsand Security and Corrective Measures Organization 2005; 4(37): 45-7. (Persian). 28. Yang CK, Choe BM, Baity M, Lee JH, Cho JS. SCL-90-R and 16 PF profiles of senior high school students with excessive internet use. Can J Psychiatry 2005; 50(7): 407-14. 29. Man SL. Prediction of internet addiction for undergraduates in Hong Kong. Hong Kong: Baptist University; 2006: 1-56. 30. Ko CH, Yen JY, Yen CF, Chen CC, Yen CN, Chen SH. Proposed diagnostic criteria and the screening and diagnosing tool of Internet addiction in college students. Compr Psychiatry 2009; 50: 378-84. 31. Ko CH, Yen JY, Chen CC, Chen SH, Yen CF. Proposed diagnostic criteria of Internet addiction for adolescents. J Nerv Ment Dis 2005; 193: 728-33. 32. Chang MK, Law SP. Factor structure for young internet addiction test: A confirmatory study. Comput Human Behav 2008; 10(16): 1-23.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 16,640 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,470 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||