مطالعه ی مبتنی بر مدل کلونینجر: مقایسه ی عامل های سرشت و منش اقدام کنندگان به خودکشی با افراد بهنجار | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مجله اصول بهداشت روانی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 56، دی 1391، صفحه 43-336 اصل مقاله (203.35 K) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/jfmh.2013.892 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نویسندگان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| منصور بیرامی1؛ آیدا عبدالله زاده جدی2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه تبریز | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| چکیده | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| با توجه به آمارهای اعلام شده از سوی سازمان بهداشت جهانی، خودکشی یکی از علل اصلی مرگ در جمعیت عمومی به ویژه افراد جوان میباشد. با توجه به تاثیرات زیانبار روانی، اجتماعی و اقتصادی آن، لزوم بررسی همهجانبهی علل زیربنایی و به پیرو آن ایجاد راهکارهای عملی جهت پیشگیری از این معضل بداشت روانی بیش از پیش مشخص میگردد. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد سرشتی و منشی افراد اقدامکننده به خودکشی انجام پذیرفته است. روشکار: در این مطالعهی علی-مقایسهای، 30 بیمار بستری در بیمارستان رازی تبریز که در پاییز و زمستان سال 1390 در پی اقدام به خودکشی به مرکز ارجاع داده شده بودند، به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شده و پس از کسب رضایت بیمار، پرسشنامهی سرشتی و منشی کلونینجر (TCI-125) را تکمیل نمودند. گروه شاهد شامل 30 فرد سالم فاقد سابقهی تشخیص روانپزشکی نیز پرسشنامه را تکمیل نمودند. دادههای به دست آمده با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره بررسی گردیدند. یافته ها: بنا بر نتایج، گروه اقدامکننده به خودکشی به طور معنیداری نمرات بالای نوجویی و نمرات پایینتر خودراهبری و همکاری را در مقایسه با گروه شاهد نشان دادند (001/0>P). نتیجه گیری: این مطالعه در راستای پژوهشهای معطوف به بررسی ابعاد شخصیتی زیربنایی دخیل در اقدامات خودکشی، میتواند در جهت شناخت دقیقتر عوامل دخیل در این پدیده و ارایهی راهکارهای مناسب جهت پیشگیری و درمان، یاریرسان باشد. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| کلیدواژهها | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اقدام به خودکشی؛ سرشت؛ منش | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اصل مقاله | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
خودکشی[1] یکی از مخاطرات اصلی سلامت روانی است و مطابق با آمارهای ارایه شده، هر سال حدود یک میلیون نفر در اثر اقدام به خودکشی جان خود را از دست میدهند (1،2). اقدام به خودکشی، یازدهمین علت مرگ در جمعیت عمومی و سومین علت مرگ در جمعیت 24-15 ساله میباشد (3). عوامل متعددی از جمله سن، جنسیت، صفات شخصیتی، مذهب، وضعیت شغلی، سوءمصرف مواد و بیماریهای مطالعات همهگیرشناسی انجام شده در دهههای اخیر نشانگر افزایش شیوع خودکشی و اقدام به آن در ایران میباشد (6). میزان شیوع خودکشی در ایران، 2/6 در صدهزار نفر بوده و طبق آمارهای اعلام شده، کشور ایران، پنجاه و هشتمین کشور جهان از نظر خودکشی میباشد (7). با توجه به افزایش روزافزون این پدیدهی تاسفبار، برنامهریزی در جهت کنترل و پیشگیری از خودکشی مستلزم شناسایی دقیق عوامل زمینهساز میباشد. از جمله عوامل زمینهساز اساسی در پدیدهی خودکشی، عوامل و صفات شخصیتی فرد اقدامکننده میباشد (8). عوامل شخصیتی از پراهمیتترین عوامل در زمینهی خودکشی میباشند. مطالعات مختلف، بیانگر ارتباط معنیدار عوامل سرشتی[2] شخصیت با رفتارهای خودکشی در جمعیت عادی و نیز جمعیت بالینی میباشد (8،9). منظور از عوامل سرشتی، نگرش گستردهی فرد در برابر محیط است که زیرپایههای زیستی دارند (8). در واقع پاسخهای هیجانی خودکار که تا حدودی جنبهی وراثتی داشته و در طول حیات پایدار میمانند در نظریهی کلونینجر[3]، سرشت نامیده میشود. در مقابل، منش[4]، به خودپندارهها و تفاوتهای فردی در اهداف، ارزشها و انتخابهای فرد و معنی تجربهی او در زندگی برمیگردد که متاثر از یادگیری اجتماعی بوده و در طول زندگی رشد میکند (10). مدل عصبی-زیستی کلونینجر، جنبههای ژنوتایپی شخصیت را بررسی میکند و شامل چهار بعد سرشتی آسیبگریزی[5]، نوجویی[6]، پاداشوابستگی[7] و پشتکار[8] و سه بعد منشی خودهدایتی[9]، همکاری[10] و خودفراروی[11] میباشد (4). تفاوتهای فردی در ابعاد سرشتی، شکلدهندهی فرآیند پردازش اطلاعات حسی و مولفههای یادگیریهای نخستین به ویژه شرطیسازی پاسخهای رفتاری ناهوشیار میباشد. سرشت به عنوان سوگیری ارثی در هیجانات و یادگیری مفهومبندی شده که زیربنا و اساس اکتساب صفات رفتاری خودکار و هیجانمدار و عاداتی است که در سالهای اولیهی زندگی قابل مشاهده هستند و تقریبا در طول زندگی فرد، پایدار میباشند. هر یک از ابعاد اساسی چهارگانهی سرشتی یک صفت دارای توزیع طبیعی است که تقریبا ارثی، قابل مشاهده در کودکی و نسبتا پایدار در طول زمان میباشد و تا حدودی توانایی پیشبینی رفتار فرد در بزرگسالی را دارند. تفاوتهای سرشتی که در ابتدا ثابت نیستند، تمایل به تثبیت در طول سال دوم و سوم زندگی دارند. منش، شامل تفاوتهای فردی در مفهوم خود و روابط شیئی است که منعکسکنندهی اهداف و ارزشهای فردی میباشد. فرد این اهداف و ارزشها را به طور منطقی و ارادی میسازد (4). عامل سرشتی آسیبگریزی به خصوصیاتی چون نگرانی، ترس از عدم قطعیت، شرم و خجالت در مواجهه با غریبهها و خستگی و فرسودگی اشاره دارد، نوجویی یک عامل سرشتی مرتبط با تحریکجویی، افراط، تکانشگری و بینظمی میباشد. افرادی که نوجویی بالایی دارند تمایل به تغییرات خلقی سریع، رفتارهای هیجانی، کاوشگری و کنجکاوی دارند. چنین افرادی مشتاق تغییرات هستند، به آسانی حوصلهشان سر میرود و تکانشگر و بینظم هستند. عامل سرشتی پاداشوابستگی بیانگر خصوصیاتی چون احساساتی بودن، گشودگی و پذیرش روابط گرم، دلبستگی و وابستگی میباشد. افرادی که در بعد پاداشوابستگی، نمرهی بالایی میگیرند، نازکدل، گرم، حساس، فداکار و اجتماعی هستند. بعد پشتکار شامل اشتیاق به تلاش در پاسخ به نشانههای پاداش احتمالی در مقابل تنبلی، سختکوشی با وجود تنبیههای متناوب در مقابل عادت به پاداش، جاهطلبی و ادامهی تلاش تا رسیدن به موفقیت در پاسخ به ناکامی متناوب در مقابل تسلیم و شکست میباشد. صفت منشی خودهدایتی شامل مسئولیتپذیری، هدفمندی، کاردانی، پذیرش و انسجام خود میباشد. افرادی که خودهدایتی بالایی دارند، مسئول، قابل اعتماد، قوی و خودکفا هستند. بعد منشی همکاری، نشانگر مطالعات انجام شده در زمینهی ارتباط عوامل شخصیتی با ایدههای خودکشی و یا اقدام به آن نشانگر ارتباط عامل آسیبگریزی و نوروتیسیسم و نیز برونگرایی و نوجویی با افکار و یا اقدامات خودکشی میباشند (8،9،13،14). سایر عوامل شخصیتی که بر اساس مطالعات انجام پذیرفته با افکار و اقدامات خودکشی مرتبط دانسته شدهاند شامل نمرات پایین در ابعاد پاداشوابستگی، پشتکار، خودهدایتی و همکاری پایین و نمرات بالا در ابعاد خودفراروی و سایکوتیسم میباشند (9،17-15). اگر چه مطالعات منتشر شده در این زمینه در مورد تمامی ابعاد شخصیتی دخیل همسو نمیباشند (9). با توجه به مبانی نظری و پژوهشی ذکر شده، هدف مطالعهی حاضر بررسی عوامل سرشتی و منشی در افرادی بود که حداقل یک بار سابقهی اقدام به خودکشی داشتهاند. روشکار پژوهشگران پس از تایید این طرح پژوهشی از سمت دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز، شروع به نمونهگیری و اجرای آزمون نمودند. در این مطالعهی علمی-مقایسهای، 30 بیمار بستری در بیمارستان روانی رازی تبریز که در طی نیمهی دوم سال 1390 به علت اقدام به خودکشی به مرکز درمانی رازی ارجاع شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه شاهد شامل 30 فرد فاقد پیشینهی اختلال روانی و سابقهی اقدام به خودکشی بود. نمونهگیری به صورت تصادفی در دسترس انجام شد. به این صورت که بیماران پس از اقدام به خودکشی توسط همراهان به بیمارستان ارجاع داده شده بودند و با تشخیص روانپزشک مبنی بر جدی بودن اقدام و لزوم بستری، در بیمارستان بستری میشدند. با در نظر گرفتن معیارهای خروج از مطالعه و پس از توضیح ابتدایی راجع به مطالعه و هدف آن، در صورت رضایت بیمار، پرسشنامه توسط وی تکمیل میگردید. به علت تعدد بیمارستانهایی که افراد اقدامکننده به خودکشی به آنها ارجاع داده میشوند، ابتدا به صورت تصادفی یکی از این مراکز انتخاب گردید و سپس بیماران مرجوعی به بیمارستان به صورت در دسترس مورد آزمون قرار گرفتند. سن بیماران مورد مطالعه در محدودهی 36-19 سال بود و جنسیت آنها 14 نفر مرد و 16 نفر زن بودند. وضعیت تحصیلی بیماران بر اساس سالهای تحصیل بین 16-5 سال بود و میانگین سالهای تحصیلی نمونه 9/8 سال بود و وضعیت تاهل شامل 13 نفر متاهل، 6 نفر مطلقه و 11 نفر مجرد بود. تمامی افراد گروه مطالعه، سابقهی تشخیص اختلالات خلقی و یا اختلال شخصیت مرزی داشتند. معیار ورود به مطالعه، اقدام به خودکشی جدی بود که با مصرف داروهای کشنده و یا تیغزنی عمیق انجام پذیرفته بود. تیغزنیهای سطحی و نمایشی که از ویژگیهای بارز بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی میباشد، از مطالعه کنار گذاشته شدند. سایر معیارهای خروج از مطالعه شامل وجود همزمان اختلالات سایکوز، عقبماندگی ذهنی و نیز وجود بیماری جسمی شدید بود.گروه شاهد از بین همراهان و افرادی که برای ملاقات بیماران به بیمارستان مراجعه میکردند، انتخاب شدند. این گروه شامل 30 فرد بود که بر اساس جنسیت و سن با گروه بیمار همتا شده بودند و در محدودهی سنی 36-19 سال قرار داشتند. وضعیت تحصیلی این گروه بر اساس سالهای تحصیل 16-8 سال بود و 12 نفر متاهل و 18 نفر مجرد بودند. پس از توضیح آزمون و کسب رضایت بیماران و نیز افراد گروه شاهد، از ایشان خواسته میشد که آزمون را تکمیل نمایند. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس چندمتغیره استفاده شد. ابتدا پیشفرضهای مربوطه (همگنی ماتریس کوواریانس متغیر وابسته و همگنی واریانس خطای متغیرهای مورد مطالعه در گروههای مورد مقایسه) توسط آزمون لون بررسی شد. پس از محقق شدن پیشفرضهای مربوط به روش تحلیل واریانس چندگانه، تحلیل توصیفی و آزمون لامبدای ویلکس جهت بررسی تفاوتهای دو گروه مورد مطالعه در متغیرهای مورد نظر انجام گرفت که نتایج توصیفی این آزمونها در بخش یافتهها ارایه شده است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامهی سرشت و منش کلونینجر[12] (TCI) بود که شامل 125 جمله است که فرد با پاسخ صحیح-غلط به گزینهها، آزمون را تکمیل مینماید. پرسشنامهی سرشت و منش (TCI) دارای چهار مقیاس سرشت شامل نوجویی، آسیبگریزی، پاداشوابستگی و پشتکار و سه مقیاس منش شامل همکاری، خودهدایتی و خودفراروی است. این آزمون برای نخستین بار توسط کاویانی در ایران، مورد استفاده قرار گرفته است و ضریب پایایی گزارش شده برای نسخهی ایرانی به شرح زیر است: نوجویی 96/0، آسیبگریزی 91/0، پاداشوابستگی 61/0، پشتکار 76/0، همکاری 95/0، خودراهبری 85/0 و خودفراروی 88/0 (10). دادههای استخراج شده توسط نرمافزار SPSS نسخهی 16 و با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج در این مطالعه تعداد 30 بیمار بستری در مرکز آموزشی روانی رازی و 30 نفر به عنوان گروه شاهد بررسی گردیدند. دو گروه مورد مطالعه از نظر متغیرهای سن و جنس همتا شده بودند. 46 درصد افراد کل دو گروه، مرد و 54 درصد زن بودند. 4/43 درصد گروه آزمون متاهل، 20 درصد مطلقه و 6/36 درصد مجرد بودند. 40 درصد افراد گروه شاهد، متاهل و 60 درصد، مجرد بودند. با توجه به جدول 1 که به مقایسهی میانگینها و انحراف معیارهای دو گروه میپردازد، در متغیرهای آسیبگریزی، پاداشوابستگی، پشتکار و خودراهبری، تفاوت چشمگیری در میانگین دو گروه مورد مطالعه دیده نشده اما میانگین دو گروه در متغیرهای نوجویی، خودهدایتی و همکاری، تفاوت چشمگیری دارند. با توجه به مقدار F محاسبه شده و سطح معنیداری، نمرات گروه بیمار در بعد سرشتی نوجویی به طور معنیداری بالاتر و در دو بعد منشی خودهدایتی و همکاری به طور معنیدار پایینتر از نمرات افراد سالم است (0001/0>P). آزمون لامبدای ویلکس در جهت مقایسهی معنیداری تفاوت دو گروه نشان داد که تفاوت دو گروه با ارزش لامبدا (151/0) و مقدار F محاسبه شده (241/35) در سطح 001/0>P معنیدار است و این معنیداری حاکی از آن است که دو گروه مورد مطالعه در همه یا برخی از ابعاد سرشتی و منشی تفاوت معنیداری با یکدیگر دارند. نتایج تحلیل توصیفی دادهها و تحلیل واریانس چندگانه متغیرها در جدول 1 ارایه شده است.
جدول1- نتایج تحلیل واریانس چندگانه، میانگین و انحراف معیار متغیرهای بیماران بستری در مرکز آموزشی روانی رازی و افراد شاهد
بحث مقایسهی نتایج به دست آمده، نشانگر سطح بالای نوجویی در افراد اقدامکننده به خودکشی در مقایسه با افراد غیر بیمار برخی مطالعات نمرات بالای پشتکار در افراد اقدامکننده (8) و برخی نمرات پایین پشتکار را در افراد اقدام کننده گزارش نمودهاند (19،20). مطالعهی حاضر تفاوت معنیداری در این بعد بین افراد اقدامکننده و گروه شاهد نشان داده نشد. مقایسهی نمرات بعد خودراهبری، نشانگر سطح پایین این بعد در افراد اقدامکننده به خودکشی در مقایسه با افراد شاهد است. نمرهی پایین در بعد خودهدایتی که از سوی متخصصان به عنوان یکی از مولفههای اساسی اختلالات شخصیت شناخته شده است، نشانگر منش ضعیف و شکننده، بیمسئولیتی، عدم بلوغ کافی و ناتوانی در انسجامبخشی و هدایت امور زندگی فردی میباشد. این یافته در چهارچوب اختلال در هویت و احساس پوچی مزمن که از ویژگیهای برجسته اقدامکننده به خودکشی است، قابل درک میباشد و تمامی مطالعات پیشین نیز چنین نتایجی را گزارش کردهاند (8،17-15،21). به دلیل ارتباط برجستهی بعد خودهدایتی با اختلالات شخصیت نمرات همکاری اقدامکنندگان به خودکشی به طور نمرات پایین در ابعاد منش، نشانهی تکامل ضعیف منش در فرد و تاکیدکنندهی احتمال وجود اختلال شخصیت در فرد میباشد (28). با توجه به اینکه پایین بودن نمرهی خودراهبری، پیشبینیکنندهی پاسخ ضعیفتر و آهستهتر به داروها و از سویی در نظر گرفتن گروهی از بیماران مبتلا به اختلال خلقی و اختلال شخصیت مرزی که اقدام به خودکشی نتیجهگیری این مطالعه با هدف بررسی عوامل شخصیتی زیربنایی در اقدام جدی به خودکشی در چهارچوب مدل زیستی-عصبی کلونینجر انجام پذیرفت و نشانگر نقش معنیدار عوامل سرشتی و منشی نوجویی، خودهدایتی و همکاری در این اقدام بود. با توجه به شیوع گستردهی این پدیده و اثرات زیانبار روانی، اجتماعی و اقتصادی آن، توجه به عوامل زیربنایی این پدیدهی رو به افزایش میتواند راهگشای مطالعات دقیقتر در زمینهی ابعاد شخصیتی افراد اقدامکننده به خودکشی و پیرو آن اتخاذ راهکارهایی جهت پیشگیریهای اولیه از این مشکل بهداشت روانی بوده و در اصلاح و گسترش روشهای درمانی موثرتر یاری نماید. [1]Suicide [2]Temperament [3]Cloninger [4]Character [5]Harm Avoidance [6]Novelty Seeking [7]Reward Dependence [8]Persistence [9]Self Directedness [10]Cooperativeness [11]Self Transference [12]Temperament and Character Inventory
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مراجع | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
1. Nock MK, Banaji MR. Prediction of suicide ideation and attempts among adolescents using a brief performance-based test. J Consult Clin Psychol 2007; 75: 707-15. 2. Grzywa A, Kucmin A, Kucmin T. [Suicide problems-epidemiology, factors, motives and prevention]. Pol Merkur Lekarski 2009; 27: 432-6. (Polish) 3. Smith AR, Witte TK, Teale NE, King SL, Bender TW, Joiner TE. Revisiting impulsivity in suicide: Implications for civil liability of third parties. Behav Sci Law 2008; 26: 779-97. 4. Sadock BJ. Sadock VA. Kaplan and Sadock’s synopsis of psychiatry behavioral science clinical psychiatry. 10th ed. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins; 2007: 897-906. 5. Birt C, Bille-Brahe U, Cabecadas M, Chishti P, Corcoran P, Elgie R, et al. Suicide mortality in the European Union. European journal of public health 2003; 13: 108-14. 6. Khazaii H, Parvizi A. [Studying sociodemographic factors and mental states of suicide attempters]. Behbood 2004; 3:43-51. (Persian) 7. Azar M, Shafii Kandjani A. [Suicide]. 1st ed. Tehran: Arjmand; 2006: 18-22. (Persian) 8. Calati R, Giegling I, Rujescu D, Hartman AH, Moller HJ, Ronchi DD, et al. Temperament and character of suicide attempters. J Psychiatr Res 2008; 42: 938-45. 9. Brezo J, Paris J, Turecki G. Personality traits as correlates of suicidal ideation, suicidal attempts and suicidal completion: A systematic review. Acta Psychiatr Scand 2006; 113: 180-206. 10. Kaviani H. [Biosocial theory of personality]. 2nd ed. Tehran: Mehr-e-Kavian; 2006: 104-27. (Persian) 11. Cloninger CR, Svrakic DM, Pryzbeck TR. A psychobiological model of temperament and character. Arch Gen Psychiatry 1993; 50: 975-89. 12. Cloninger CR, Pryzbeck TR, Svrakic DM, Wetzel RD. The temperament and character inventory (TCI): A guide to its development and use. St. Louis, MO: Center for Psychobiology of Personality; 1994; 1047-1057. 13. Novakovic M, Ille T, Maric-Tiosavljevic D. Forms of parasuicide in young people in Bosnia. Psychiatr Danub 2006; 18: 39-47. 14. Allen MH, Chessick CA, Miklowitz DJ, Goldberg JF, Wisniewski SR, Miyahara S, et al. Contributors to suicidal ideation among bipolar patients with and without a history of suicide attempts. Suicide Life Threat Behav 2005; 35: 671-80. 15. Becerra B, Paez F, Robles Garcia R, Vela GE. [Temperament and character profile of persons with suicide attempt]. Actas Espanolas de Psiquitria 2005; 33(2): 117-22. (Spanish) 16. Engstrom C, Brandstorm S, Sigvardsson S, Cloninger CR, Nylander Po. Bipolar disorder. III: Harm avoidance a risk factor for suicide attempts. Bipolar Disord 2004; 6: 130-8. 17. Bulik CM, Sullivan PF, Joyce PR. Temperament, character and suicide attempts in anorexia nervosa, bulimia nervosa and major depression. Acta Psychiatr Scand 1999; 100: 27-32. 18. Farmer A, Redman K, Harris T, Webb R, Mahmood A, Sadler S, et al. The Cardiff sib-pair study: Suicidal ideation in depressed and healthy subjects and their siblings. Crisis 2001; 22: 71-3. 19. Szekely A, Ronai Z, Sasvari-Szekely M. [Persistence as possible psychogenetic endophenotype]. Neuropsychopharmacol Hung 2005; 7: 55-60. (Hungarian) 20. Yoon HJ, Kim M, Ha JH, Chung A, Sim ME, Kim SJ, et al. Biogenetic temperament and character and attention deficit hyperactivity disorder in Korean children. Psychopathology 2006; 39: 25-31. 21. van Heeringen C, Audeneart K, van Laere K, Dumont F, Slegers G, Metrens J, et al. Prefrontal 5-HT2a receptor binding index, hopelessness and personality characteristics in attempted suicide. J Affect Disord 2003; 36: 203-10. 22. Casey JE Joyce PR. Personality disorder and the temperament and character inventory in the elderly. Acta Psychiatr Scand 1999; 100: 302-8. 23. De la Rie SM, Duijens IJ, Cloninger CR. Temperament, character and personality disorders. J Pers Disord 1998; 12: 362-72. 24. Svrakic DM, Whitehead C, Przybeck TR, Cloninger CR. Differential diagnosis of personality disorders by the seven factor model of temperament and character. Arch Gen Psychiatry 1993; 50: 991-9. 25. Foster T, Gillespie K, McClelland R, Patterson C. Risk factors for suicide independent of DSM-III-R axis I disorder. Case control psychological autopsy study in Northern Ireland. Br J Psychiatry 1999; 175: 175-9. 26. Hawton K, Houston K, How C, Townsend E, Harris L. Comorbidity of axis I and axis II disorders in patients who attempted suicide. Am J Psychiatry 2003; 160: 1494-500. 27. Yen S, Shea MT, Pagano M, Sanislow CA, Grilo CM, McGlashan Th, et al. Axis I and axis II disorders as predictors of prospective suicide attempts. Findings from the collaborative longitudinal personality disorders study. J Abnorm Psychol 2003; 112: 375-81. 28. Farid Hosseini F, Kaviani H, Ali Malayeri N, Mogaddas Bayat M. [Temperament and character profile in antisocial personality disorder and its compare with Iranian norms]. Journal of new findings in cognitive science 2007; 9(2): 54-60. (Persian) 29. Cloninger CR. Psychobiology and treatment of borderline personality disorder. Acta Neuropsychiatr 2002; 14: 60-5. 30. Ali Malayeri N, Kaviani H, Asady SM, Farid Hosseini F. [Assessment of personality profile in borderline personality disorder based on Cloninger,s temperament and character questionnaire]. Journal of medicine college of Tehran Medical University 2008; 9: 633-8. (Persian)
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,547 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,329 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||