بررسی عوامل مؤثر بر پیش آگهی بیماران مبتلا به سرطان پستان | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| مقاله 3، دوره 19، شماره 39، اسفند 1395، صفحه 18-24 اصل مقاله (495.25 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2017.8417 | ||
| نویسندگان | ||
| بهناز سوئیزی1؛ سودابه شهیدثالث* 2؛ غلامحسین نوفرستی3؛ یاشا مخدومی3؛ افسانه رضایی کلات4؛ رضا جعفرزاده اصفهانی5؛ سارا میرزائیان6 | ||
| 1استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه رادیوتراپی انکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 3متخصص رادیوتراپی انکولوژی، مرکز تخصصی رادیوتراپی انکولوژی رضا، مشهد، ایران. | ||
| 4دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| 5دانشجوی دکتری ژنتیک پزشکی، مرکز تحقیقات ژنتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 6استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: مطالعات اپیدمیولوژیک انجام شده در ایران نشاندهنده روند افزایشی ابتلاء به سرطان پستان است و در حال حاضر به یکی از نگرانیهای اصلی پژوهشگران تبدیل شده است. در مناطق و جمعیتهای گوناگون، بررسیهای متعددی انجام شده که هر کدام عوامل مختلفی را بر میزان بقاء بیماران مؤثر دانستهاند. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر پیشآگهی بیماران مبتلا به سرطان پستان، در بازه زمانی 5 ساله انجام شد. روشکار: در این مطالعه مقطعی، اطلاعات همه بیماران زن مبتلا به سرطان پستان مراجعهکننده به مرکز تخصصی رادیوتراپی انکولوژی رضا از سال 1386 تا 1390 مورد بررسی قرار گرفته و تأثیر متغیرهای مختلف (از جمله سن، نوع پاتولوژی، گیرندههای هورمونی شامل استروژن گیرنده، پروژسترون گیرنده، بیان پروتئین Her2) بر میزان بقاء بیماران سنجیده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون رگرسیون کاکس و آنالیز بقاء انجام شد. مقادیر p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مطالعه حاضر، میانگین سن بیماران مبتلا به سرطان پستان 57/11±13/49 سال بود. میانگین بقاء کلی بیماران با سن کمتر از 48 سال، 96/51 ماه و میانگین افراد مسنتر از 48 سال، 93/52 ماه بود که از نظر آماری تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت (336/0=p)، مرحله بیماری تأثیر معناداری بر بقاء کلی داشت و مشاهده شد که هر چه مرحله بالینی (Stage) بیماری بیشتر میشود میانگین بقاء کلی بیماران کاهش مییابد (000/0=p). میزان بقاء کلی با افزایش بیان گیرنده استروژن به شکل معناداری کاهش داشت (000/0=p). نتیجهگیری: با توجه به تأثیر معنادار مرحله بالینی سرطان و بیان رسپتور استروژن بر میزان بقاء بیماران و همچنین دستیابی به میانه سنی حدود 48 سال در مبتلایان، انجام غربالگری و شناسایی موارد دارای احتمال خطر با پیش آگهی بد در این سنین ضروری به نظر میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بقاء؛ پیشآگهی؛ سرطان پستان | ||
| مراجع | ||
Kheradmand AA, Ranjbarnovin N, Khazaeipour Z. Postmastectomy locoregional recurrence and recurrence-free survival in breast cancer patients. World J Surg Oncol 2010; 8:30. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,091 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,517 |
||
