ارتباط پیتریازیس ورسیکالر با مصرف ضدبارداریهای خوراکی | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| مقاله 14، دوره 10، شماره 2، مهر 1386، صفحه 113-118 اصل مقاله (143.26 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2007.5956 | ||
| نویسندگان | ||
| زری جاویدی* 1؛ مسعود ملکی1؛ عبدالمجید فتی2؛ یلدا ناهیدی3 | ||
| 1دانشیار گروه پوست، بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| 2استاد، گروه علوم آزمایشگاهی، بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| 3استادیار پوست،بیمارستان امام رضا ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: با توجه به برنامه های کشوری کنترل جمعیت ، مصرف قرص های ضـد بـارداری خـوراکی در میـان خانم های سنین باروری رواج پیدا نموده است . علی رغم بی خطر بودن این قـرص هـا در قریـب بـه اکثریـت موارد، عوارض نادری به دنبال مصرف آنها گزارش شده و حتی در تعدادی از بیماری ها منع مـصرف دارنـد از جمله بیماری هایی که مصرف قرص های ضدبارداری به عنوان عامل مساعد کننده ایجاد آنها مطـرح شـده اند پیتیریازیس ورسیکالر می باشد که علی رغم ذکر این رابطه هیچ مطالعه جامعی در این رابطه انجـام نـشده است. لذا بر آن شدیم تا رابطه بین مصرف OCP را با این بیماری بررسی نماییم. روش کار: در این مطالعه مورد شاهدی از میان زنان مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان امـام رضـا (ع) مشهد از مهر 1383 تا مهر 62 ، 1384 نفر مبتلا به پیتیریازیس ورسیکالر و 124 نفر از همان گروه سنی به عنوان کنترل مورد بررسی قرار گرفتند . تشخیص بیماری بر اساس بالینی و اسمیر مستقیم و لامپ وود بود ، اطلاعات حاصله توسـط پرسـشنامه هـایی جمـع آوری شـدند و نتـایج بـا کمـک نـرم افـزار امـاری SPSS و آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: شایع ترین گروه سنی 20-29 سال بود (90/3 ، (%46/2% مبتلایان ساکن شهر و شغل اکثر آنها خانـه داری بود . رابطه ای بین محل سکونت و شغل بیمار با ابتلاء به پیتیریازیس ورسیکار به دسـت نیامـد (P=0.59) . شـایع ترین فرم بالینی ضایعه نوع هیپرپیگمانته و بیشتر در قسمت فوقانی بدن بود . 41/6% بیماران در مقابل 7/3% گـروه کنترل سابقه خانوادگی مثبت این بیمـاری را داشـتند . 24/2% گـروه مـورد و 24/2% گـروه کنتـرل OCP مـصرف می کردند که با توجه به PV=1 رابطه معنی داری بین مصرف OCP و ابتلا به بیماری پیتیریـازیس ورسـیکالر بـه دست نیامد . تمام موارد قرص ضد بارداری از نوع LD مصرف می کردند. نتیجه گیری: به نظر نمی رسد OCP عامل خطری برای ابتلاء به پیتیریازیس ورسیکالر باشد به منظور کنترل این بیماری ضرورتی برای قطع OCP یا تعویض روش جلوگیری از بارداری بیمار وجود ندارد . حتـی ممکـن است OCP با مکانیسم کاهش ترشح سبوم نقش محافظتی هم در برابر این بیماری داشته باشد . | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیتیریازیس ورسیکالر؛ مالاسزیا؛ کنتراسپتیو خوراکی | ||
| مراجع | ||
|
1. Gennaro AR. Remington’s: the science and practice of pharmacy. 20th ed. Philadelphia: College
of pharmacy and science; 2000. 1382-90.
2. Zaun H. Skin changes from taking hormonal contraceptives. Med Monatsschr Pharm 1981 Jun;
4(6):161-165.
3. Hay RJ, Moor MK. Mycology. In: Burns T, Breathnach S, Cox N, Griffiths C, editors. Rook’s
textbook od dermatology. 7th ed. Massachusetts: Blackwell Science; 2004.31.10-31.15.
4. Martin AG, Kobayashi GS. Yeast infection: Candidiasis ,Pityriasis (Tinea) versicolor. In:
Freedberg IM, Eisen AZ, Wolff K, et al. Fitzpatrick’s Dermatology in General Medicine. 5th
Ed. New York: Mc Graw-Hill Professionals; 1999.2358-71.
5. Karadaglic DJ. Pityarisis versicolor: modern views on etiology, pathogenesis and therapy. Srp
Arch Celok Lek 1992 May-Jun; 120(5-6):184-76. Pityarisiversicolorandandida.Available at: http://www.aad.org/professionals/residents/Med Stud
Corecur/DC Pityriasis-Candidiasis.htm.
7. Chrousos GP, Zoumakis E, Gravanis A. The gonadal hormones and inhibitors. In: Katzung BG,
editor. Basic and clinical pharmacology. 8th ed. New York: Mc Graw-Hill; 2001. 679-97.
8. Har-Shai Y, Barak A, Taran A, Weissman A. Straie distensea of augmented breast after oral
contraceptives therapy. Ann Plast Surg 1999 Feb; 42(2):193-5.
9. Feskanich D, Hunter DJ, Willett WC. et al. Oral contraceptives use and risk of melanoma in
postmenopausal women. British J Cancer 1999 Nov;81 (5):918-23.
10. Hart W, Nilles M, Mayser P. Malassezia yeasts and their significance in dermatology. Hautarzt
2006 Jul;57(7):633-43.
11. Sei Y. Malessezia related diseases. Nippon Ishinkin Gakkai Zasshi 2006; 417(2):75-80.
12. Crespo-Erchiga V, Florencio VD. Malassezia yeasts and Pityriasis versicolor. Curr Opin Infect
Dis 2006 Apr; 19(2):139-47.
13. Gulec AT, Demirbilek M, Seckin D, Can F, Saray Y, Sarifakio glu E,et al. Superficial fungal
infections in 102 renal transplant recipients: a case-control study. J Am Acad Dermatol 2003
Aug; 49(2):187-92.
14. Faergemann J. Management of seborrheic Dermatitis and Pityriasis versicolor. Am J Clin
Dermatol 2000 March-Apr; 1(2):75-80.
15. Gupta AK, Bluhm R, Summebell R. Pityriasis versicolor. J Eur Acad Dermatol Venereol 2002
Jan; 16(1):19-33.
16. Thama W, Kramer HJ, Mayser P. Pityriasis versicolor alba. J Eur Acad Dermatol Venereol
2005 March; 19(2):147-52.
17. Imowidthaya P, Thianprasit M, Srimuang S. A study of Pityriasis versicolor in Bangkok.
Mycopathologia 1989 Mar; 105(3):157-61.
18. Belec L, Testa J, Bouree P. Pityriasis versicolor in the control African Republic: A randomized
study of 144 cases. J Med Vet Mycol 1991; 29(5):323-9.
19. Acosta Quintero MED, Cazorla Perfetti DS.Clinical epidemiological aspects of pityriasis
versicolor in a fishing community of the semiarid region in floon state,Venezouela . Rev
Iberoam Micol 2004 Dec; 21(4):191-194. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,708 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,545 |
||