وجود عفونت ویروس پاپیلومای انسانی دربافتهای سرطانی پستان وارتباط آن با شاخص های بالینی | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| مقاله 1، دوره 12، شماره 2، تیر 1388، صفحه 1-4 اصل مقاله (123.35 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2009.5889 | ||
| نویسندگان | ||
| قدسیه سیدی علوی1؛ نوریه شریفی2؛ علی صادقیان3؛ حسن جباری4؛ مریم بحرینی5؛ حسن باقری6 | ||
| 1– استاد زنان ومامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاهعلوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2- دانشیارپاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 3– دانشیار میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 4دستیار تخصصی پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 5دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 6میکروبیولوژیست، دانشکده پزشکی، دانشگاهعلوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: گزارشات متعددی نقش عوامل ویرال را در بروز و تکامل سرطان پستان نشان می دهد ویروس پاپیلومای انسانی به خصوص انواع سرطانزای آن همراه با بدخیمی های اپی تلیال سیستم دستگاه تناسلی و خارج از آن دیده می شود. این مطالعه به منظور بررسی وجود عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با خطر بدخیمی پایین و بالا در نمونه های بیماران مبتلا به سرطان پستان و ارتباط آن با جنبه های بالینی انجام شده است. روش کار: در این مطالعه 50 مورد بافت سرطانی پستان و 29 مورد بافت پستانی بدون ضایعه بدخیم، به منظور تشخیص DNA ویروس پاپیلومای انسانی با خطر بدخیمی بالا 16 و 18و خطر بدخیمی پائین 6 و 1 با استفاده از روش ملکولی PCR با آغازگرهای انتخابی ویروس پاپیلومای انسانی بررسی شده است. نتایج: DNA ویروس پاپیلوما در 24 مورد (48%) از نمونه های کارسینوم پستان مشخص شد که از این تعداد 13 مورد (26%) مربوط به عفونت پاپیلومای انسانی با خطربدخیمی بالا و 8 مورد (16%) در ارتباط با ویروس پاپیلومای انسانی با خطر بدخیمی پائین می باشند. سه نمونه (6%) از بافت های سرطانی پستان دارای هر دو نوع ویروس پاپیلومای انسانی با ریسک بدخیمی بالاو پائین بودند. دراین مطالعه ارتباطی بین حضور عفونت ویروس پاپیلومای انسانی در سرطان پستان و فاکتورهای پیش آگهی بیماران شامل سن (P=0/448)، میزان درگیری غدد لنفاوی زیربغلی (P=0/749)، درجه آسیب شناسی بافتی تومور، اندازه تومور (P =0/946) و سمت ابتلا پستان دیده نشد و همهبافتهای غیرسرطانی پستان ازنظروجود عفونت ویروس پاپیلومای انسانی منفی بودند. نتیجه گیری: در این مطالعه حضور DNA عفونت ویروس پاپیلومای انسانی در بافت های سرطانی پستان مشخص شد و نقش ارتباط احتمالی عفونت ویروس پاپیلومای انسانی دربروز وتکامل بدخیمی های پستان مورد تائید قرارگرفت | ||
| کلیدواژهها | ||
| سرطان پستان؛ روش مولکولی PCR؛ آسیب شناسی بافتی؛ ویروس پاپیلومای انسانی | ||
| مراجع | ||
|
1. Longnecker MP, Bernstein L, Paganini–Hill A, Enger SM, Ross RK. Risk factor for in situ
breast cancer. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 1996 Dec;5(12):961-5.
2. Hemminki K, GranstromC, Czene K. Attributable risksfor familial breast cancer by proband status
andmorphology: a nationwide epidemiologic studycancer. IntJ Cancer 2002 Jul; 100(2):214-9.
3. Dimri G, Band H, Band V. Mammary epithelial cell transformation: insights from cell
culture and mouse models. Breast cancer Res 2005;7(4):171-9 .
4. Wong M, Pagano JS, Schiller JT, Tevethia SS, Raab-Traub N, Gruber J. New associations
of human papillomavirus, Simian virus 40, and Epstein-Barr virus with human cancer. J
Natl Cancer Inst 2002 Dec; 18;94(24):1832-6.
5. Magrath I, Bhatia K. Breast cancer: a new Epstein-Barr virus–associate disease?. J Natl
Cancer Inst 1999 Aug 18;91(16):1349-50.
6. Zur Hausen H. Papillomaviruses causing cancer: Evasion from host-cell control in early
events in carcinogenesis. J Natl Cancer Inst 2000 May 3;92(9):690-8.
7. Liu Y, Klimberg VS, Andrews NR, Hicks CR, Peng H, Chiriva-Internati M, et al. Human
papillomavirus DNA is present in a subset of unselected breast cancers. J Hum Virol 2001
Nov-Dec;4(6):329-34.
8. Helt AM, Funk JO ,Gallomay DA. Inactivation of both retinoblaston and p21 by the human
papillomavirus type 16 E7 oncoprotein is necessary to inhibit cell cycle arrest in human
epithelial cells. J Virol 2002 Oct;76(20):10559-68.
9. Degenhardt YY, Silverstein SJ. Gps2, a protein partner for human papillomavirus E6
proteins. J Virol 2001 Jan;75(1):151-60.
10. Damin AP, Karam R, Zettler CG, Caleffi M, Alexandre CO. Evidance for an association of
human papillomavirus and breast carcinomas. Breast Cancer Res Treat 2004 Mar;84(2):131-7.
11. De Villiers EM, Sandstrom RE, Zur Hausen H, Buck CE. Presence of papillomavirus
sequences in condylomatous lesions of the mammillae and in invasive carcinoma of the
breast. Breast Cancer Res 2005;7(1):R1-11.
12. Yu Y, Morimoto T, Sasa M, Okazaki K, Harada Y, Fujiwara T, et al. Human
papillomavirus type 33 DNA in breast cancer in Chinese. Breast Cancer 2000 Jan;7(1):33-6.
13. Mendizabal-Ruiz AP, Morales JA, Ramirez-Jirano LJ, Padilla–Rosas M, Moran–Moguel
MC, Montoya-Fuentes H. Low frequency of human papillomavirus DNA in breast cancer
tissue. Breast Cancer Res Treat 2008 Mar;114(1):189-94.
14. Kan CY, Iacopetta BJ, Lawson JS, Whitaker NJ. Identification of human papillomavirus
DNA gene sequences in human breast cancer. Br J Cancer 2005 Oct 17;93(8):946-8.
15. Kropis C, Markou A, Vourlidis N, Dionyssiou-Asterou A, Lianidou ES. Presence of high–
risk human papillomavirus sequences in breast cancer tissues and association with
histopathological characteristics. Clin Biochem 2006 Jul;39(7) :727-31.
16. Wrede D, Luqmani YA, Coombes RC, Vousden KH. Absence of HPV 16 and 18 DNA in
breast cancer. Br J Cancer 1992 Jun;65(6):891-4. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,575 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,149 |
||