بررسی و مقایسه هورمون آنتیمولرین در بیماران مبتلا به حاملگی خارج رحمی لولهای تحت درمان با متوترکسات و لاپاراسکوپی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| دوره 29، شماره 2، اردیبهشت 1405، صفحه 1-11 اصل مقاله (714.65 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2026.83733.6248 | ||
| نویسندگان | ||
| دکتر مرضیه آقا حسینی1؛ دکتر سمانه ابراهیمی نژاد* 2؛ دکتر اشرف آل یاسین1؛ دکتر آتوسا اعتضادی3؛ دکتر سحر باقری2؛ دکتر مرضیه اسد پور2؛ دکتر آیدا نجفیان4 | ||
| 1استاد گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. | ||
| 2رزیدنت گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. | ||
| 3استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات سلامت باروری، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. | ||
| 4دانشیار گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: حاملگی خارج رحمی، یکی از علل مهم مرگومیر و عوارض مادری در اوایل بارداری است و حدود 2-1% از کل بارداریها را تحت تأثیر قرار میدهد. درمانهای رایج این بیماری شامل درمان دارویی با متوتروکسات و درمان جراحی است. هورمون آنتیمولرین (AMH) بهعنوان یکی از معتبرترین شاخصهای ارزیابی ذخیره تخمدان شناخته میشود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر سالپنژکتومی لاپاراسکوپیک و درمان با متوتروکسات بر سطح هورمون آنتیمولرین در بیماران مبتلا به حاملگی خارجرحمی لولهای انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1403 بر روی 50 بیمار مبتلا به حاملگی خارجرحمی لولهای که واجد معیارهای ورود به مطالعه بودند، در بیمارستان شریعتی تهران انجام شد. بیماران به دو گروه 25 نفره شامل گروه سالپنژکتومی لاپاراسکوپیک و گروه درمان با متوتروکسات تکدوز (1 میلیگرم بر کیلوگرم) تخصیص یافتند. سطح هورمون آنتیمولرین پیش از مداخله و 3 تا 6 ماه پس از درمان اندازهگیری شد و مقادیر اولیه، ثانویه و میزان تغییرات آن بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماریSPSS (نسخه 22) و آزمون تی مستقل انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: تغییرات سطح هورمون آنتیمولرین بین دو گروه تفاوت آماری معنیداری نداشت (94/0=p)، اگرچه میزان کاهش آن در گروه متوتروکسات اندکی بیشتر بود. همچنین، همبستگی معکوس و معنیداری بین سن و سطح اولیه و ثانویه هورمون آنتیمولرین در هر دو گروه مشاهده شد که این همبستگی در گروه متوتروکسات قویتر بود (0001/0=p)؛ با این حال، بین سن و میزان تغییرات سطح هورمون آنتیمولرین ارتباط معنیداری مشاهده نشد (05/0≤p). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد درمان با متوتروکسات تکدوز و سالپنژکتومی یکطرفه به روش لاپاراسکوپی، بهعنوان دو روش درمانی رایج برای حاملگی خارجرحمی، از نظر تأثیر بر ذخیره تخمدان تفاوت معنیداری با یکدیگر ندارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاملگی خارج رحمی؛ ذخیره تخمدان؛ سالپنژکتومی؛ متوتروکسات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 105 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 50 |
||