اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنیسازی کودکمحور بر خودتنظیمی هیجانی و خودپنداره کودکان مبتلا به اختلال یادگیری | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 29، دوره 68، شماره 2، خرداد و تیر 1404 اصل مقاله (877.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2025.27795 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه اسلامیان1؛ سیده سارا سیدکاوسی* 2؛ مریم السادات علایی الموتی3 | ||
| 1کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. | ||
| 3کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، دانشکده مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اختلال یادگیری، یک اختلال عصبی- تحولی است که با ناتوانی قابل توجه در کسب و به کارگیری مهارتهای خواندن، نوشتن یا ریاضی مشخص میشود. این کودکان به دلیل مواجهه مکرر با شکستهای تحصیلی و بازخوردهای منفی محیطی، اغلب دچار مشکلات هیجانی ثانویه مانند خودپنداره پایین و نقص در خودتنظیمی هیجانی میشوند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنیسازی کودکمحور بر خودتنظیمی هیجانی و خودپنداره کودکان مبتلا به اختلال یادگیری انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل کودکان مبتلا به اختلال یادگیری (دامنه سنی 9 تا 12 سال) بودند که در سال تحصیلی 1405-1404 به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر اصفهان مراجعه نموده بودند. در این پژوهش تعداد 32 کودک با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و گواه جایدهی شدند (16 کودک در گروه آزمایش و 16 کودک در گروه گواه). کودکان حاضر در گروه آزمایش درمان مبتنی بر ذهنیسازی کودکمحور را طی ده هفته در ده جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه اختلال یادگیری (LDQ)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی کودکان (CESRQ) و پرسشنامه خودپنداره کودکان (CSCQ) استفاده شد. دادههای با تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر ذهنیسازی کودکمحور بر خودتنظیمی هیجانی (0001/0>P؛ 55/0=Eta؛ 32/41=F) و خودپنداره (0001/0>P؛ 56/0=Eta؛ 14/44=F) کودکان دارای اختلال یادگیری تأثیر معنادار دارد. نتیجه گیری: در نتیجه درمان مبتنی بر ذهنیسازی کودکمحور با بهرهگیری از فنونی همانند شناسایی نشانههای بدنی هیجانات، ایجاد فاصله بین محرک و واکنش، کاهش شرم و افزایش پذیرش هیجانات، افزایش ذهنیسازی بینفردی برای کاهش واکنشهای تکانشی و پیوند احساس با موقعیت و افکار میتواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود خودتنظیمی هیجانی و خودپنداره کودکان دارای اختلال یادگیری مورد استفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال یادگیری؛ درمان مبتنی بر ذهنیسازی؛ خودتنظیمی هیجانی؛ خودپنداره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 26 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 24 |
||