مقایسه تأثیر رویکردهای یادگیری مبتنی بر حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی و الگوی ترکیبی بر تعهد ورزشی، انسجام تیمی بسکتبالیستهای نوجوان | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 23، دوره 67، شماره 6، بهمن و اسفند 1403، صفحه 1709-1805 اصل مقاله (3.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سمیرا اسدی1؛ نگار آرازشی* 2؛ کیوان ملا نوروزی3؛ زهرا انتظاری2 | ||
| 1دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3گروه رفتار حرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر رویکردهای یادگیری مبتنی بر حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی و الگوی ترکیبی آنها بر تعهد ورزشی و انسجام تیمی بسکتبالیستهای نوجوان بود. روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و تجربی بود. 80 بازیکن دختر نوجوان بسکتبال شهر اصفهان بهصورت در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در چهار گروه حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی، ترکیبی و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعهد ورزشی، پرسشنامه انسجام تیمی بود. مداخله آموزشی در سه گروه تمرینی طی 12 جلسه اجرا شد و گروه کنترل تمرینات معمول خود را ادامه داد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح معنیداری 05/0 تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد هر سه رویکرد آموزشی در مقایسه با گروه کنترل، موجب افزایش معنادار در تعهد ورزشی و انسجام تیمی شدند و بیشترین میزان بهبود در هر دو متغیر در گروه ترکیبی مشاهده گردید (001/0>p). نتیجهگیری: بهطور کلی، نتایج حاکی از آن است که بهکارگیری رویکردهای فعال، بهویژه الگوی ترکیبی، میتواند مؤلفههای روانشناختی نوجوان را ارتقا دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعهد ورزشی؛ انسجام تیمی؛ یادگیری مبتنی بر حل مسئله؛ رویکرد مسئولیت شخصی–اجتماعی؛ بسکتبال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 63 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 51 |
||