مقایسه اثربخشی توانبخشی شناختی- حرکتی و توانبخشی شناختی- غیرحرکتی بر حافظه کاری کودکان با ناتوانی یادگیری خواندن | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 34، دوره 67، شماره 4، مهر و آبان 1403 اصل مقاله (769.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2024.80389.4635 | ||
| نویسندگان | ||
| مژگان سلطانی1؛ فرح نادری* 2؛ پرویز عسگری2؛ وحید نجاتی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. | ||
| 2استاد گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر اخلالی است که در طی آن فرد به طور دائم درباره رویدادهای آینده نگران است و از آنها می ترسد، موضوعی که به نگرانی مزمن و بیمارگون درباره رویدادها منجر می شود. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنیسازی بر مشکلات بین فردی و ناگویی هیجانی افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت. روش کار: پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه یک شهر تهران در سه ماهه پاییز سال 1402 بودند. در این پژوهش تعداد 34 فرد دارای اختلال اضطراب فراگیر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (17 نفر در گروه آزمایش و 17 نفر در گروه گواه). افراد حاضر در گروه آزمایش درمان مبتنی بر ذهنیسازی را طی هشت هفته در هشت جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ)، پرسشنامه مشکلات بین فردی (IPQ) و پرسشنامه ناگویی هیجانی (AQ) استفاده شد. دادهها با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر ذهنیسازی بر مشکلات بین فردی (001/0>P؛ 65/0=Eta؛ 57/59=F) و ناگویی هیجانی (001/0>P؛ 60/0=Eta؛ 51/48=F) افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر تأثیر معنادار دارد. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای حاصل از پژوهش حاضر، درمان مبتنی بر ذهنیسازی با بهرهگیری از آموزش مهارتها و نگرشهای بهنجار، تقویت انعطافپذیری و مقابله با استرس، افزایش ظرفیت ارتباطی، پذیرا بودن نسبت به دیدگاه دیگران و ایجاد ذهنیت موفق میتواند به عنوان درمانی کارآمد در جهت کاهش مشکلات بین فردی و ناگویی هیجانی افراد دارای اختلال اضطراب فراگیر مورد استفاده قرار داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توانبخشی شناختی- حرکتی؛ توانبخشی شناختی- غیرحرکتی؛ حافظه کاری؛ ناتوانی یادگیری خواندن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 136 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 92 |
||