مقایسه پیامدهای روشهای مختلف درمان حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین در بیمارستان علوی در اردبیل | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| دوره 28، شماره 8، آبان 1404، صفحه 31-40 اصل مقاله (612.95 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2025.81427.6174 | ||
| نویسندگان | ||
| دکتر نسیم علی نژاد* 1؛ دکتر فرانک جلیل وند2؛ دکتر نوشین مبارکی اصل3؛ دکتر افشان شرقی4؛ دکتر رقیه درگاهی2 | ||
| 1دستیار گروه زنان و زایمان، فلوشیپ انکولوژی زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. | ||
| 3استادیار گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. | ||
| 4دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: حاملگی خارج رحمی اسکار سزارین، یک وضعیت تهدید کننده زندگی با خطر بسیار بالا برای پارگی رحم و تمام عوارض مادری مرتبط با آن در نظر گرفته میشود. مطالعه حاضر با هدف تعیین پیامدها و عوارض روشهای درمانی مختلف حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین انجام گرفت. روشکار: این مطالعه مقطعی و گذشتهنگر در سالهای 1400-1395 بر روی 120 بیمار با حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین در مرکز آموزشی- درمانی علوی اردبیل انجام شد. بیماران با یکی از 5 روش درمانی شامل: 1- لاپاراتومی، 2- هیستروسکوپی و کورتاژ، 3- هیستروسکوپی و کورتاژ پس از درمان با متوتروکسات سیستمیک، 4- متوتروکسات سیستمیک و 5- متوتروکسات سیستمیک همراه با پتاسیم هیدروکسید مورد درمان قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 26) و آزمونهای شاپیروویلک، آنووا، تی مستقل، کروسکال والیس، یو من ویتنی، کای اسکوئر و تست دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: سابقه جفت آکرتا در ۴ بیمار (3/3%)، سابقه دیلاتاسیون و کورتاژ در ۱۴ بیمار (7/11%)، سابقه خروج دستی جفت در ۵ بیمار (2/4%) و سابقه IVF در ۲ بیمار (7/1%) گزارش شد. در 78 بیمار (65%) ضربان قلب جنینی وجود نداشت. سطح β-HCGقبل از درمان در 37 مورد (8/30%) کمتر و در 83 مورد (2/69%) بیشتر از 5000 بود. مقایسه پیامدها در روشهای مختلف درمانی نشان داد که تحلیل کامل توده، طول مدت بستری، نیاز به تزریق خون، میزان خون از دست رفته و سرعت نرمال شدن β-HCG (001/0=p) تفاوت معنیداری با هم داشتند؛ اما ابتلاء به عفونت ثانویه (15/0=p) و انجام هیسترکتومی (17/0=p) تفاوت معنیداری نداشتند. نتیجه گیری: درمان ترکیبی شامل متوتروکسات و هیستروسکوپی همراه با کورتاژ بیشترین موفقیت و کمترین عوارض را در حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین نشان داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاملگی اکتوپیک اسکار سزارین؛ لاپاروتومی؛ متروتروکسات؛ هیستروسکوپی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 293 |
||