تأثیر 6 هفته تمرینات تناوبی بر افسردگی، لپتین و BDNF هیپوکمپ موشهای صحرایی نر ویستار دارای دیابت نوع 2 | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 5، دوره 62، شماره 2، خرداد و تیر 1398، صفحه 1488-1496 اصل مقاله (1.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2019.26595 | ||
| نویسندگان | ||
| اشرف امینی* 1؛ زهرا میرآخوری2 | ||
| 1گروه تربیت بدنی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. | ||
| 2گروه تربیت بدنی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| دیابت نوع 2 با افزایش احتمال بروز افسردگی همراه است. بهمنظور برسی سازوکارهای دخیل در آن، تغییرات لپتین و BDNF هیپوکمپ موشهای صحرایی دیابتی مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور 12 سرموش صحرایی حدود 6 هفته و وزن 20±180، از موسسه پاستور خریداری شدند و پس از دوهفته آَشنا سازی با محیط آزمایشگاه و تمرین روی نوارگردان، به روش تزریق درون صفاقی استرپتوزوکین، دیابتی شدند. پس از اجرای آزمون افسردگی آویزان شدن از دم، بهطور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین 6 هفته تمرینات تناوبی اجرا کرد و گروه کنترل به زندگی عادی خود ادامه دادند. در نهایت 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و پس از اجرای آزمون افسردگی، موشها قربانی و نمونه بافت هیپوکمپ آنها جدا و برای ارزیابی سلولی به روش الایزا به آزمایشگاه ارسال شدند. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد، شش هفته تمرینات تناوبی روی نوارگردان موجب کاهش میزان افسردگی در موشهای صحرایی دیابتی شده است (021=p). همچنین تمرینات تناوبی موجب افزایش لپتین و BDNF بافت هیپوکمپ در مقایسه با گروه کنترل شده است(به ترتیب 001=p، 000=p). به نظر میرسد، BDNF به عنوان شاخص رشد مغزی و لپتین، هورمون دخیل در مقاومت به انسولین و چاقی میتواند بخشی از سازوکارهای دخیل در تغییر کاهشی روند افسردگی در موشهای صحرایی در پاسخ به تمرینات تناوبی باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| BDNF؛ لپتین؛ افسردگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 535 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 171 |
||