رابطه بین تجارب آسیب زای دوران کودکی و نشخوار فکری با افکارخودکشی از طریق نقش میانجی شرم درونی شده | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 14، دوره 67، شماره 6، بهمن و اسفند 1403، صفحه 1734-1744 اصل مقاله (625.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2025.26290 | ||
| نویسندگان | ||
| محدثه نصیرزاده حسین آبادی1؛ طاهره حمزه پور حقیقی* 2 | ||
| 1گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. | ||
| 2گروه روانشناسی, واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. (نویسنده مسئول) | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: این پژوهش به بررسی رابطه بین تجارب آسیبزای دوران کودکی و نشخوارفکری با افکارخودکشی از طریق نقش میانجی شرم درونی شده پرداخته است. روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی– تبیینی و همبستگی با استفاده از معادلات ساختاری میباشد و از لحاظ زمانی نیز جزء پژوهشهای مقطعی است. جامعه آماری مطالعه حاضر شامل کلیه ی دانشجویان دانشگاه آزاد لاهیجان به تعداد 9031 نفر می باشد. نهایتا تعداد 210 نفر به عنوان نمونه نهایی و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس هدفمند انتخاب شدند. در راستای اندازه گیری متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ)، مقیاس استاندارد افکار خودکشی، پرسشنامه نشخوار فکری هوکسما و مارو در سال (1991) و پرسشنامه شرم درونی شده کوک (1993) استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد شرم درونی شده در رابطه بین تجارب آسیب زای دوران کودکی و افکار خودکشی نقش میانجی دارد(0.05)P<. همچنین شرم درونی شده در رابطه بین نشخوار فکری و افکار خودکشی نقش میانجی دارد (0.05)P<. نتیجه گیری: دانشجویانی که تجارب آسیب زای دوران کودکی به همراه دارند به واسطه شرم درونی شده سختگیری بیشتری نسبت به خود دارند، ظرفیت کمتری نیز برای مواجهه با مسایل چالش زا داشته که این ویژگی منجر به افزایش نشخوار فکری و کاهش سلامت روانشناختی بیشتر و در نتیجه افزایش افکار خودکشی می شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجارب آسیبزای دوران کودکی؛ نشخوارفکری؛ افکارخودکشی؛ شرم درونی شده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 667 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 379 |
||