اثر هشت هفته تمرینات اینتروال با شدت بیشینه و تداومی با شدت متوسط بر شاخصهای IFN-y و MDA در زنان دارای اضافه | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 14، دوره 68، شماره 2، خرداد و تیر 1404، صفحه 437-449 اصل مقاله (1.16 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2025.26196 | ||
| نویسندگان | ||
| اکرم مزارعی زاده1؛ سجاد ارشدی2؛ وحید ایمانی پور3؛ عبدالعلی بنائی فر2 | ||
| 1دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3گروه فیزیولوزی ورزشی، دانشگاه آزاد پرند. عضو هیات علمی رسمی | ||
| چکیده | ||
| قدمه اضافه وزن و چاقی که همراه با افزایش توده بدنی و حجم چربی در بدن رخ می دهد از مشکلات عمده بهداشتی در جهان ماشینی و کم تحرک امروزی به حساب می آید که سلامت قشر وسیعی از جوامع از جمله جوانان و افراد میانسال و حتی کودکان را تهدید می کند که می تواند زمینه ساز بیماری های متابولیکی مثل دیابت باشد روش کار در این تحقیق 45 خانم دارای اضافه وزن که به صورت فرآخوانی در مناطق 9 و 10 تهران صورت گرفت بصورت تصادفی به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند: گروه تمرین تناوبی بیشینه (HIIT) ،گروه تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و گروه کنترل. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه طبق پروتکل مورد نظر تمرینات را انجام دادند. اطلاعات متغیرهای وابسته از طریق نمونه گیری خوی ٤٨ ساعت قبل از شروع دوره و ٤٨ ساعت پس از ۸ هفته شامل 10 سی سی خون از ورید بازویی در شرایط ناشتایی و در حالت نشسته اندازه گیری شد. برای مقایسه ی داده ها از تحلیل آزمون آنوای یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح اطمینان 95 درصد و با استفاده از نرم افزار spss27 استفاده شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل موجب کاهش معنادار در شاخص MDA و IFN-y (P<0.05) شده است. همچنین MICT نسبت به HIIT موجب کاهش معنادار در میزان MDA و IFN-y (P<0.05) شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرینات اینتروال شدت بیشینه؛ تمرینات تداومی شدت متوسط؛ اینترفرون گاما؛ مالون دی آلدهید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 350 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 230 |
||