مقایسه پریشانی اخلاقی و ناگویی خلقی در پرستاران مرد و زن | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 27، دوره 67، شماره 6، بهمن و اسفند 1403، صفحه 1777-1788 اصل مقاله (537.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2025.86221.4932 | ||
| نویسندگان | ||
| سیما علی محمدی لیله کوهی1؛ زهرا فروغی کلدره* 2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.(نویسنده مسئول) | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف پژوهش پریشانی اخلاقی و ناگویی خلقی در پرستاران مرد و زن منطقه ۶ تهران بود. روش: جامعه پژوهش را کلیه پرستاران بیمارستانهای منطقه ۶ شهر تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. با استفاده از شیوه اکتشافی و استناد به پژوهشهای مشابه و سابق، حجم نمونه برابر ۶۰ نفر (۳۰ نفر پرستار زن و ۳۰ پرستار مرد) شد که به روش تصادفی ساده انتخاب و در گروهها گنجانده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آشفتگی اخلاقی هاملینزیک و همکاران و ناگویی خلقی تورنتو بود. دادههای به دست آمده در دو بخش آمار توصیفی (شاخصهای پراکندگی، فراوانی و نمودار) و آمار توصیفی (تحلیل واریانس چندمتغیره) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: نتایج تحلیل آماری حاکی از آن بود سطح معناداری بدست آمده برای پریشانی اخلاقی و ناگویی خلقی در پرستاران مرد و زن کوچکتر از ۰۵/۰ بود. بنابراین فرضیه پژوهش پذیرفته و فرضیه صفر رد شد. از این رو می توان گفت بین پریشانی اخلاقی و ناگویی خلقی در پرستاران مرد و زن تفاوت معنی دار وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به نتیجه داده ها تفاوت در متغیرهای روانشناختی مانند پریشانی اخلاقی و ناگویی خلقی در پرستاران مرد و زن منطقه ۶ تهران وجود دارد و بسیار حائز اهمیت می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پریشانی خلاقی؛ ناگویی خلقی؛ پرستاران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 584 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 475 |
||