بررسی شیوع اختلالات روانی در اعضای خانواده متوفیان کووید-19 در شهر سنندج، ایران، در سال 1400-1399 | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 25، دوره 67، شماره 5، آذر و دی 1403، صفحه 1517-1525 اصل مقاله (658.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2024.74708.4403 | ||
| نویسندگان | ||
| مدبّر آراسته1؛ سینا ثابتی2؛ پارسا وکیلی2؛ ohgn رحمانی3؛ مهناز عبدی* 4 | ||
| 1دکترای تخصصی روانپزشکی، دانشیار روانپزشکی ، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. | ||
| 2دکترای عمومی پزشکی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. | ||
| 3دانشیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات کبد و گوارش، پژوهشکده توسعه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. | ||
| 4فلوشیپ سایکوسوماتیک، دکترای تخصصی روانپزشکی، استادیار روانپزشکی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. (نویسنده ی مسئول) | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: بیماری پاندمی (عالمگیر) کروناویروس 2019 (COVID-19) یک رویداد تهدید کننده و بالقوه آسیب زا است که باعث ایجاد مشکلات روانشناختی در بین جوامع می شود. تاکنون، مطالعات کمی تأثیر روانی مرگهای ناشی از کووید-19 را بر سلامت روان افراد داغدیده ارزیابی کردهاند. این مطالعه با هدف بررسی سلامت روان افرادی که عزیزان خود را در طی همه گیری کووید-19 در شهر سنندج از دست دادند، انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) بر روی اعضای خانواده بیماران مبتلا به کووید-19 فوت شده ساکن شهر سنندج در سالهای 1399 تا 1340 انجام شد. در مجموع 405 نفر پس از اخذ رضایت آگاهانه، چک لیست علائم 90 (SCL-90) را به صورت بدون نام تکمیل و وارد مطالعه شدند. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سنی افراد شرکت کننده در مطالعه 31/8 ± 87/39 سال بود. اکثر شرکت کنندگان (76.8٪) علائم خفیف تا متوسط را گزارش کردند، در حالی که 5.4٪ علائم شدید و 17.8٪ هیچ مشکل سلامت روانی را گزارش نکردند. بعد افسردگی در مادران، دختران و خواهران متوفی و درصد اختلال در بعد وسواس فکری اجباری و پارانوئید به ترتیب در زنان و افراد بیکار بیشتر بود. نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که مرگ های ناشی از بیماری کووید-19 بر سلامت روان بستگان تأثیر منفی داشته و با توجه به اثرات روانی احتمالی درازمدت این همه گیری، برنامه ریزی برای بهبود سلامت روان در گروه های آسیب پذیر باید برای دوران پس از کووید-19 در نظر گرفته شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| COVID-19؛ ایران؛ کردستان؛ سلامت روان؛ بازماندگان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 979 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 535 |
||