مطالعه کمی گلوسین در جنس گلوسیوم از تیره خشخاش (Papaveraceae) به روش HPLC | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 37، دوره 67، شماره 4، مهر و آبان 1403 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2024.80070.4615 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا بوذری سراوانی1؛ فریبا شریف نیا* 2؛ فهیمه سلیم پور1؛ صدیقه اربابیان1؛ افسانه گران3 | ||
| 1دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران | ||
| 2دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 3دانشکده علوم زیستی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تیره خشخاش ((Papaveraceae یکی از مهم ترین خانواده های حاوی آلکالوئید است. حاوی آلکالوئیدهای ایزوکینولین شامل آپورفین ها، پروتوپین ها، پروتوبربرین ها و پروآپورفین ها می باشد. جنس Glaucium از خانواده Papaveraceae شامل حدود 25 گونه گیاه علفی در جهان است و آپورفینوئیدها بیشترین تعداد آلکالوئیدهای جدا شده از این جنس را تشکیل می دهند. آلکالوئید اصلی جنس گلوسیوم، گلوسین با فرمولS-(+)-Glaucine (C21H25NO4) می باشد این ترکیب از گروه آلکالوئیدهای آپورفین است و در پزشکی به عنوان ضدسرفه استفاده می شود. در تحقیق حاضر، ترکیب گلوسین برگ 15 تاکسون از 9 گونه گلوسیوم از ایران بررسی شد. این گونهها از استانهای شمالی، غربی و مرکز کشور برداشت شدند و عصارههای اتانولی برگهای آنها برای شناسایی انواع و مقادیر ترکیبات گلوسین آنها تحت HPLC قرار گرفت. غلظت این ترکیبات گلوسین بین گونهها متفاوت بود. بیشترین مقدار ترکیبات گلوسین در G. corniculatum var corniculatum و G. corniculatum var flaviflorum و G. flavum var flavum کمترین مقدار را داشت. گونه های مورد بررسی در درخت WARD به دو گروه مجزا تقسیم شدند. همه افراد مورد بررسی متعلق به یک گونه از جنس بودند، بنابراین یافته های ما نشان داد که داده های گلوسین در سطح گونه برای شناسایی گونه مفید است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فیتوشیمیایی؛ گلوسیوم؛ گلوسین؛ آلکالویید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 786 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 724 |
||