سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

کتبی, فرشته, بردستانی, مهدی. (1403). مدل‌سازی روابط ساختاری شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان. , 67(2), 677-688. doi: 10.22038/mjms.2024.24762
فرشته کتبی; مهدی بردستانی. "مدل‌سازی روابط ساختاری شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان". , 67, 2, 1403, 677-688. doi: 10.22038/mjms.2024.24762
کتبی, فرشته, بردستانی, مهدی. (1403). 'مدل‌سازی روابط ساختاری شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان', , 67(2), pp. 677-688. doi: 10.22038/mjms.2024.24762
کتبی, فرشته, بردستانی, مهدی. مدل‌سازی روابط ساختاری شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان. , 1403; 67(2): 677-688. doi: 10.22038/mjms.2024.24762

مدل‌سازی روابط ساختاری شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
مقاله 25، دوره 67، شماره 2، خرداد و تیر 1403، صفحه 677-688    اصل مقاله (1.59 M)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2024.24762
نویسندگان
فرشته کتبی* 1؛ مهدی بردستانی2
1گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889 - 14665تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2دانشجوی دکترا مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران، پردیس کیش، ایران
چکیده
مقدمه: داشتن جامعه سالم و شاد در گرو سلامت روحی و جسمی اعضاء آن بوده و اوقات فراغت و ورزش‌های تفریحی در بهسازی جسمی و روحی افراد اهمیت بسیار دارد. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر مدلسازی روابط ساختاری بین شادکامی و سلامت عمومی با مشارکت ورزشی در اوقات فراغت معلمان شهرستان تفت بود.
روش کار: روش تحلیلی تحلیلی و به صورت همبستگی اجرا شد. جامعه آماری 110 نفر از معلمان شهرستان تفت بودند که 86 نفر با نمونه‌گیری براساس متغیرهای آشکار مشاهده شده  در این پژوهش شرکت نمودند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه های استاندارد شارکلی (2007)، شادکامی آکسفورد (1989) و سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (1979) با پایایی قابل قبول به‌دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که در سطح اطمینان 95% مشارکت ورزشی تأثیر مثبت و معناداری بر شادکامی داشته (055/13t=   )  و شدت تأثیر آن نیز معادل 693/0 بوده و همچنین مشارکت ورزشی با شدت تأثیر 671/0 بر روی سلامت عمومی نیز تأثیر مثبت و معناداری دارد (807/12 = (t . بین مشارکت ورزشی و پنج مؤلفه متغیر شادکامی (خلق مثبت، رضایت از زندگی، سلامتی، عزت نفس و کارآمدی) و مؤلفه های سلامت عمومی (علائم جسمانی، علائم اضطرابی، علائم افسردگی و کارکرد اجتماعی) نیز رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. شاخص نیکویی برازش در نرم افزار Smart PLS با شاخص Gof شناسایی می شود که در مورد مدل مفهومی پژوهش حاضر این شاخص معادل 467/0 بود.  
نتیجه گیری: می‌توان گفت که برخورداری از اوقات فراغت مناسب می‌تواند سلامت جسمی و روحی را افزایش داده و باعث شادکامی و سلامت عمومی شود.
کلیدواژه‌ها
شادکامی؛ سلامت عمومی؛ مشارکت ورزشی؛ اوقات فراغت؛ معلمان
مراجع
  1. Moradi, S. Hezar Jaribi, J. (2019). Analysis of factors and strategies affecting the promotion of happiness in Ilam province. Applied Sociology, Year 30, 37 (1):39-72. [Persian]
  2. Razaghi, S; Parsai, S; Saemi, I. (2019). Study of the mediating role of physical activity in the relationship between emotional intelligence and illegitimate well-being in the elderly in Ahvaz. Elderly, 14 (4): 392-404. [Persian]
  3. Nowruzi, A; Maleki, A; Parsamehr, M; Hamid, G. (2018). Investigating the effect of body image and body management on women's sports participation in Ilam province. Applied Sociology, Year 29, 72 (4):99-121. [Persian]
  4. Saeednia, S. (2011). Introduction to Sociology. University Publishing Center, Tehran. 36-45. [Persian]
  5. Jones, G. J., Carlton, T., Hyun, M., Kanters, M., & Bocarro, J. (2020). Assessing the contribution of informal sport to leisure-time physical activity: A new perspective on social innovation. Managing Sport and Leisure, 25(3), 161-174.
  6. Khodaparast, S; Bakhsh Alipour, V; Monfared, F. (2020). The relationship between social capital and the level of sports participation of elderly men in Lahijan in 2019. Journal of Gerontology, 5 (1):13-23. [Persian]
  7. VaezMousavi, M., Shams, A.(2017).Mental Health of Iranian Elite Athletes.Iran J Health Educ Health Promot.5(3),191-202. [Persian]
  8. Kankaanpää, A., Tolvanen, A.,Bollepalli, S., Leskinen, T., Kujala, U.M., Kaprio, J., ... & Sillanpää, E. (2021). Leisure-Time and Occupational Physical Activity Associates Differently with Epigenetic Aging. Medicine and science in sports and exercise, 53(3), 487.
  9. Tamura A, Murayama K, Ishii R, Sakaki M, Tanaka A. (2022). The effect of low-intensity exercise on emotional and cognitive engagement in the classroom. NPJ Sci Learn. 26;7(1):9.
  10. Liu X, Yan G, Bullock L, Barksdale DJ, Logan JG. (2023) An Examination of Psychological Stress, Fatigue, Sleep, and Physical Activity in Chinese Americans. J Immigr Minor Health. 25(1):168-175
  11. Balandari, M; Saatchian, V; Isfahani, M. (2019). Investigating the relationship between the role of leisure sports activities on burnout and stress of physical education teachers, 3rd National Congress of Sports Science and Health Achievements, Guilan, Guilan University. [Persian]
  12. Sanaei, M; Alijani, M. (2018). How to spend leisure time of teachers in Chalous and Noshahr cities with emphasis on sports activities and its relationship with burnout in the academic year of 1996-97, the first National Conference on Entrepreneurship, Chalous, Islamic Azad University, Chalous Branch. [Persian]
  13. Kekalainen ,T; Freund, A; Sipila, S;  Kokko, K. (2019). Cross-Sectional and Longitudinal Associations between Leisure Time Physical Activity, Mental Well-Being and Subjective Health in Middle Adulthood. Applied Research in Quality of Life, 15:1099-1116.
  14. Andersen, M. H., Ottesen, L., & Thing, L. F. (2018). The social and psychological health outcomes of team sport participation in adults: An integrative review of research. Scandinavian Journal of Public Health.47 (8):832-850.
  15. Cohen, J. (1998). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum.
  16. Huang, Haifang; Humphreys, Brad, R. (2010). Sports participation and happiness: evidence from U.S. micro data, Department of Economics, University of Alberta.1-19.
  17. Mousavi Rad, S; Keshavarz, L. (2015). The relationship between leisure time and mental health of athletic and non-athletic teachers in Shahinshahr. Organizational Behavior Management Studies in Sport. 2 (6): 73-80. [Persian]
  18. Holstila, A., Manty, M., Rahkonen, O., Lahelma, E., & Lahti, J. (2017). Changes in leisure-time physical activity and physical and mental health functioning: A follow-up study. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports. 27: 1785–1792.
  19. Wiese, C. W., Kuykendall, L., Tay, L. (2018). Get active? A meta-analysis of leisure-time physical activity and subjective well-being. The Journal of Positive Psychology, 13(1): 57–66.
  20. Guo, M., Jiang, S. Structural modeling of EFL/ESL teachers’ physical activity, mental health, psychological well-being, and self-efficacy. BMC Psychol 11, 343 (2023).
  21. Çolak, Mergül. Bilgin, Ülviye. (2023). The Relationship between Leisure Time Participation, Automatic Thought and Life Satisfaction in Pre-Service Teachers. September 2023 Journal of Education and Recreation Patterns 4(2).
  22. Ross A, Cloutier S, Searle M. The association between leisure time physical activityand happiness: Testing the indirect role of health perception. J Community Psychol. 2019.
  23. Grima, Simon. Grima, Alan. Thalassinos, Eleftherios. Seychell, Sharon. Spiteri, Jonathan V. (2017). Theoretical Models for Sport Participation: Literature Review. International Journal of Economics and Business Administration, Volume V, Issue 3, 2017, pp. 94 – 116
  24. Mokhtari Dinani, M., Moslehi, L., & Aghaei, N. (2024). Transforming leisure time physical activity into a habit through social institutions. Journal of Ethnicity in Substance Abuse, 1–21

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 938
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 655