مقایسه اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری و رفتار درمانی دیالکتیکی بر رفتارهای خودآسیبرسان و خودانتقادی نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 20، دوره 66، شماره 2، خرداد و تیر 1402، صفحه 394-408 اصل مقاله (1.52 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2024.24251 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه صمدی1؛ سید عبدالمجید بحرینیان* 2؛ کتایون رازجویان3؛ فاطمه شهابی زاده4 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی ، بیرجند، ایران. | ||
| 2استاد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران(نویسنده مسئول) | ||
| 3دانشیار روانپزشکی کودک و نوجوان، دپارتمان روانپزشکی، بیمارستان امام حسین، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 4دانشیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: رفتارهای خودآسیب رسان و خودانتقادی به عنوان متغیرهای اساسی نقش مهمی در اختلال دوقطبی ایفا میکنند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری و رفتار درمانی دیالکتیکی بر خودانتقادی ورفتارهای خودآسیبرسان نوجوانان 12- 18 سال مبتلا به اختلال دوقطبی بود. روش کار: این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. ا جامعه پژوهش شامل نوجوانان 12- 18 سال مبتلا به اختلال دوقطبی شهر تهران در سال 1400 بودند که از این جامعه به روش نمونهگیری هدفمند از بین بیمارستان امام حسین تهران، مطب سعادت آباد و مطب قایم شهر و بر اساس مصاحبه بالینی ساختار یافته، تعداد 60 نوجوان انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل هر گروه 20 نوجوان (آزمایش اول: رفتاردرمانی دیالکتیکی)، (آزمایش دوم: درمان فعالساز رفتاری) و گروه کنترل جایگرین شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه رفتارهای خودآسیبرسان کلونسکی و گلن (2009) و پرسشنامه خودانتقادی تامپسون و زوراف (2004) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آماری تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 و با نرم افزار SPSS.21 انجام شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که درمان فعالساز رفتاری و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودانتقادی و رفتارهای خودآسیب-رسان تأثیر دارد و باعث کاهش خودانتقادی و رفتارهای خودآسیبرسان شده است. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیکی تأثیر بیشتری نسبت به درمان فعالساز رفتاری بر خودانتقادی و رفتارهای خودآسیبرسان در نوجوانان دارای اختلال دوقطبی دارد (05/0>P). نتیجهگیری: درمان فعال ساز رفتاری و رفتاردرمانی دیالکتیکی نقش مهمی در کاهش خودانتقادی | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال دوقطبی؛ خودانتقادی؛ درمان فعال ساز رفتاری؛ رفتار درمانی دیالکتیکی؛ رفتارهای خودآسیبرسان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 847 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 548 |
||