پروتکل درمانی اولیگوآمنوره ثانویه در زنان سنین باروری از دیدگاه طب ایرانی و طب رایج | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| دوره 26، شماره 5، مرداد 1402، صفحه 92-103 اصل مقاله (800.95 K) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2023.22993 | ||
| نویسندگان | ||
| دکتر آرزو معینی جزنی1؛ دکتر مژگان تنساز2؛ معصومه نوروزی اله له کورابی3؛ دکتر روشنک مکبرینژاد2؛ دکتر مرتضی مجاهدی4؛ دکتر اعظم معیاری* 5 | ||
| 1استادیار طب ایرانی، مرکز تحقیقات طب سنتی و آب درمانی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه طب ایرانی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 3کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. | ||
| 4استادیار گروه تاریخ علوم پزشکی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. | ||
| 5استادیار طب ایرانی، مرکز تحقیقات طب سنتی و آب درمانی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. استادیار گروه طب ایرانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: یکی از مشکلات شایع زنان در سنین باروری، قطع یا کاهش غیرطبیعی خونریزی قاعدگی است که موجب عوارض متعدد و کاهش کیفیت زندگی می شود. مطالعه حاضر با هدف ارائه پروتکل درمانی اولیگوآمنوره (آمنوره ثانویه، اولیگومنوره) در چهارچوب مبانی طب ایرانی مبتنی بر شواهد و طب رایج انجام شد. روشکار: در این مطالعه جمعآوری اطلاعات بهصورت مروری نقلی (narrative review) با بررسی مطالب مربوط به احتباس طمث (قطع یا کاهش قاعدگی) از منابع مختلف پزشکی ایرانی و جستجو در پایگاههای داده pubmed،Web of Science، Google scholar، SID، Iranmedex و Magiran بهمنظور یافتن شواهد و مستندات، با کلیدواژه های مرتبط انجام شد. در مرحله بعد، بحثهای متمرکز گروهی با موضوع تبیین و تلفیق انواع اختلالات قاعدگی در طب ایرانی و طب رایج با حضور افراد متخصص و صاحبنظر در حوزه طب ایرانی و زنان و زایمان طی 10 جلسه برگزار شد. در نهایت با اجماع نظر صاحبنظران، درمان تلفیقی با تأکید بر شواهد و مستندات بالینی، بهصورت پروتکل درمانی ارائه گردید. یافته ها: اصول درمان اولیگوآمنوره در طب ایرانی شامل: اصلاح سبک زندگی از جمله اصلاح تغذیه، فعالیت فیزیکی، بهداشت روان و خواب، استفاده از داروهای گیاهی و اعمال یداوی (از جمله بادکش و حجامت) میباشد که قابل ادغام با مراحل درمانی برخی از علل این اختلال در طب رایج می باشد. نتیجه گیری: با توجه به وجود برخی مشکلات در درمان الیگوآمنوره در طب رایج، استفاده از راهکارهای طب سنتی ایرانی در درمان اولیگوآمنوره همراه با پروتکل های طب رایج، میتواند در کنترل و درمان این اختلال کمک کننده باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آمنوره؛ الیگومنوره؛ پروتکل درمانی؛ طب ایرانی؛ طب سنتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,366 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 801 |
||
| تعداد نشریات | 29 |
| تعداد شمارهها | 2,326 |
| تعداد مقالات | 24,911 |
| تعداد مشاهده مقاله | 83,261,746 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 46,178,040 |