ارتباط سطح سرمی ویتامین D با میزان موفقیت حاملگی در یک سیکل بارورسازی تخمک در آزمایشگاه (IVF): یک مطالعه کوهورت آیندهنگر | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| دوره 26، شماره 3، خرداد 1402، صفحه 33-42 اصل مقاله (754.24 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2023.22597 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه عبدالعلیپور1؛ مهسا روحی2؛ شیرین اصولی تبریزی2؛ الهه رضازاده3؛ دکتر کبری حمدی4؛ ندا نیک خصال2؛ دکتر مژگان میرغفوروند* 5 | ||
| 1دانشجوی دکتری تخصصی مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 3کارشناس مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 4استاد گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت باروری زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 5استاد گروه مامایی، مرکز تحقیقات تعیینکنندههای اجتماعی سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: کمبود ویتامین D در زنان ممکن است در پاتوژنز ناباروری و اختلال عملکرد قاعدگی نقش داشته باشد. با توجه به درصد بالای سطح سرمی ویتامین D ناکافی در زنان سنین تولید مثل، اخیراً نقش این ویتامین در فیزیولوژی تولیدمثل نیز مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط سطح سرمی ویتامین D با میزان موفقیت حاملگی در یک سیکل بارورسازی تخمک در آزمایشگاه (IVF) انجام گرفت. روشکار: در این مطالعه کوهورت آیندهنگر که در سال 1401 انجام شد، 116 زن در سنین باروری و با تشخیص ناباروری اولیه یا ثانویه در اولین سیکل IVF خود تحت مطالعه قرار گرفتند. بر اساس میزان سرمی ویتامین D در نمونه خون سنجش شده به روش الایزا، 7 روز قبل از انتقال جنین، مشارکتکنندگان در دو گروه کمبود یا ناکافی و کافی قرار گرفتند و از نظر وجود ساک حاملگی داخل رحمی و وجود ضربان قلب در سن حاملگی 7 هفته ارزیابی شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های مشخصات فردی- اجتماعی، تغذیه ای، ناباروری، چک لیست های ثبت نتایج آزمایش و پیامدهای بارداری بودند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون های کای دو، تی مستقل و رگرسیون لجستیک چندمتغیره انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سطح سرمی ویتامین D در افراد با بارداری موفق و بارداری ناموفق بهترتیب 8/26±3/60 و 4/37±5/66 (361/0=p) و فراوانی موفقیت بارداری در گروه ویتامین D کافی 3/23% و در گروه ناکافی 6/13% بود (247/0=p). بر اساس رگرسیون لجستیک چندگانه و با تعدیل متغیرهای مخدوشگر، تفاوت معنی داری بین گروهها از نظر میزان موفقیت بارداری وجود نداشت (نسبت شانس: 08/2؛ بازه اطمینان 95%: (45/0 تا 5/9))؛ (346/0=p). نتیجه گیری: هرچند میزان سطح سرمی ویتامین D زنان نابارور با بارداری موفق بالاتر از سطح سرمی زنان با بارداری ناموفق بود، ولی این تفاوت معنیدار نبود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بارورسازی آزمایشگاهی؛ ناباروری؛ ویتامین D | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,068 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 695 |
||