سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

اعتمادی, سودابه, زارعان, مهدی, حسینی, حسنیه, صادقی, نجمه. (1401). شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان. , 65(6), 2285-2292. doi: 10.22038/mjms.2023.69214.4108
سودابه اعتمادی; مهدی زارعان; حسنیه حسینی; نجمه صادقی. "شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان". , 65, 6, 1401, 2285-2292. doi: 10.22038/mjms.2023.69214.4108
اعتمادی, سودابه, زارعان, مهدی, حسینی, حسنیه, صادقی, نجمه. (1401). 'شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان', , 65(6), pp. 2285-2292. doi: 10.22038/mjms.2023.69214.4108
اعتمادی, سودابه, زارعان, مهدی, حسینی, حسنیه, صادقی, نجمه. شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان. , 1401; 65(6): 2285-2292. doi: 10.22038/mjms.2023.69214.4108

شیوع توکسوکاریازیس و ریسک فاکتورهای موثر در بیماران همودیالیزی و دیابتی در زاهدان

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
مقاله 6، دوره 65، شماره 6، بهمن و اسفند 1401، صفحه 2285-2292    اصل مقاله (707.28 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2023.69214.4108
نویسندگان
سودابه اعتمادی* 1؛ مهدی زارعان2؛ حسنیه حسینی3؛ نجمه صادقی4
1گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی سیرجان، سیرجان، ایران
2استادیار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3استادیار گروه علوم آزمایشگاهی ،واحد زاهدان،دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
4دانشکده علوم پزشکی سیرجان-سیرجان-ایران
چکیده
مقدمه: توکسوکاریازیس انسانی یک بیماری انگلی است که توسط لارو توکسوکارا کنیس یا کتی ایجاد میشود و از نظر بالینی میتواند عوارض متعدد بالینی در کبد، ریه، چشم، مغز وکلیه ایجاد کند این انگل علیرغم تاثیر قابل توجه برای گروه های پرخطر(افراد با کاهش سیستم ایمنی) معمولا نادیده گرفته میشود مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع سرمی و عوامل خطر توکسوکاریازیس در بیماران دیابت و افراد تحت همودیالیز در زاهدان انجام شد.
روش کار: این مطالعه در استان سیستان و بلوچستان، شهر زاهدان و 400 بیمار دیابتی و همودیالیزی انجام شد. یک نمونه لخته جهت انجام تست الایزا و یک پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک اخذ گردید، تمام نمونه های سرم برای حضور آنتی بادی های IgG علیه گونه های توکسوکارا با روش سرولوژی الیزا مورد آزمایش قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده های با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصیفی و آزمون chi-square انجام شد
نتایج: شیوع سرمی توکسوکاریازیس در بیماران دیابتی و همودیالیزی به ترتیب 8/2% و 5/3% گزارش شد در بین متغییرهای مطالعه در گروه بیماران دیابتی تماس با سگ و گربه ( 06/48 – 80/295% CI: 60/11 OR) و درگروه بیماران همودیالیزی تماس با سگ و گربه (02/1 – 70/0 95% CI: 85/0 OR) و گروه خونی ارتباط معنی داری با شیوع سرمی توکسوکاریازیس بدست امد .P value≤0.05
نتیجه گیری: با توجه به مطالعات اندک در دنیا ،مطالعات اپیدمیولوژیک بیشتری برای درک این مطلب که دیابت و فرایند همودیالیز میتواند به عنوان فاکتور در توکسوکاریازیس معرفی شوند نیاز است
کلیدواژه‌ها
توکسوکاریازیس؛ همودیالیزی؛ دیابت
مراجع
  1. Ma G, Holland CV, Wang T, Hofmann A, Fan C-K, Maizels RM, et al. Human toxocariasis. The Lancet Infectious Diseases. 2018;18(1):e14-e24.
  2. Rostami A, Riahi SM, Holland CV, Taghipour A, Khalili-Fomeshi M, Fakhri Y, et al. Seroprevalence estimates for toxocariasis in people worldwide: A systematic review and meta-analysis. PLoS neglected tropical diseases. 2019;13(12):e0007809.
  3. Rubinsky-Elefant G, Hirata C, Yamamoto J, Ferreira MU. Human toxocariasis: diagnosis, worldwide seroprevalences and clinical expression of the systemic and ocular forms. Annals of Tropical Medicine & Parasitology. 2010;104(1):3-23.
  4. Fakhri Y, Gasser R, Rostami A, Fan C, Ghasemi S, Javanian M, et al. Toxocara eggs in public places worldwide-A systematic review and meta-analysis. Environmental pollution. 2018;242:1467-75.
  5. Smith H, Holland C, Taylor M, Magnaval J, Schantz P, Maizels R. How common is human toxocariasis? Towards standardizing our knowledge. Trends in parasitology. 2009;25(4):182-8.
  6. Fialho PMM, Corrêa CRS. A systematic review of toxocariasis: a neglected but high-prevalence disease in Brazil. The American Journal of Tropical Medicine and Hygiene. 2016;94(6):1193.
  7. Magnaval J-F, Glickman LT, Dorchies P, Morassin B. Highlights of human toxocariasis. The Korean journal of parasitology. 2001;39(1):1.
  8. Loetsch F, Vingerling R, Spijker R, Grobusch MP. Toxocariasis in humans in Africa–a systematic review. Travel medicine and infectious disease. 2017;20:15-25.
  9. Omrani VF, Fallahi S, Rostami A, Siyadatpanah A, Barzgarpour G, Mehravar S, et al. Prevalence of intestinal parasite infections and associated clinical symptoms among patients with end-stage renal disease undergoing hemodialysis. Infection. 2015;43:537-44.
  10. Chen J, Liu Q, Liu G-H, Zheng W-B, Hong S-J, Sugiyama H, et al. Toxocariasis: a silent threat with a progressive public health impact. Infectious diseases of poverty. 2018;7(1):1-13.
  11. Rostami A, Ma G, Wang T, Koehler AV, Hofmann A, Chang BC, et al. Human toxocariasis–a look at a neglected disease through an epidemiological ‘prism’. Infection, Genetics and Evolution. 2019;74:104002.
  12. Pawlowski Z. Toxocariasis in humans: clinical expression and treatment dilemma. Journal of helminthology. 2001;75(4):299-305.
  13. Zotos PG, Psimenou E, Roussou M, Kontogiannis S, Panoutsopoulos A, Dimopoulos A-M. Nephrotic syndrome as a manifestation of Toxocara canis infection. Nephrology Dialysis Transplantation. 2006;21(9):2675-6.
  14. Fan C-K, Lan H-S, Hung C-C, Chung W-C, Liao C-W, Du W-Y, et al. Seroepidemiology of Toxocara canis infection among mountain aboriginal adults in Taiwan. The American journal of tropical medicine and hygiene. 2004;71(2):216-21.
  15. Talvik H, Moks E, Mägi E, Järvis T, Miller I. Distribution of Toxocara infection in the environment and in definitive and paratenic hosts in Estonia. Acta Veterinaria Hungarica. 2006;54(3):399-406.
  16. Ghaffar Naqnehi H-A, Khalili B, Kheiri S. Seroepidemiology of Toxocara canis infection in 2-14 years old children referred to Health Care Centers of Chaharmahal and Bakhtiari Province by ELISA method in 2014. Journal of Shahrekord University of Medical Sciences. 2016;17(6):121-9.
  17. Momen T, Esmaeil N, Reisi M. Seroprevalence of ToxocaraCanis in Asthmatic Children and its Relation to the Severity of Diseases-a Case-Control Study. Medical Archives. 2018;72(3):174.
  18. Shahraki MK, Dabirzadeh M, Afshari M, Maroufi Y. Epidemiological study of Toxocar canis in children under 14-years-old and dogs in Zabol and Chabahar Districts, southeast of Iran. Iranian Journal of Parasitology. 2017;12(1):101.
  19. Salimi Khorashad A, Shahraki M, Rahmati Balaghaleh M, Abdolahi Khabisi S, Rala S, Shafiei R, et al. Seroprevalence of Toxocara spp. in children (3–13 years old) in Zahedan, Southeast of Iran. Journal of Parasitic Diseases. 2021;45:449-53.
  20. Bitaraf HR, Hamidi F, Zarrinpour V, Rahimi M, Shahrokhi SR, Mirzapour A. First report of Toxocara canis seroprevalence in military personnel and their families with eosinophilia referred to a Military Hospital in Tehran, Iran, 2015-2016. Archives of Clinical Infectious Diseases. 2018;13(2):4.
  21. Berenji F, Haghani M, Fata A, Mahmoudi M, Salehi M. Serological study of toxocariasis in patients with hypereosinophilia referred to educational hospitals of Mashhad University of Medical Sciences. Medical Journal of Mashhad University of Medical Sciences. 2015;58(1):26-31.
  22. Baghani Z, Khazan H, Sohrabi MR, Rostami A. Seroprevalence of Toxocara infection among healthy individuals referred to the medical center laboratories in Tehran City, Capital of Iran. Novelty in Biomedicine. 2018;6(2):68-73.
  23. Sarkari B, Alirezaei R, Layegh Gigloo A, Rezaei Z, Mikaeili F, Bahreini MS, et al. Seroprevalence and risk factors for Toxocara infection among children in a rural community in Fars province, southern Iran. Parasite Immunology. 2018;40(11):e12582.
  24. Abo-Shehada M, Sharif L, El-Sukhon S, Abuharfeil N, Atmeh R. Seroprevalence of Toxocara canis antibodies in humans in northern Jordan. Journal of helminthology. 1992;66(1):75-8.
  25. Lee J-Y, Yang MH, Hwang J-H, Kang M, Paeng J-W, Yune S, et al. The prevalence of toxocariasis and diagnostic value of serologic tests in asymptomatic Korean adults. Allergy, asthma & immunology research. 2015;7(5):467-75.
  26. Papavasilopoulos V, Pitiriga V, Birbas K, Elefsiniotis J, Bonatsos G, Tsakris A. Soil contamination by Toxocara canis and human seroprevalence in the Attica region, Greece. Germs. 2018;8(3):155.
  27. Song HB, Lee D, Jin Y, Kang J, Cho S-H, Park MS, et al. Prevalence of toxocariasis and its risk factors in patients with eosinophilia in Korea. The Korean Journal of Parasitology. 2020;58(4):413.
  28. Asadi N, Tappeh KH, Mohebbi I, Yousefi E, Khademvatan S. Screening of Cystic Echinococcosis and Toxocariasis in Urmia Municipal Workers, Northwest Iran. Infectious Disorders-Drug Targets (Formerly Current Drug Targets-Infectious Disorders). 2021;21(2):220-9.
  29. Zibaei M, Sadjjadi S. Trend of toxocariasis in Iran: a review on human and animal dimensions. Iranian Journal of Veterinary Research. 2017;18(4):233.
  30. Martínez M, Montero J, Pineda A, Mijares V, Lares M, Catalano E, et al. Epidemiological, clinical and laboratory features of toxocariasis in school children from Aragua State, Venezuela. Transactions of The Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene. 2018;112(6):255-63.
  31. Modi M, Singh R, Goyal MK, Gairolla J, Singh G, Rishi V, et al. Prevalence of epilepsy and its association with exposure to Toxocara canis: A community-based, case–control study from rural Northern India. Annals of Indian Academy of Neurology. 2019;22(4):533.

 

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 883
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 556