اثر و ماندگاری برنامه تمرین در خانه، مبتنی بر اصول NASM، بر دامنه حرکتی، تعادل و شاخص گام برداری پویا مردان ورزشکار بازنشسته مبتلا به آرتروز زانو | ||
| فصلنامه علمی- پژوهشی علوم پیراپزشکی وتوانبخشی | ||
| مقاله 8، دوره 11، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 92-107 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/jpsr.2022.62591.2347 | ||
| نویسندگان | ||
| افشین کیهان فر* 1؛ مهدیه آکوچکیان2؛ منصور صاحب الزمانی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری تخصصی آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران | ||
| 3استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: آرتروز زانو، نتیجه تخریب غضروف مفصل زانو می باشد و یک روند طبیعی دارد، ولی در ورزشکاران بر اساس نوع ورزش و فشار بر مفصل زانو می تواند زودتر ایجاد شده و شدیدتر باشد. هدف این تحقیق، اثر و ماندگاری یک برنامه تمرین در خانه، مبتنی بر اصول آکادمی ملی طب ورزش آمریکا (National Academy of Sports Medicine; NASM)، بر دامنه حرکتی، تعادل و شاخص گام برداری پویا مردان ورزشکار بازنشسته مبتلا به آرتروز زانو بود. روش بررسی: در این تحقیق نیمه تجربی، ۲۴ مرد داوطلب که ورزشکار بازنشسته و مبتلا به آرتروز زانو بودند، انتخاب و به صورت تصادفی ساده و مساوی به دو گروه ۱۲ نفری (گروه تمرین NASM و گروه کنترل) تقسیم بندی شدند. گروه تجربی، تمرینات NASM را به مدت ۸ هفته در خانه انجام دادند. قبل و بعد از 8 هفته تمرین و پس از ۴ هفته بی تمرینی، دامنه حرکتی با گونیامتر، تعادل با استفاده از آزمون برگ و گام برداری پویا با تست شاخص گامب رداری پویا مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح خطای پنج درصد و با استفاده از نسخه ی 24 نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: تمرینات NASM، باعث ایجاد افزایش معنادار در مقدار دامنه ی حرکتی زانو، دامنه ی حرکتی ران، تعادل و گام بردای پویا در مراحل پس آزمون و ماندگاری نسبت به پیش آزمون بوده است. مقدار دامنه ی حرکتی زانو (0/001>p) و ران (0/007=p) در مرحله ی ماندگاری نسبت به پس آزمون کاهش معنادار داشت، ولی در تعادل (0/08=p) و گام برداری پویا (0/501=p) بین دو مرحلهی پس آزمون و ماندگاری تفاوت معنادار مشاهده نشد. اما در گروه کنترل تغییر معنی داری مشاهده نشد. (0/05<p) نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرینات NASM، سبب بهبودی در دامنه حرکتی، تعادل و شاخص گام برداری پویا در افراد ورزشکار بازنشسته مبتلا به آرتروز زانو میشود، لذا برای این دسته از افراد توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین NASM؛ دامنه حرکتی؛ تعادل؛ ورزشکار بازنشسته؛ آرتروز زانو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,372 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 789 |
||