هدینگ فوتبال: مروری بر مستندات موجود در زمینه شیوع، مکانیسم ها و نشانگرهای بیوشیمیایی مرتبط با آسیب سر | ||
| فصلنامه علمی- پژوهشی علوم پیراپزشکی وتوانبخشی | ||
| مقاله 9، دوره 11، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 108-124 اصل مقاله (1.6 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/jpsr.2022.57796.2254 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین دادگر* 1، 2؛ عبدالحمید دانشجو3؛ منصور صاحب الزمانی4؛ امید اسماعیلی5؛ منا خراجی6 | ||
| 1دانشجوی دکتری آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران | ||
| 2مربی گروه تربیت بدنی، واحد بندر لنگه، دانشگاه آزاد اسلامی بندرلنگه، هرمزگان، ایران | ||
| 3استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران | ||
| 4استاد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| 5استادیار گروه نورولوژی، بیمارستان شهید محمدی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران | ||
| 6استادیار گروه رادیولوژی، بیمارستان شهید محمدی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: فوتبال خطر ذاتی آسیب های سر را به همراه دارد و در مهارت ”هدینگ“ بینظیر است. هدینگ می تواند نشانگرهای معرف آسیب های مغزی را فعال کند. مطالعه حاضر یک بررسی جامع از تحقیقات انجام شده در زمینه شیوع آسیب های سر و اثر پذیری نشانگرهای بیوشیمیایی از مهارت هدینگ است. روش بررسی: جستجو برای کلید واژه های تحقیق در مقالات منتشر شده در پایگاه های علمی بین سال های 2000 تا 2021 انجام شد. کلید واژه های تحقیق شامل ”آسیبسر“، ”آسیب مغز“، ”شیوع“ و ”فوتبال“ بود. مقالات حاوی گزارشات درباره هدینگ، نشانگرهای زیستی بیانگر آسیب های مغزی، میزان بروز و مکانیسم های آسیب سر انتخاب و مطالعات غیرانگلیسی و غیرفارسی، مطالعات حاوی داده هایی درباره آسیب های غیرفوتبالی و یا خلاصه مقالات کنفرانس از مطالعه خارج شدند. 243 مقاله مرتبط با موضوع بررسی و از این بین 45 مقاله دارای معیارهای ورود به مطالعه حاضر بودند. یافته ها: شیوع آسیب های سر در لیگ های حرفه ای متغیر است (دامنه تغییر 0/3% تا 16/8%، 0/12 تا 1 در هر 1000 ساعت) و در مقایسه با گزارشات لیگ های نیمه حرفهای کمتر است (3/0 % در مقابل 22%). مکانیسم هدینگ جزو مکانیسم های شایع آسیب های سر در لیگ های برتر نیست. معمول ترین نشانگرهایی که جهت بررسی آسیب های مغز استفاده شده اند نشانگر پروتئین اتصال دهنده کلسیم (S100β) (8 مطالعه) و پروتئین زنجیره سبک رشتههای عصبی (NF-L) (6 مطالعه) است. همچنین نشانگرهای پروتئین تائو (Tau) در ایزوفرم های فسفری و کل (3 مطالعه)، آنولاز خاص نورونی (NSE) (2 مطالعه)، آلبومین (1 مطالعه) و عوامل رشد مغزی (1 مطالعه) نیز با هدف بررسی تأثیرپذیری از اجرای مهارت هدینگ استفاده شده اند. در مجموع، 9 مطالعه تغییر در سطوح و 11 مطالعه عدم تغییر در سطوح نشانگرها در پی اجرای هدینگ در سنین مختلف، هم در زنان هم مردان را گزارش داده اند. نتیجه گیری: قرار گرفتن در معرض ضربه های مکرر و در عین حال با سرعت زیاد در قالب مهارت هدینگ فوتبال ممکن است منجر به آسیب مغزی شود که می تواند با استفاده از روش های ارزیابی نشانگرهای بیوشیمیایی تشخیص داده شود. نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان میدهد که نباید از هدینگ در فوتبال به عنوان مکانیسم بالقوه آسیب مغزی غافل شد. البته برای روشن شدن احتمال چنین رابطه ای، تحقیقات بیشتری لازم است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مهارت هدینگ؛ هد فوتبال؛ هد زدن؛ نشانگر بیوشیمیایی؛ آسیب سر؛ آسیب مغزی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,832 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 746 |
||