تاثیر دو شیوه تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر شاخصهای انعقادی و سطح گلوکز خون در بیماران دیابتی نوع2 | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 2، دوره 64، شماره 3، مرداد و شهریور 1400، صفحه 3060-3071 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2021.18772 | ||
| نویسندگان | ||
| الهه ملکیان فینی* 1؛ سجاد احمدی زاد2؛ مرتضی سلیمیان3؛ محبوبه متفکر4؛ فاطمه مختاری اندانی5؛ لیلا فتح تبار6 | ||
| 1دانشجوی دکتری تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران | ||
| 2استاد، گروه علوم زیستی در ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران | ||
| 4کارشناس ارشد آزمایشگاه تحقیقات هماتولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران | ||
| 5دانشجوی دکتری بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 6دانشجوی کارشناسی ارشد، دپارتمان بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: عدم تعادل سیستم هموستازی بدن، میتواند منجر به شکلگیری لخته خون گردد. هدف از مطالعه حاضر تاثیر دو شیوه تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر شاخصهای انعقادی و سطح گلوکز خون در بیماران دیابتی می باشد. روش کار: 41 بیمار مبتلا به دیابت نوع2 به صورت تصادفی در سه گروه تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون و گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان، تمرین را به مدت 8 هفته و به ترتیب با شدت 20، 40، 60، 80 درصد یک تکرار بیشنیه و 20 و 30 درصد یک تکرار بیشنیه اجرا نمودند. آزمودنیهای گروه کنترل در این مدت، به زندگی عادی پرداختند و برنامه تمرینی منظمی نداشتند. اندازه گیری شاخصهای انعقادی، هماتوکریت و سطح گلوکز خون، قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین صورت گرفت. برای بررسی تاثیر مداخله بر فاکتورهای کمی از آنالیز واریانس با عامل بین گروهی و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. جهت بررسی داده های از نرم افزار آماری SPSS22 استفاده گردید. سطح معنی داری برای تمام تحلیل های آماری 05/0 >P در نظر گرفته شد. نتایج: شاخص زمان پروترومبین در هر دو گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافت(P‹0/05)؛ اما در شاخص زمان نسبی ترومبوپلاستین و هماتوکریت تفاوت معناداری مشاهده نشد(P›0/05). فاکتور فیبرینوژن نیز در گروه های تمرینی کاهش یافت(P‹0/05). گلوکز خون در گروه تمرین مقاومتی بدون محدودیت جریان خون نسبت به گروه کنترل کاهش را نشان داد(P‹0/05). نتیجه گیری: هشت هفته تمرین مقاومتی میتواند از طریق کاهش سطوح فیبرینوژن و افزایش شاخص زمان پروترومبین، در جلوگیری از ترومبوز و بروز ناگهانی بیماری های قلبی عروقی در مبتلایان به دیابت نوع2 باشد. همچنین این نوع تمرینات با کاهش سطح قند خون نقش شبه انسولینی ایفا می کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین مقاومتی؛ انعقاد؛ فیبرینوژن؛ ترومبوز؛ دیابت نوع2؛ کاتسو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,869 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 943 |
||
| تعداد نشریات | 29 |
| تعداد شمارهها | 2,321 |
| تعداد مقالات | 24,818 |
| تعداد مشاهده مقاله | 82,500,835 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 45,673,372 |