اثربخشی تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی بر کممیلی جنسی در زنان | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 21، دوره 63، شماره 6، بهمن و اسفند 1399، صفحه 2133-2142 اصل مقاله (1007.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2021.18392 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه آذرتاش1؛ عبدالله شفیع آبادی2؛ محمدرضا فلسفی نژاد3؛ هادی فرهادی4 | ||
| 1دانشجوی راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| 2استاد تمام، گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه سنجش و اندازه گیری ، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران | ||
| 4استادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: عدم تمایل به ارتباط جنسی در زنان، سبب بروز آسیبهای روانشناختی و هیجانی متعدد در این افراد و کاهش رضایت زناشویی و افزایش فرسودگی زناشویی میشود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی بر کممیلی جنسی در زنان انجام گرفت. مواد و روشها: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان با کممیلی جنسی شهر تهران در سال 1397 بود. در این پژوهش تعداد 24 زن دارای کممیلی جنسی با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل گمارده شدند (در هر گروه 12 زن). زنان حاضر در گروه آزمایش به مدت 8 جلسه طی دوماه به صورت هفتهای یک جلسه 90 دقیقهای تحت تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی قرار گرفتند. در این پژوهش از پرسشنامه تمایل جنسی هالبرت (1992) استفاده شد. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزار آماری 23SPSSتجزیه و تحلیل شد. اندازه اثر پژوهش 81 درصد بود. یافتهها: نتایج نشان داد که تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی بر کممیلی جنسی در زنان تأثیر معنادار دارد (p<0/001). بدین صورت که این درمان توانسته منجر به کاهش کممیلی جنسی در زنان شود. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تلفیق درمان شناختی_رفتاری و درمان سیستمی با بهرهگیری از فنون تصحیح و جایگزینی انتظارات غیرواقعی، آموزش ریلکسیشن و خیالپردازی جنسی، اولویتبندی کردن مشکلات فردی و ارتباطی، بازسازی شناختی و تغییر نگرش منفی نسبت به مسایل جنسی، شناخت افکار ناکارآمد و تحریفات شناختی و آموزش انواع شیوههای مقاربت، میتواند یک درمان کارآمد جهت کاهش کممیلی جنسی زنان به شمار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کممیلی جنسی؛ تلفیقی؛ شناختی- رفتاری؛ سیستمی | ||
| مراجع | ||
|
Allen, B. (2018). Implementing Trauma-Focused Cognitive-Behavioral Therapy (TF-CBT) With Preteen Children Displaying Problematic Sexual Behavior. Cognitive and Behavioral Practice, 25(2), 240-249. Antle, B.F., Owen, J.J., Eells, T.D., Wells, M.J., Harris, L.M., Cappiccie, A., Wright, B., Williams, S.M., Wright, J.H. (2019). Dissemination of computer-assisted cognitive-behavior therapy for depression in primary care. Contemporary Clinical Trials, 78, 46-52. Basson, R., O’Loughlin, J.I., Weinberg, J., Young, A.H., Bodnar, T., Brotto, L.A. (2019). Dehydroepiandrosterone and cortisol as markers of HPA axis dysregulation in women with low sexual desire. Psychoneuroendocrinology, 104, 259-268. Baucom, K.J.W., Servier, M., Eldridge, K. A., Doss, B. D., & Christensen, A. (2011). Observed communication in couples two years after integrative and traditional behavioral couple therapy: Outcome and Link with five-year follow-up. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 79, 565- 576. Berry, M.D. (2013). Historical revolutions in sex therapy: a critical examination of men's sexual | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,041 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 672 |
||
