اثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت بر کاهش علائم و مکانیسمهای دفاعی اختلالات شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 22، دوره 64، شماره 1، فروردین و اردیبهشت 1400، صفحه 2482-2495 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2021.18145 | ||
| نویسندگان | ||
| بهمن معظمی گودرزی1؛ نادر منیرپور* 2؛ حسن میرزاحسینی3 | ||
| 1گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران | ||
| 2استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم،ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت (ISTDP) یکی از درمانهای موثر برای اختلالات شخصیت است. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت بر کاهش علایم و مکانیسمهای دفاعی اختلالات شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی انجام شد. روش: پژوهش حاضر در زمره پژوهشهای آزمایشی با طرح تکآزمودنی (A-B-A) است. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمام افراد مبتلا به اختلالهای شخصیت در شهر تهران که در سال 1398 به دو کلینیک روانشناسی مراجعه نمودند تشکیل میدادند. از میان جامعه آماری فوق 6 نفر که تشخیص دو اختلال شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی را بر اساس سیاهه چند محوری بالینی میلون-3 (MCMI-III) و مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات شخصیت DSM (SCID-II) بر اساس ملاکهای DSM-5 دریافت میکردند به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر عبارت بودند از: سیاهه چند محوری بالینی میلون-3 (MCMI-III)، پرسشنامه سازوکارهای دفاعی-40 و مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات شخصیت DSM (SCID). همچنین، پروتکل رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت مطابق با رویکرد دوانلو (1995، 2000) هر هفته یکبار به مدت 15 جلسه و هر جلسه به مدت یک ساعت بر روی نمونهی پژوهش اجرا شد. سنجش آزمودنیها پس از ارزیابی خط پایه، هر 3 جلسه یکبار صورت گرفت و پس از اتمام جلسات درمانی، 3 ارزیابی پیگیری با فواصل یکماهه انجام شد. دادهها با استفاده از نمودار چشمی و آزمون فریدمن و نسخه 24 نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: یافتههای به دست آمده نشان داد که درمان روانپویشی فشرده و کوتاه مدت سبب کاهش نشانههای اختلالات شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی میشود (05/0 > p). همچنین، این درمان بر کاهش مکانیسمهای دفاعی ناپخته و نوروتیک و افزایش مکانیسمهای دفاعی پخته در افراد با اختلال شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی معنادار بود (05/0 > p). نتیجهگیری: مطابق با یافتههای به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که درمان روانپویشی فشرده و کوتاهمدت بر کاهش علایم و مکانیسمهای دفاعی اختلالات شخصیت وسواسی-جبری و اجتنابی تاثیر معناداری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاهمدت؛ اختلال شخصیت وسواسی-جبری؛ اختلالات شخصیت اجتنابی؛ مکانیسمهای دفاعی؛ اثربخشی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,873 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,057 |
||
