اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی با توجه به تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه در کاهش اعتیاد به اینترنت نوجوانان دختر دبیرستانی | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 12، دوره 63، شماره 4، مهر و آبان 1399، صفحه 2534-2549 اصل مقاله (1.39 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2020.17662 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه شورچی1؛ محمد جعفر جوادی* 2؛ مهدی دوایی3؛ نورعلی فرخی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار،گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 3استادیار،گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار، گروه سنجش و اندازهگیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: مطالعات مداخلهای مختلفی با هدف کاهش اعتیاد به اینترنت نوجوانان انجام شده است، اما پژوهشی که به سنجش اثربخشی درمان ذهن آگاهی مبتنی بر تعدیل طرحوارههای ناسازگار پرداخته باشد، مغفول مانده استاین پژوهش با هدف سنجش اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی با توجه به تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه در کاهش اعتیاد به اینترنت نوجوانان دختر دبیرستانی انجام شد. روش کار: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی و با استفاده از طرح پیشآزمون- پسآزمون - پیگیری با گروه گواه انجام شد. جامعه پژوهش متشکل از تمامیدختران نوجوان مدارس متوسطه شهر تهران در سال 1398 بودند. نمونه این مطالعه 30 دختر نوجوان بودند که به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه اعتیاد به اینترنت کیمبرلی یانگ (1998) بود. برای گروه آزمایش، درمان مبتنی بر ذهنآگاهی با توجه به تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه (یانگ و مارتین، 2010، تیزدال و همکاران، 2012) در 8 جلسه 90 دقیقهای برگزار گردید، اما گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. برای تحلیل دادهها از آزمونهای تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک متغیری استفاده گردید. نتایج: نتایج حاکی از آن بود که درمان مبتنی بر ذهنآگاهی باعث کاهش اعتیاد به اینترنت و ابعاد آن (صرف زمان بیش از حد، وابستگی برای کسب آرامش روانی، غفلت از زندگی اجتماعی، کنترل عملکرد و غفلت از وظایف شغلی تحصیلی) در مرحله پس آزمون و همین ابعاد به جز غفلت از وظایف شغلی تحصیلی دوره پیگیری شده بودند (01/0>p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده توصیه میگردد روان شناسان و مشاوران از این دو رویکرد درمانی جهت کاهش اعتیاد به اینترنت نوجوانان دختر استفاده نمایند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ذهنآگاهی؛ طرحوارههای ناسازگار اولیه؛ اعتیاد به اینترنت؛ نوجوانان دختر | ||
| مراجع | ||
|
Arslan, G. (2017). Psychological maltreatment, | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,663 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,445 |
||