بررسی تاثیر رفتار درمانی دیالکتیک با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجان و روابط بین فردی در افراد بزرگسال مبتلاء به اختلال بیشفعالی و نقص توجه | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| مقاله 13، دوره 62، ویژه (روانشناسی)، بهمن و اسفند 1398 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2020.16349 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن بیات* 1؛ محمد نریمانی2؛ سجاد بشرپور3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 2استاد روانشناسی،گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 3دانشیار روانشناسی،گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اختلال نقص توجه/ بیش فعالی یکی از اختلالاتی است که بر فرد و جامعه تاثیرات نامطلوبی دارد و درمانهای موج سوم شناختی-رفتاری نویدبخش درمان این نوع اختلالات هستند. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیک(DBT) با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد(ACT) بر تنظیم هیجان و روابط بین فردی در افراد بزرگسال مبتلاء به اختلال نقص توجه/بیش فعالی(ADHD) بود. روش کار: تحقیق حاضر مطالعه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون به همراه گروه کنترل بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد مرکزی شهر زنجان در سال تحصیلی 98-1397 بود. حجم نمونه شامل 45 نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند (15 نفر در هر گروه). افراد گروه DBT و گروه ACT مورد مداخله قرار گرفتند درحالی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش مقیاس خود گزارشی اختلال نقص توجه/بیش فعالی بزرگسالان ASRS))، پرسشنامه تنظیم هیجان و روابط بین فردی بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون اجرا شدند. برای تحلیل دادهها در سطح فراوانی از آمار توصیفی و برای تحلیل دادهها در سطح استنباطی از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری (MANOVA) و برای مقایسهای اثر بخشی درمانها از آزمون LSD استفاده گردید. دادهها درنرم افزار SPSS25 تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد هر دو درمان با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتار درمانی دیالکتیک بر روی تنظیم هیجان و روابط بین فردی نسبت به گروه کنترل اثربخشتر بودهاند (001/0>P). در مرحله مقایسه دو درمان آزمون LSD نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیک در ارزیابی مجدد تنظیم هیجان (00/0>P) و سرکوبی تنظیم هیجان (00/0>P) نسبت به با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اثر بخشی مطلوب تری داشته است. در روابط بین فردی نیز نتایج نشان داد ACT نسبت به رفتار درمانی دیالکتیک بر مهارت ارتباط کلامی (001/0 >P)، مهارت ارتباط شنیداری (001/0>P) و مهارت ارتباط بازخوردی (001/0>P) اثر بخشی مطلوبتری داشته است. نتیجه گیری: درمجموع نتایج این پژوهش حاکی از عملکرد بهتر رفتار درمانی دیالکتیک برای تنظیم هیجان و با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نیز بر روابط بین فردی بود، لذا در مراکز بالینی این درمانها میتواند برای کنترل نقص توجه، مولفههای تنظیم هیجان و بهبود روابط بین فردی و اجتماعی به کار گرفته شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ACT؛ DBT؛ اختلال نقص توجه/بیشفعالی؛ تنظیم هیجان؛ روابط بین فردی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,296 |
||
| تعداد نشریات | 29 |
| تعداد شمارهها | 2,325 |
| تعداد مقالات | 24,902 |
| تعداد مشاهده مقاله | 83,232,181 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 46,159,393 |