پارگی تراشه بهدنبال لولهگذاری بعد از جراحی سزارین، معرفی بیمار | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| دوره 23، شماره 4، تیر 1399، صفحه 98-103 اصل مقاله (686.33 K) | ||
| نوع مقاله: گزارش مورد | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2020.16294 | ||
| نویسندگان | ||
| دکتر نرگس نماریان1؛ دکتر پرویز امری* 2 | ||
| 1دستیار گروه بیهوشی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه بیهوشی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان روحانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: اگرچه آسیب خودبهخودی و تروماتیک تراشه پس از لولهگذاری تراشه نادر است، اما تهدید کننده حیات است. یافته شایع در پارگی تراشه بعد از لولهگذاری، آمفیزم و دیسترس تنفسی است. در این مطالعه، یک بیمار با پارگی تراشه بهدنبال لولهگذاری بعد از جراحی سزارین معرفی میشود. معرفی بیمار: خانم 37 ساله با سن حاملگی 39 هفته برای سزارین تحت بیهوشی عمومی با لوله تراشه شماره 7 قرار گرفت. در طی جراحی بیمار از نظر همودینامیک و تنفسی نرمال بود. در پایان جراحی بعد از خروج لوله تراشه، بیمار دچار سرفههای شدید شد. بعد از انتقال بیمار به ریکاوری و کاهش سرفه و میزان اشباع اکسیژن 96% به بخش منتقل شد. حدود 30 ساعت بعد از لولهگذاری، بیمار دچار تورم صورت، دیسترس تنفسی خفیف و آمفیزم از صورت تا زایفوئید شد. میزان اشباع اکسیژن با هوای اتاق 95% بود و دیسترس تنفسی مشهود نبود. همودینامیک باثبات بود. سیتی اسکن ریهها پنومومدیاستن، پنوموتوراکس، آمفیزم زیرجلدی قدام قفسه سینه و شواهد پارگی تراشه را نشان داد. بیمار به بخش مراقبتهای ویژه جراحی منتقل و تحت درمان محافظتی قرار گرفت. بعد از 96 ساعت آمفیزم بهطور کامل برطرف و بیمار بعد از 7 روز با حال عمومی خوب از بیمارستان مرخص شد. نتیجهگیری: در پارگی تراشه پس از لولهگذاری، در مواردیکه وضعیت همودینامیک و تنفسی باثبات است، درمان محافظهکارانه توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آمفیزم زیرجلدی؛ پارگی تراشه؛ پنوموتوراکس؛ پنومومدیاستن؛ لولهگذاری داخل تراشه | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,066 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,632 |
||
