مقایسه اثربخشی رویکردهای مختلف بر بهبود انتظار از ازدواج دختران مجرد مانده | ||
| مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد | ||
| دوره 62، ویژه (روانشناسی)، بهمن و اسفند 1398، صفحه 1815-1823 اصل مقاله (750.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2019.15798 | ||
| نویسنده | ||
| بهار حاج رضائی* | ||
| دکتری گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی رویکردهای اولسون، پذیرش و تعهد و تلفیقی بر بهبود انتظار از ازدواج دختران مجرد مانده انجام شد. روش کار طرح پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با سه گروه آزمایشی و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دختران مجرد مانده شهر تهران در سال 1397 تشکیل دادند که از این جامعه تعداد 80 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و در چهار گروه (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. یافتههای مورد نیاز با استفاده از مقیاس انتظار از ازدواج جونز و نلسون (1997) در دو نوبت پیشآزمون و پسآزمون مورد جمع آوری قرار گرفت و با استفاده از آزمون کواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج یافتههای پژوهش نشان داد که میانگین انتظار از ازدواج دختران مجرد مانده در هر سه گروه آزمایش افزایش پیدا کرد و نتایج کواریانس چندمتغیره نشان داد که تاثیر هر سه رویکرد بر کاهش انتظار بدبینانه و ایدهآلگرایانه از ازدواج و افزایش انتظار واقعبینانه از ازدواج معنیدار است(001/0p≤) و نتایج آزمون تعقیبی بن فرونی، نشان از آن داشت که رویکرد تلفیقی موثرتر از رویکردهای اولسون و پذیرش وتعهد بر بهبود انتظار از ازدواج دختران مجرد مانده است (005/0p≤). نتیجهگیری با توجه به اثر بخش بودن رویکرد تلفیقی بر انتظار از ازدواج، این رویکرد میتواند به عنوان یکی از روشهای مداخله مورد استفاده مشاوران ازدواج و درمانگران خانواده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رویکرد آمادهسازی اولسون؛ پذیرش و تعهد؛ انتظار از ازدواج؛ دختران مجرد مانده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 782 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 982 |
||