سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

عبدالهی مقدم, علیرضا, رفیعی جلودار, هدی. (1397). بررسی اثرات نحوه کنترل قند خون بر پیش آگهی داخل بیمارستانی بیماران دیابتی مبتلا به سندرم حاد کرونری. , 61(6), 1328-1340. doi: 10.22038/mjms.2019.13490
علیرضا عبدالهی مقدم; هدی رفیعی جلودار. "بررسی اثرات نحوه کنترل قند خون بر پیش آگهی داخل بیمارستانی بیماران دیابتی مبتلا به سندرم حاد کرونری". , 61, 6, 1397, 1328-1340. doi: 10.22038/mjms.2019.13490
عبدالهی مقدم, علیرضا, رفیعی جلودار, هدی. (1397). 'بررسی اثرات نحوه کنترل قند خون بر پیش آگهی داخل بیمارستانی بیماران دیابتی مبتلا به سندرم حاد کرونری', , 61(6), pp. 1328-1340. doi: 10.22038/mjms.2019.13490
عبدالهی مقدم, علیرضا, رفیعی جلودار, هدی. بررسی اثرات نحوه کنترل قند خون بر پیش آگهی داخل بیمارستانی بیماران دیابتی مبتلا به سندرم حاد کرونری. , 1397; 61(6): 1328-1340. doi: 10.22038/mjms.2019.13490

بررسی اثرات نحوه کنترل قند خون بر پیش آگهی داخل بیمارستانی بیماران دیابتی مبتلا به سندرم حاد کرونری

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
مقاله 9، دوره 61، شماره 6، بهمن و اسفند 1397، صفحه 1328-1340    اصل مقاله (1.03 M)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/mjms.2019.13490
نویسندگان
علیرضا عبدالهی مقدم* 1؛ هدی رفیعی جلودار2
1دانشیار گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده
مقدمه
 بیماری قلبی عروقی در دیابتیک‎ها بیشتر از جمعیت عمومی است و  عوارض نامطلوب آن نیز  بیشتر است. تاکنون روش‎های متعددی جهت کنترل سطح گلوکز خون در سندرم حاد کرونری پیشنهاد شده است. در مطالعه حاضر  به منظور کاهش عوارض داخل بیمارستانی  دو روش متفاوت کنترل قند  بررسی شد.
روش کار: 200  بیمار دیابتیک مبتلا به  سندرم حاد کرونری بستری شده در دپارتمان قلب بیمارستان امام رضا(ع) در ابتدای بستری تحت درمان انسولین به مدت 48ساعت قرار گرفتند و بعد به صورت تصادفی به دو گروه  کنترل شدید[1] و کنترل متعارف[2] تقسیم شدند. در گروه اول (گروه کنترل شدید) یکبار قبل از هر وعده غذایی و یکبار 2 ساعت بعد از غذا (6نوبت) قند خون کنترل گردید و میزان انسولین بر اساس جدول تجویز  شد. سطح هدف  گلوکز ناشتا70   تا110 mg/dl  و 2 ساعت بعد غذا زیر mg/dl180 بود. در گروه دوم (گروه کنترل متعارف ) روزانه یک بار قند(FBS)  اندازه گیری شد و بیماران، تحت درمان متداول دارو‎های خوراکی  با هدف سطح گلوکز ناشتا  70تا130   mg/dl بر اساس درمان قبلی قرار گرفتند.کلیه بیماران روزانه ویزیت شدند  و حوادث ناخواسته عمده قلبی (MACE) ثبت  شدند.
نتایج: ایسکمی راجعه در 12% بیماران دیده شد  شامل ((10%) در گروه کنترل شدید و (14%) در گروه کنترل متداول (514/0=p)، انفارکتوس مجدد در یک  بیمار در گروه کنترل متداول (000/1=p)، آریتمی در  5بیمار (5/2 %) دیده شد شامل 3 بیمار (3% )  در گروه کنترل متداول و در مقابل 2 بیمار (2% )  در  گروه کنترل شدید  (000/1=p) اختلال عملکرد بطنی در 85%  بیماران دیده شد  84 بیمار (84%) در گروه کنترل شدید در مقابل86  بیمار (86%) در گروه کنترل متداول، (843/0=p). مرگ  داخل بیمارستانی د ر4% بیماران  در  گروه کنترل متداول در 5 بیمار (5% ) در مقابل 3 بیمار در گروه کنترل شدید (3%) دیده شد (721/0=p).
نتیجه گیری: بر اساس یافته‎های مطالعه‎ی فعلی تفاوت قابل ملاحظه ای  در رخداد حوادث ناخواسته عمده قلبی در دو روش کنترل شدید و متداول قند خون وجود ندارد.



[1] Intensive control


[2] Convetional control
کلیدواژه‌ها
دیابت؛ کنترل شدید؛ حوادث ناخواسته عمده قلبی
مراجع
  1. Hetherington P,Ryan J.editors. Williams textbook of endocrinology,12th ed. Philadelphia:
    Elzevier\saunders;20112.Bonow,Mann,Zipes,Libby.Braunwalds heart disease atextbook of cardiovascular
    medicine.11th  ed.New York: Saunders;2019,ch51
  2. 3. Haffner SM, Lehto S, Rönnemaa T, Pyörälä K, Laakso M.. Mortality from coronary heartdisease in subjects with
    type 2 diabetes and in nondiabetic subjects with and without prior myocardial infarction. N Engl J Med.1998;339:229-
    234.
    4. Malmberg K, Yusuf S, Gerstein HC, Brown J, Zhao F, Hunt D, Piegas L, Calvin J, Keltai M, Budaj A. Impact of
    diabetes on long-term prognosis in patients with unstable angina and non-Q-wave myocardial infarction: results of the
    OASIS (Organization to Assess Strategies for Ischemic Syndromes) Registry. Circulation. 2000 Aug 29;102(9):1014-9.
    5. Mukamal KJ, Nesto RW, Cohen MC, Muller JE, Maclure M, Sherwood JB, Mittleman MA. Impact of diabetes on
    long-term survival after acute myocardial infarction: comparability of risk with prior myocardial infarction. Diabetes
    Care. 2001 Aug;24(8):1422-7.
    6. Lee CD, Folsom AR, Pankow JS, Brancati FL; Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) Study Investigators.
    Cardiovascular events in diabetic and nondiabetic adults with or without a history of myocardial infarction. Circulation.
    2004 Feb 24;109(7):855-60. Epub 2004 Feb 2.
    7. Fath-Ordoubadi F, Beatt KJ. Glucose-insulin-potassium therapy for treatment of acute myocardial infarction: an
    overview of randomized placebo-controlled trials. Circulation 1997;96:1152-6.
    8. Mehta SR, Yusuf S, Díaz R, Zhu J, Pais P, Xavier D, Paolasso E, Ahmed R, Xie C, Kazmi K, Tai J, Orlandini A,
    Pogue J, Liu L; CREATE-ECLA Trial Group Investigators. the CREATE-ECLA randomized controlled trial. JAMA.
    2005 Jan 26;293(4):437-46.
    9. Timmer JR, Svilaas T, Ottervanger JP, Henriques JP, Dambrink JH, van den Broek SA, van der Horst IC, Zijlstra F..
    Glucose-insulin-potassium infusion in patients with acute myocardial infarction without signs of heart failure. the
    Glucose-Insulin-Potassium Study (GIPS)-II. J Am Coll Cardiol. 2006 Apr 18;47(8):1730-1. Epub 2006 Mar 27.
    10. van der Horst IC, Timmer JR, Ottervanger JP, Bilo HJ, Gans RO, de Boer MJ, Zijlstra F; GIPS Investigators..
    Glucose-insulinpotassiumand reperfusion in acute myocardial infarction: rationale anddesign of the Glucose-InsulinPotassium Study-2 (GIPS-2). Am Heart J2005;149:585-91.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1,019
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 652