سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مسیح, بهار, مهابادی, میثم, محمدی, زهرا. (1398). تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه ای رستوریشن های ثابت متکی بر ایمپلنت. , 43(1), 75-82. doi: 10.22038/jmds.2019.12478
بهار مسیح; میثم مهابادی; زهرا محمدی. "تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه ای رستوریشن های ثابت متکی بر ایمپلنت". , 43, 1, 1398, 75-82. doi: 10.22038/jmds.2019.12478
مسیح, بهار, مهابادی, میثم, محمدی, زهرا. (1398). 'تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه ای رستوریشن های ثابت متکی بر ایمپلنت', , 43(1), pp. 75-82. doi: 10.22038/jmds.2019.12478
مسیح, بهار, مهابادی, میثم, محمدی, زهرا. تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه ای رستوریشن های ثابت متکی بر ایمپلنت. , 1398; 43(1): 75-82. doi: 10.22038/jmds.2019.12478

تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه ای رستوریشن های ثابت متکی بر ایمپلنت

مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد
مقاله 8، دوره 43، شماره 1، فروردین 1398، صفحه 75-82    اصل مقاله (609.79 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/jmds.2019.12478
نویسندگان
بهار مسیح1؛ میثم مهابادی* 2؛ زهرا محمدی3
1دندانپزشک، اصفهان، ایران
2استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3دستیار تخصصی، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: یکی از فاکتورهای مهم در موفقیت ایمپلنت‏های دندانی تطابق لبه‏ای رستوریشن و اباتمنت است. هدف از این مطالعه تأثیر روش پرکردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر تطابق لبه‏ای رستوریشن‏های ثابت متکی بر ایمپلنت بود.
مواد و روش‏ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، 40 عدد آنالوگ ایمپلنت با استفاده از سورویور درون بلوک‏های آکریلی قرار داده شدند. 40 عدد اباتمنت تیتانیومی دو تکه به طول 5/5 میلی متر، به آنالوگ‏های ایمپلنت با تورک 35 نیوتن سانتی متر متصل گردید. حفره دسترسی اباتمنت در 20 نمونه به طور کامل و در20 نمونه به طور ناقص، طوری که فاصله سطح فوقانی سیلیکون تا سطح اباتمنت 1 میلی متر باشد به وسیله سیلیکون  (اسپیدکس) پر شد. قبل از سمان نهایی روکش‏های ساخته شده روی اباتمنت‏ها، میزان تطابق لبه‏ای تمامی نمونه‌ها، از چهار جهت بوسیله استریومیکروسکوپ اندازه‏گیری و میانگین کلی ثبت گردید. در هر یک از گروه‏های مورد مطالعه، 10 نمونه توسط سمان زینک اکساید اوژنول‏دار و 10 نمونه توسط سمان زینک اکساید بدون اوژنول سمان گردید. سپس تطابق لبه‏ای در همان نقاط مجدداٌ اندازه‏گیری و میانگین کلی ثبت گردید. جهت آنالیز آماری داده‏ها از آزمون ANOVA و t-test استفاده شد )05/0=α).
یافته‏ ها: در تمام سطوح ، قبل از سمان کردن، میانگین اختلاف لبه‏ای روکش و اباتمنت در دو گروه پر کردگی حفره دسترسی کامل و ناقص (05/0P>) با هم تفاوت معنی‏دار نداشتند. بعد از سمان کردن، میانگین اختلاف لبه‏ای روکش و اباتمنت در دو گروه پر کردگی حفره دسترسی کامل و ناقص (52/0P=) اختلاف معنی‏دار نداشت، اما میانگین اختلاف لبه‏ای در دو نوع سمان (02/0P=) اختلاف معنی‏دار داشت به طوری که میانگین اختلاف لبه‏ای در سمان بدون اوژنول بیشتر از سمان اوژنول‏دار بود (03/0P=).
 نتیجه گیری: روش پر کردن فضای داخلی اباتمنت تاثیری در اختلاف لبه‏ای رستوریشن‏های ثابت متکی بر ایمپلنت نداشت ولی نوع سمان موثر بود.
کلیدواژه‌ها
تطابق لبه ای؛ ایمپلنت؛ اباتمنت؛ سمان های دندانی
اصل مقاله

مقدمه

امروزه ایمپلنت‏های دندانی گزینه درمانی قابل اعتمادی برای بازسازی دهان در بیماران نیمه بی‏دندان یا کاملاً بی‏دندان هستند.(1) پروتزهای متکی بر ایمپلنت می‏توانند پیچ شونده یا سمان شونده باشند.(2) پروتز سمان شونده نسبت به نوع پیچ شونده، مزایایی چون زیبایی و اکلوژن ایده آل، تطابق غیرفعال (Passive fit)، استفاده از روش‏های معمول ساخت پروتز، شکستگی کمتر پرسلن، جلسات ملاقات کمتر و ارزان بودن را دارا است.(3) انتخاب سمان موقت یا دائم برای یک رستوریشن بر پایه ایمپلنت، باید بر اساس نیاز و تمایل برای بازیافتن، پیش بینی میزان گیر مورد نیاز، آسانی برداشت سمان و قیمت باشد.(4) امروزه به دلیل فراهم آوردن امکان دسترسی مجدد به ایمپلنت‏ها، استفاده از سمان‏های موقت برای سمان کردن پروتزهای متکی بر ایمپلنت توصیه می‏گردد.(5) یکی از روش‏های مورد استفاده جهت حفظ حفره دسترسی پیچ قبل از سمان کردن رستوریشن، شامل پرکردن ناقص یا کامل با مواد قالبگیری سیلیکون است. این روش‏ها جهت جلوگیری از پر شدن قسمت بالایی حفره دسترسی توسط سمان و دسترسی آسان کلینیکی بعدی می‏باشد. روش مورد استفاده برای این کار، وابسته به ترجیح و سلیقه کلینیسین است و کمتر بر اساس اطلاعات علمی صورت می‏گیرد.(6)

Wadhwani و همکاران(7) در بررسی تاثیر تغییرات اباتمنت روی میزان سمان خارج شده در مارژین روکش- اباتمنت و عدم تطابق مارژین پس از سمان کردن به این نتیجه رسیدند که تطابق مارژین تحت تاثیر تغییرات اباتمنت قرار نمی‏گیرد. Kent و همکاران(8) در مطالعه خود در ارتباط با گیر در رستوریشن‏های سمان شونده ایمپلنت بیان کردند که مواد مختلفی چون موم، گوتاپرکا، پلی وینیل سایلوکسان، رول پنبه، کویت، دورالی، کامپوزیت و غیره برای پرکردن حفره دسترسی پیچ اباتمنت توصیه شده اند. حافظ قران و همکاران(9) تاثیر سمان‏های موقت مختلف روی استحکام کششی روکش‏های ایمپلنت را مورد بررسی قرار دادند و بیان کردند که گیر روکشهای سمان شده به وسیلة NE TempBond و Dycal به اباتمنت ایمپلنـت تحـت تـأثیر روش پـر کـردن حفـرة دسترسی قرار می‏گیرد.

در مطالعه Akashia و همکاران(10) چهار نوع سمان موقت مورد آزمایش آنها، تطابق لبه‏ای مشابهی را داشتند.

با توجه به محدود بودن مطالعات در رابطه با تأثیر سمان‏ها بر تطابق لبه‏ای روکش‏های سمان شونده و همچنین تاثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت بر تطابق لبه‏ای و از آنجا که تطابق لبه‏ای برای موفقیت طولانی مدت رستوریشن ضروری است، این مطالعه جهت بررسی تأثیر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان، بر تطابق لبه‏ای روکش ایمپلنت انجام شد.

مواد و روش‏ها

در این مطالعه آزمایشگاهی، 40 عدد آنالوگ ایمپلنت سیستم Dentis (Dentis Implant, DentisCo, Korea) توسط سورویور (Marathon 103, SAE YANG Machinany Co, Daegu, Korea) به صورت عمودی در داخل بلوک‏های آکریلی (Acropars 200, MarlicMdical Industries Co, Tehran, Iran) مانت گردید. سپس اباتمنت‏ها (Dual abutment, Dentiscorporation, Korea) با قطر 5/4 و کلار 5/1 و طول 5/5 میلی متر بر روی آنالوگ‏ها با تورک
2N/cm  35 بسته شد.

پیش از ساخت کوپینگ‏های پرمولر، ابتدا به منظور ایجاد فضا برای سمان از فضاساز آلدنت (Pico-Fit, RenferGmbh. Industriegebiet. Hilzingen, Germany) روی اباتمنت‏ها استفاده شد. با توجه به اینکه یک لایه از این ماده ضخامتی در حدود 7 میکرون ایجاد می‏کند و با در نظر گرفتن اینکه فضایی در حد 40-20 میکرون مطلوب می‏باشد، از سه لایه فضاساز تا یک میلی متری مارژین اباتمنت استفاده شد. سطح فضاساز و مارژین اباتمنت با پارافین چرب شد و کوپینگ با ضخامت 7/0 میلی متر با استفاده از رزین سلف کیور دورالی (Duralay, Reliance Dental Mfgco, USA) فرم داده شد. روی مارژین با موم اینله (Kerr, Orange, USA) موم گذاری شد و حلقه مومی به ضخامت 4 میلی متر و قطر 6 میلی متر به سطح اکلوزال کوپینگ‏های مومی متصل شد تا جهت مطالعات بعدی روی گیر رستوریشن‏ها به کار رود. پس از حذف موم، سیلندرگذاری با استفاده از اینوستمنت فسفات باند (Deguvest, Degudent Dentsply, Germany) انجام شد و کوپینگ با آلیاژ نیکل کروم (Verabond, Fairfield, USA) تهیه گردید. نمونه‏ها به دو گروه 20 تایی تقسیم شد.

سطح داخل اباتمنت‏ها به دو روش کامل و ناقص به وسیله سیلیکون (Speedex, Coltene, Swiss) پر شد، در 20 نمونه اول، حفره دسترسی به صورت ناقص پر شد. توسط پروپ فاصله یک میلیمتری از سطح اباتمنت تا سطح فوقانی سیلیکون داخلی اندازه‏گیری و تأیید شد. در 20 نمونه بعدی حفره دسترسی کاملاً پر شد (تصویر 1). قبل از سمان نهایی روکش‏های ساخته شده روی اباتمنت‏ها، میزان تطابق
لبه‏ای تمامی نمونه‌ها، از چهار جهت به وسیله استریومیکروسکوپ اندازه‏گیری و میانگین کلی ثبت گردید.

در هر یک از گروه‏های مورد مطالعه 10 نمونه توسط سمان زینک اکساید اوژنول‏دار (Kerr, Orange, California, USA) و 10 نمونه توسط زینک اکساید باند بدون اوژنول سمان گردید. بدین صورت که سمان توسط اپلیکاتور (Super Fine size, Ese International, Taiwan) به تمام سطح داخلی کوپینگ آغشته شد. مسیر نشستن اباتمنت بر روی کوپینگ توسط سطح صاف ضد چرخش اباتمنت و علامت بر روی کوپینگ مشخص گردید. کوپینگ ابتدا توسط فشار انگشت به مدت 10 ثانیه نگه داشته شد و سپس بلوک آکریلی ایمپلنت در دستگاهی که به منظور یکسان سازی اعمال نیرو تعبیه شده بود تحت نیروی 5 کیلوگرم به مدت 10 دقیقه قرار گرفت (تصویر 2). سپس اضافات سمان با استفاده از سوند و اکسکویتور برداشته شد، پس از سمان کردن، توسط استریومیکروسکوپ (SMP-200,HP,USA)، در نقاط مشخص (وسط سطوح باکال، مزیال، لینگوال و دیستال) میزان اختلاف لبه‏ای اندازه‏گیری شد و اندازه‏گیری‏های به دست آمده ثبت گردید. داده‏های بدست آمده توسط نرم افزار SPSS ویرایش 22 و آزمون‏های آماری t مستقل و t زوجی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت، به این ترتیب که ابتدا نزدیک بودن کلیه داده‏ها به نمودار نرمال استفاده از روش‏های پارامتریک را بلامانع کرد و سپس جهت مقایسه مقادیر قبل و بعد از سمان کردن در هر گروه از آزمون t زوجی و برای مقایسه گروه‏های مختلف با هم از آزمون t مستقل استفاده شد.

 

 

تصویر 1 : دو عدد بلوک آکریلی حاوی ایمپلنت با پر کردن ناقص و کامل و فریم‏های متصل به حلقه

 

 

تصویر 2 : دستگاه مخصوص یکسان سازی اعمال نیرو

 

یافته‏ ها

آزمون t مستقل نشان داد که قبل از سمان، میانگین اختلاف لبه­ای چه در نحوه پر کردن حفره دسترسی کامل (75/0P=) و چه در نحوه پر کردن حفره دسترسی ناقص (43/0P=) بین دو گروه با و بدون اوژنول اختلاف معنی‏دار نداشت. اما بعد از سمان، میانگین اختلاف لبه­ای هم در نحوه پر کردن حفره دسترسی کامل (04/0P=) و هم در نحوه پرکردن حفره دسترسی ناقص (03/0P=) در گروه بدون اوژنول به طور معنی‏داری بیشتر از گروه با اوژنول بود. در ضمن آزمون t زوجی نشان داد که در هر دو گروه و هر دو روش پر کردن حفره دسترسی، میانگین اختلاف لبه­ای بعد از سمان به طور معنی‏داری بیشتر از قبل از سمان بوده است (05/0P<) (جدول 1).

آزمون t مستقل نشان داد که قبل از سمان، میانگین اختلاف لبه­ای بین دو نوع سمان تفاوت معنی‏دار نداشت (58/0P=) اما بعد از سمان میانگین اختلاف لبه­ای در گروه بدون اوژنول به طور معنی‏داری بیشتر از گروه با اوژنول بود (02/0P=). ضمنا میانگین تغییرات اختلاف لبه‏ای در گروه بدون اوژنول به طور معنی‏داری بیشتر از گروه با اوژنول بود (03/0P=). آزمون t زوجی نشان داد که میانگین اختلاف لبه­ای هم در گروه بدون اوژنول (001/0P<) و هم در گروه با اوژنول (002/0P=) بعد از سمان به طور معنی‏داری بیشتر از قبل از سمان بود (جدول 2).

آزمون t مستقل نشان داد که هم قبل از سمان (20/0P=) و هم بعد از سمان (52/0P=) میانگین اختلاف لبه­ای بین دو نوع نحوه پر کردن حفره دسترسی تفاوت معنی‏دار نداشت. ضمنا میانگین تغییرات اختلاف لبه‏ای نیز بین دو نوع نحوه پر کردن حفره دسترسی تفاوت معنی‏دار نداشت (89/0P=). آزمون t زوجی نشان داد که میانگین اختلاف لبه­ای هم در نحوه پر کردن حفره دسترسی کامل و هم در نحوه پر کردن حفره دسترسی ناقص بعد از سمان به طور معنی‏داری بیشتر از قبل از سمان بود (001/0P<) (جدول 3).


جدول 1 : میانگین اختلاف لبه­ای قبل و بعد از سمان به تفکیک نوع سمان و نحوه پر کردن حفره دسترسی

 

کامل

ناقص

اوژنول‏دار

بدون اوژنول

P

اوژنول‏دار

بدون اوژنول

P

قبل

90±8/299

9/119±1/312

75/0

5/146±4/338

9/88±3/366

43/0

بعد

9/172±9/397

9/187±1/528

04/0

9/188±5/442

1/204±1/559

03/0

تغییرات

4/62±1/98

4/92±207

042/0

5/53±1/104

3/78±8/192

047/0

P

02/0

001/0>

---

01/0

001/0>

---

 

 

جدول 2 : میانگین و انحراف معیار اختلاف لبه‏ای توأم کامل و ناقص به تفکیک نوع سمان

 

اوژنول‏دار

بدون اوژنول

P

قبل

3/115±1/319

1/104±2/339

58/0

بعد

3/174±2/420

2/188±6/543

02/0

تغییرات

4/57±1/101

7/84±9/199

03/0

P

002/0

001/0>

---

 

جدول 3 : میانگین و انحراف معیار اختلاف لبه‏ای اوژنول‏دار و بدون اوژنول به تفکیک نحوه پر کردن حفره دسترسی

 

کامل

ناقص

P

قبل

1/105±9/305

5/119±3/352

20/0

بعد

4/173±463

7/196±8/500

52/0

تغییرات

4/77±5/152

6/65±4/148

89/0

P

001/0>

001/0>

---

 

 


بحث

روش‏هایی که نشست پروتزهای سمان شونده را در پروتزهای متکی بر ایمپلنت تسهیل‏ کنند، می‏توانند سبب بهبود تطابق مارجینال گردند. در مطالعه حاضر تاثیر میزان پرکردن فضای اباتمنت به عنوان یک فاکتور تسهیل‏کننده مورد بررسی قرار گرفت و دو نوع سمان موقت که در داشتن اوژنول در ترکیب خود متفاوت بودند، مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که میانگین اختلاف لبه‏ای در روش پرکردن ناقص و کامل حفره دسترسی اباتمنت مشابه بود ولی نوع سمان بر روی تطابق لبه‏ای رستوریشن تاثیر داشت.

Yeung و همکاران(2) در مطالعه‏ای به بررسی اثر نوع سمان و طراحی ونت به عنوان فاکتور تسهیل‏کننده نشست پروتز بر گیر و تطابق مارجینال پروتزهای ایمپلنت Ceraone پرداختند. نتایج نشان داد که در استفاده از برخی سمان ها طراحی ونت بر تطابق مارجینال بی تاثیر بوده اما تطابق مارجینال می‏تواند تحت تاثیر نوع سمان قرار گیرد که با مطالعه Claytone و همکاران(4) هم‏خوانی داشت. بر اساس مطالعه حاضر نیز میزان پر کردن فضای اباتمنت بر تطابق مارجین بی تاثیر بوده اما نوع سمان بر تطابق مارجینال موثر است که ضخامت لایه‏ای متفاوت سمان‏ها می‏تواند توجیه‏کننده باشد.

نتایج مطالعه Jacobes و همکار(11) نتایج نشان داد  نشان داد که استفاده از سمان تمپ باند اوژنول‏دار در هر دو نوع پر کردن کامل و ناقص حفره نسبت به سمان تمپ باند بدون اوژنول باعث نشست بهتر رستوریشن و اختلاف لبه‏ای کمتر شد که با نتایج مطالعه حاضر هم‏خوانی دارد.

Pan و همکاران(12) مطالعه‏ای برای مقایسه لیکیج مارجینال در رستوریشن‏های متکی بر ایمپلنت که با سمان موقت چسبانده شده بودند انجام دادند. نتایج این مطالعه نشان داد که لیکیج سمان زینک اکساید بدون اوژنول بیشتر از نوع اوژنول‏دار بود.

تفاوت در نتایج مطالعات می‏تواند به تفاوت در اندازه‏گیری‏ها و مخلوط شدن مواد برگردد. نحوه نشاندن رستوریشن‏ها، مدت زمان و استفاده از اتومیکس می‏تواند بر ضخامت و شکست سمان‏ها موثر باشد.

هم چنین Akashia و همکاران(10) مطالعه‏ای جهت ارزیابی اثر چهار نوع سمان موقت مختلفTempbond (Kerr).Tempbond NE (Kerr), Improv (Sterioss), (Dentsply/Caulk)Dycal  بر تطابق مارجین رستوریشن‏های متکی بر ایمپلنت انجام دادند. نتایج این مطالعه نشان داد که تفاوت آماری معنی‏داری در تطابق مارجینال هنگام استفاده از سمان‏های موقت مختلف وجود ندارد که با نتایج مطالعه حاضر متناقض است.

Wadhwani و همکاران(7) در مطالعه‏ای به بررسی اثر تغییرات اباتمنت بر میزان سمان خروجی در مارجین روکش اباتمنت و تطابق لبه ای پرداختند. نتایج این مطالعه بیانگر آن بود که تفاوت آماری معنی‏داری بین گروه‏های مختلف در تطابق لبه ای با فضای اباتمنت متفاوت وجود ندارد.

سیادت و همکاران مطالعه‏ای جهت اندازه‏گیری عدم تطابق کوپینگ‏های پروتز ایمپلنت انجام دادند. آنها یک فاکتور مهم در ارزیابی موفقیت پروتزهای ایمپلنت ساپورت را تطابق مارجین دانستند و بیان کردند عدم تطابق مارجینال می‏تواند منجر به شل شدن پیچ پروتز، تحلیل استخوان کرستال، پره ایمپلنتیت و از دست رفتن اسئواینتگریشن شود. نتایج آنها نشان داد که متغیر میزان اختلاف لبه‏ای می‏تواند تحت تأثیر فاکتورهایی از قبیل روش ریختگی و یا نوع سمان قرار گیرد که نتایج مطالعه کنونی در مورد سمان نیز آن را تایید می‏کند.(13)

Cakan و همکاران(14) در مطالعه‏ای به بررسی اثر پر کردن حفره دسترسی با مواد متفاوت بر گیر کرون ریختگی سمان شده با استفاده از سمان موقت پرداختند. نتایج نشان داد که زمانی که از سیلیکون استفاده می‏شود در صورت نیاز به برداشتن رستوریشن این کار آسان تر صورت می‏گیرد که در مطالعه حاضر نیز برای پرکردن حفره دسترسی اباتمنت از سیلیکون استفاده شده است.

روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت و ارتباط آن با گیر رستوریشن در مطالعات مختلفی مانند مهابادی و همکاران(15) و صبوری و همکاران(16) مورد بررسی قرار گرفته است که نتایج آنها بیانگر گیر بیشتر رستوریشن در پرشدن ناقص حفره دسترسی است. از آنجا که تطابق مارجینال بر گیر و دوام بیشتر رستوریشن‏های ایمپلنت ساپورت موثر باشد و مطالعه‏ای که به میزان دقیق پر شدن فضای اباتمنت و ارتباط آن با تطابق مارجینال پرداخته باشد انجام نشده است در مطالعه حاضر اثر روش پر کردن حفره دسترسی بر تطابق مارجینال مورد بررسی قرار گرفت که طبق نتایج تفاوت آماری معنی‏داری بین تطابق مارجینال در روش‏های مختلف پر کردن حفره دسترسی مشاهده نشد.

از مزایای مطالعه حاضر می‏توان به بررسی اثر روش پر کردن حفره دسترسی اباتمنت بر تطابق مارجینال اشاره کرد، زیرا بر اساس بررسی‏های نویسندگان تاکنون مطالعه‏ای در این زمینه انجام نشده بود و در مطالعات مشابه تنها به بررسی اثر روش پر کردن حفره دسترسی بر گیر رستوریشن‏ها پرداخته شده است.

اما به دلیل انجام شدن این مطالعه در شرایط آزمایشگاهی مطالعات بیشتر به صورت کلینیکی برای تایید نتیجه پیشنهاد می‏گردد.

از آنجا که پر کردن حفره دسترسی اباتمنت با روش‏های مختلف و مواد گوناگون می‏تواند انجام گیرد از دیگر محدودیت‏های مطالعه حاضر در نظر نگرفتن تاثیر نوع ماده مورد استفاده برای پر کردن حفره دسترسی اباتمنت است. سایر سمان‏هایی که در رستوریشن‏های متکی بر ایمپلنت استفاده می‏شوند نیز باید مورد مطالعه قرار گیرند که برای مطالعات آتی پیشنهاد می‏شوند.

نتیجه گیری

روش پر کردن فضای داخلی اباتمنت (کامل و ناقص) تاثیری در اختلاف لبه‏ای رستوریشن‏های ثابت متکی بر ایمپلنت نداشت ولی نوع سمان تمپ باند موثر بود و اختلاف لبه‏ای ایمپلنت در سمان بدون اوژنول بیشتر از سمان اوژنول‏دار بود.

تشکر و قدردانی

این مقاله برگرفته از پایان نامه شماره 717 از دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان می‏باشد. بدین وسیله از مسئول محترم کتابخانه دانشکده دندانپزشکی سرکار خانم راشین یغمایی تقدیر و تشکر به عمل می‏آید.

مراجع
  1. Smeets R, Stadlinger B, Schwarz F, Beck-Broichsitter B, Jung O, Precht C, et al. Impact of dental implant surface modifications on osseointegration. Biomed Res Int 2016; 2016:6285620.
  2. Young TC, Lai YL, Hsieh YL, Lee SY. The effect of cement and venting design on the retentive strength and marginal adaptation of CeraOne implant prostheses. Chin Dent J 2005‧Vol 24‧No 2.
  3. Howe L, Palmer P, Barrett V. Advanced restorative techniques. Br Dent J 1999; 187(11):593-600.
  4. Clayton GH, Driscoll CF, Hondrum SO. The effect of luting agents on the retention and marginal adaptation of the ceraone implant system. Int J Oral Maxillofac Implants 1997; 12(5):660-5.
  5. Squier RS, Agar JR, Duncan JP, Taylor TD. Retentivenness of dental cements used with metallic implant components. Int Oral Maxillofac Implant 2001; 16(6):793-8.
  6. Emms M, Tredwin CJ, Setchell DJ, Moles DR. The effects of abutment wall height, platform size and screw access channel filling method on resistance to dislodgement of cement-retained, implant-supported restorations. J Prosthodont 2007; 16(1):3-9.
  7. Wadhwani C, Piñeyro A, Hess T, Zhang H, Chung KH. Effect of implant abutment modification on the extrusion of excess cement at the crown-abutment margin for cement-retained implant restorations. Int J Oral Maxillofac Implants. 2011; 26(6):1241-6.
  8. Kent D, Koka S, Froschle ML. Retention of cemented implant-supported restorations. J Prosthodont 1997; 6(3):193-6.
  9. Hafezeqoran A, Koodarian R, Seyedan K. The effects of abutment screw access channel filling material on resistance to dislodgement of cement retained implant-supported crowns. Shahid Beheshti Univ Dent J 2009; 27(1):13-7.
  10. Akashia AE, Francischone CE, Tokutsune E. Effects of different types of temporary cements on the tensile strength and marginal adaptation of crowns on implants. J Adhes Dent 2002; 4(4):309-15.
  11. Jacobs MS. Windeler As. An investigation of dental luting cement solubility as a function of the marginal gap. J Prosthet Dent. 1991; 65(3):436-42.
  12. Pan YH, Ramp LC, Lin CK, Liu PR. Retention and leakage of implant-supported restorations luting with provisional cement: a pilot study. J Oral Rehabil 2007; 34(3):206-12.
  13. Siadat H, Mirfazaelian A, Alikhasi M, Alizadeh M. Discrepancy measurements of copings prepared by three casting methods and two different alloys, on ITI implants. J Dent Med 2007; 20(4):276-85.
  14. Cakan U, Gultekin P, Guncu MB, Canay S. Effect of screw access channel filling materials on uniaxial retentive force of cement-retained implant restorations. Aust Dent J 2014; 59(1):65-9.
  15. Mahabadi M, Farahmand A, Akhavanpour E. Comparison of screw access channel obturation on the retention of implant-supported fixed restorations. J Isfahan Dent Sch 2016; 12(1):81-8.
  16. Saboury A, Bamdadian T, Mahshid M. The effects of abutment screw access channel filling material and its amount on resistance to dislodgement of cement retained implant-supported crowns. Shahid Beheshti Univ Dent J 2012; 29(5):352-7.
 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1,058
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 636