خودشیفتگی[1] که یکی از مفاهیم قدیمی در روان
شناسی به ویژه مکتب روان
تحلیل
گری است، امروزه هم به عنوان نوعی اختلال در سطح بالینی و هم به عنوان صفت شخصیتی در سطح غیربالینی موضوع مورد تحقیق در ادبیات پژوهشی است. خود
شیفتگی سبکی از شخصیت است که با ویژگی
هایی هم
چون خودبزرگ
بینی، تخیلات افراطی در مورد قدرت، زیبایی و موفقیت، حساسیت زیاد نسبت به انتقاد و احساس بی
نظیر بودن مشخص می
شود (1). خودشیفتگی با پیامدهای مثبت و منفی همراه است (2) و برخی از پیامدهای مثبت آن شامل کاهش افسردگی، برون
گرایی، خوشایندی اولیه و عملکرد بهتر در جمع می
باشد (6-3). از سوی دیگر، عطش توجه، اطمینان افراطی به خود و فقدان همدلی برخی از پیامدهای منفی خودشیفتگی را تشکیل می
دهند (2).
با وجود قدمت مباحث مربوط به خودشیفتگی در روان
شناسی تا سال 1979 آزمونی معتبر برای سنجش آن ایجاد نشده بود (7). پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته[2] (NPI) نخستین ابزار خودسنجی است که برای سنجش ویژگی
های خودشیفتگی در گروه
های غیربالینی ساخته شده است (8،9). اگر چه این مقیاس سنجه
ی اختلال شخصیت خود
شیفته نیست اما بر اساس مفهوم
سازی راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی از اختلال شخصیت خودشیفته ساخته شده است. پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته (NPI) پرکاربردترین ابزار برای سنجش ویژگی
های شخصیت خودشیفته در سطح غیربالینی به شمار می
رود (10) و متشکل از جفت گویه
هایی است که پاسخ دهنده باید یکی از آن
ها را انتخاب نماید. NPI ابتدا متشکل از 54 گویه بود و راسکین و هال برای آن چهار مولفه را گزارش کرده بودند که عبارتند از: اقتدار/ رهبری[3]، برتری
جویی/ تکبر[4]، خودستایشی/ درخودخزیدگی[5]، محق بودن/ بهره
کشی[6] (11-8). بعدها راسکین و تری با تحلیل مولفه
های اصلی تعداد گویه
های NPI را به 40 ماده کاهش دادند که متشکل از 7 مولفه
ی اقتدار، خودنمایی، برتری
جویی، محق بودن، بهره
کشی، خودکارآیی و خود
ستایشی بود (9). کوباریچ و همکاران با پژوهش روی نمونه
ی 338 نفری و با استفاده از روش تحلیل مولفه
های اصلی دو الگوی 2 و 3 عاملی را برای NPI پیشنهاد کردند. الگوی دو عاملی متشکل از مولفه
های اقتدار و خودنمایی و الگوی سه عاملی هم متشکل از اقتدار، خودنمایی و شخص ویژه[7] بود (7).
با توجه به تعدد عوامل شناسایی شده در تحقیقات مختلف عوامل
NPI همپوشی زیادی با هم داشته و نمره
ی کل NPI در مقایسه با هر یک از عوامل فرعی، قدرت پیش
بینی
کنندگی بالایی دارد (6) و این ضعف در نمونه
های ایرانی هم گزارش شده است (12). انگیزه برای ساخت نسخه
ای تک بعدی از NPI که موجه هم به نظر می
رسید، در سال
های اخیر قوت گرفت و در این راستا، آمز، روسه و اندرسون نسخه
ی 16 گویه
ای از NPI را اعتباریابی کردند. دلیل دیگر برای شکل
گیری NPI-16 روندی در روان
سنجی است که امروزه از آن به عنوان تغییر بنیادی در سنجش صفات شخصیت در مدت کوتاه یاد می
کنند (13،14)، زیرا با توجه به محدویت زمانی ابزارهای بلند به طور ملال
آوری طولانی تلقی می
شوند. در واقع روند سریعی در هرچه کوتاه
تر کردن ابزارهای موجود برای سنجش شخصیت به وجود آمده و تقاضا برای ابزارهای کوتاه در حال رشد است. هم
چنان که بوریش معتقد است بسیاری از ابزارهای کوتاه در حیطه
های متعدد روان
شناسی ویژگی
های روان
سنجی مطلوبی دارند (15) بنا بر این تهیه
ی نسخه
ی کوتاهی از پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته نیز انجام
پذیر می
باشد و این کار توسط آمز و همکاران انجام گرفته است (13). مقیاس NPI-16 ویژگی
های شخصیت خودشیفته در متن تجدید نظر شده
ی چهارمین ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی را به خوبی پوشش می
دهد و دارای روایی بالایی (همبستگی90/0) با نسخه
ی اصلی می
باشد (7). بنا بر این، این ابزار علاوه بر برطرف نمودن تناقضات موجود در مولفه
های نسخه
ی 54 و40 سئوالی و اتخاذ رویکردی تک
بعدی نسبت به شخصیت خودشیفته، در مواقعی به کار می
رود که طرح تحقیقی به خاطر محدودیت زمانی امکان استفاده از پرسش
نامه
ی بلند را نمی
دهد.
با توجه به اهمیت سبک شخصیتی خودشیفته در آسیب
شناسی روانی عمومی (16) و جدید و جامع بودن
NPI-16 (به خاطر انطباق با ملاک
های اختلال شخصیت خودشیفته در متن تجدید نظر شده
ی چهارمین ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی) که نیاز به ابزاری مناسب به منظور سنجش خودشیفتگی را برطرف می
کند، هدف از پژوهش حاضر اعتبارسنجی و انطباق مقیاس مذکور با جامعه
ی ایرانی بوده است. ابزار حاصل از این پژوهش می
تواند در تحقیقات مربوط به شخصیت خودشیفته و نگرش
های مربوط به آن در جامعه
ی ایرانی کاربرد داشته باشد.
روش
کار
پژوهش حاضر در یک بررسی زمینه
یابی از نوع مقطعی انجام گرفته است. ابتدا مقیاس NPI-16 توسط محقق به فارسی برگردانده و از دو نفر متخصص زبان انگلیسی (یک نفر کارشناس ارشد مترجمی زبان انگلیسی و یک نفر دانشجوی دکترای آموزش زبان انگلیسی) خواسته شد که ماده
های برگردانده شده
ی فارسی را به انگلیسی ترجمه
ی معکوس نمایند. آن
گاه شکاف
های موجود در تطابق دو ترجمه اصلاح گردید. سپس آزمون حاصل روی چند آزمودنی به صورت آزمایشی اجرا و اشکالات پیش آمده برای کاربرد نهایی اصلاح گردید. جامعه
ی آماری عبارت بود از کلیه
ی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه علامه طباطبایی شهر تهران
که در سال تحصیلی 87-1386 مشغول به تحصیل بودند. جامعه
ی آماری بر حسب دانشکده، 6 دانشکده بود که از هر دانشکده دو کلاس انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. روش نمونه
برداری از نوع تصادفی طبقه
ای بود. حجم نمونه
ی انتخاب شده 342 نفر بود که بر اساس جدول مورگان و با در نظر گرفتن تعداد تقریبی جامعه
ی آماری (14000 نفر)
انجام گرفت.
پس از انتخاب کلاس
ها در هر دانشکده، نخست محقق خود را به دانشجویان معرفی و هدف تحقیق را بیان کرد. سپس سئوالات پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته در اختیار آن
ها قرار گرفت. به آزمودنی
ها گفته شد که جملات زیر بر افکار و رفتارهایی دلالت دارد و باید برای هر جمله، پاسخی را انتخاب نمایند که به بهترین وجه با وضعیت آن
ها تطبیق نماید. این دستورالعمل در مورد پرسش
نامه
ی میلون هم که برای احراز روایی هم
زمان به کار گرفته شد، صادق بود. در اجرای پرسش
نامه
ی میلون، 84 نفر از نمونه
ی تحقیقی که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، هم
زمان به سئوالات دو پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته و میلون جواب دادند.
در تکمیل هم
زمان دو پرسش
نامه
، ترتیبی داده شد که تقریبا نیمی از آزمودنی
ها نخست پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته و سپس میلون و نیم دیگر بر عکس آن را تکمیل نمایند. به این وسیله اثرات ناشی از ترتیب تکمیل پرسش
نامه
ها کنترل گردید. در اجرای دو زیرمقیاس برون
گرایی و توافق
جویی پرسش
نامه
ی شخصیت 5 عاملی نئو که به منظور احراز روایی افتراقی استفاده گردید، از شرکت کننده
ها خواسته شد پاسخ
های خود را در دامنه
ای 5 درجه
ای از " کاملا مخالف" تا "کاملا موافق" درجه
بندی کنند.
به منظور رعایت اخلاق پژوهش و حقوق آزمودنی
ها ضمن اعلام صریح داوطلبانه بودن شرکت آزمودنی
ها، هم به صورت شفاهی (قبل از اجرا) و هم به صورت کتبی (بالای پرسش
نامه) خاطرنشان گردید که اطلاعات درخواستی در این پرسش
نامه
ها، صرفا به منظور اهداف پژوهشی است و به جز تعیین جنسیت نیازی به ذکر نام و نام خانوادگی و دیگر مشخصات خصوصی نمی
باشد. داده
ها با استفاده از روش رگرسیون چند متغیری گام به گام (به منظور بررسی روایی هم
زمان)، همبستگی پیرسون (به منظور بررسی پایایی) و آزمون تی برای گروه
های مستقل (به منظور بررسی روایی افتراقی و مقایسه
ی نمرات مونث و مذکر) در نرم افزار SPSS نسخه
ی 15 تحلیل شدند. ابزارهای اندازه
گیری عبارت بودند از:
الف- پرسش
نامه
ی شخصیت خودشیفته نسخه
ی 16 گویه
ای (NPI-16): این پرسش
نامه، نسخه
ی کوتاه شده
ی پرسش
نامه
ی 40 گویه
ای شخصیت خودشیفته می
باشد که به منظور سنجش ویژگی
های مرتبط با شخصیت خودشیفته توسط آمز و همکاران ساخته شده است (13). این پرسش
نامه فاقد زیر مقیاس بوده و خودشیفتگی را بر اساس رویکرد تک
بعدی ارزیابی می
کند. NPI-16 متشکل از جفت گویه
هایی است که پاسخ
دهنده باید یکی از آن
ها را انتخاب نماید.
ضرایب پایایی بازآزمایی گزارش شده توسط سازندگان اصلی آزمون 85/0 در طول 5 هفته می
باشد. روایی همگرا از طریق محاسبه
ی ضریب همبستگی بین نمرات NPI-16 و نمرات حاصل از شاخص
های برون
گرایی و گشودگی نسبت به تجارب جدید مقیاس 5 عامل بزرگ شخصیت[8] (BFI) انجام گرفته است. این ضرایب برای شاخص
های برون
گرایی32/0 و برای گشودگی نسبت به تجارب جدید 41/0 محاسبه شده است.
ب- پرسش
نامه
ی شخصیت 5 عاملی نئو (NEO-FFI)[9]:
این پرسش
نامه
ابزاری 60 سئوالی است که برای ارزیابی پنج عامل اصلی شخصیت به کار می
رود. اگر وقت اجرای آزمون خیلی محدود بوده و اطلاعات کلی از شخصیت کافی باشد، این پرسش
نامه مورد استفاده قرار می
گیرد. این پرسش
نامه توسط کاستا و مک
کری ساخته شده است و به صورت لیکرت 5 درجه
ای و در دامنه
ای از "کاملا مخالف" تا "کاملا
موافق" نمره
گزاری می
شود (17). گروسی فرشی با استفاده از روش همسانی درونی، ضریب آلفای کرونباخ آن را جهت عوامل اصلی روان
آزردگی، برون
گرایی، گشودگی، توافق
جویی و وظیفه
شناسی به ترتیب 86/0، 73/0، 56/0، 68/0 و 87/0 به دست آورده است. وی جهت روایی این آزمون از همبستگی بین دو شکل گزارش شخصی و شکل ارزیابی مشاهده
گر استفاده کرده است که حداکثر همبستگی به میزان 66/0 در عامل برون
گرایی و حداقل آن به میزان 45/0 در عامل توافق
جویی بوده است (18). از این پرسش
نامه فقط دو زیر مقیاس برون
گرایی و توافق جویی به منظور احراز روایی افتراقی استفاده گردید.
ج- مقیاس خودشیفتگی پرسش
نامه
ی شخصیت چند محوری
بالینی میلون-2 (MCMI-II)[10]:پرسش
نامه
ی شخصیت چند محوری بالینی میلون دارای 175 سئوال است و 11 اختلال شخصیت مطرح شده در چهارمین ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی را ارزیابی می
کند. این پرسش
نامه در ایران توسط خواجه موگهی هنجاریابی شده است و ویژگی
های روان
سنجی آن با یافته
های گزارش شده توسط میلون هم
خوانی دارد (19). با آن که ابزار مذکور برای جمعیت
های بالینی ساخته شده، در چند مطالعه با گروه
های غیربالینی نیز به کار برده شده است. طبق نتایج اعتباریابی این مقیاس در ایران، ضریب پایایی به روش کودر ریچاردسون 85/0 و ضریب پایایی بازآزمایی آن 86/0 گزارش شده است (20). در پژوهش حاضر مقیاس خودشیفتگی این پرسش
نامه که دارای 24 ماده بوده و به صورت بلی- خیر جواب داده می
شود مورد استفاده قرار گرفت. روایی پرسش
نامه
ی شخصیت چندمحوری بالینی میلون-2 با استفاده از نیمرخ روانی گروه
های تشخیصی سومین ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات
روانی محاسبه شده است که حاکی از روایی مناسب مقیاس
ها است.
نتایج
فراوانی شرکت
کنندگان در طبقات جنسیتی بر اساس مشخصه
های آمار توصیفی در جدول (1) نشان داده شده است.
جدول1- مشخصات جمعیت
شناختی نمونه
ی آزمون
|
گروه
|
تعداد
|
درصد
|
میانگین سنی
|
انحراف معیار
|
|
مونث
|
226
|
1/66
|
37/22
|
93/2
|
|
مذکر
|
116
|
9/33
|
15/23
|
01/3
|
|
کل نمونه
|
342
|
100
|
63/22
|
98/2
|
روایی: در مطالعه
ی حاضر دو نوع روایی هم
زمان و افتراقی برای NPI-16 گزارش گردید. به منظور بررسی روایی هم
زمان، از اجرای هم
زمان مقیاس خودشیفتگی پرسش
نامه
ی شخصیت چند محوری بالینی میلون-2 استفاده شد. به این منظور 84 نفر از نمونه
ی تحقیقی که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، هم
زمان به سئوالات دو پرسش
نامه جواب دادند. نتایج نشان داد که همبستگی بین دو پرسش
نامه 77/0 (001/0P<) می
باشد. به منظور تعیین دقیق
تر رابطه از تحلیل
|
جدول2-تحلیل واریانس و رگرسیون مقیاس خودشیفتگی MCMI-II بر اساس پرسش
نامه
ی NPI-16
|
|
متغیر وارد شده به معادله
|
منابع تغییرات
|
مجموع مجذورات
|
df
|
میانگین مجذورات
|
نسبت F
|
سطح معنی
داری
|
|
NPI-16
|
رگرسیون
|
02/1544
|
1
|
02/1544
|
45/126
|
000/0
|
|
باقی
مانده
|
21/1001
|
82
|
21/12
|
|
|
|
کل
|
23/2545
|
83
|
|
|
|
|
|
رگرسیون چند متغیره استفاده شد. در این مرحله، NPI-16 به عنوان متغیر پیش
بین و مقیاس خودشیفتگی MCMI-II به عنوان متغیر ملاک وارد معادله
ی رگرسیون شدند. جدول (2) نتایج مرحله
ی اول تحلیل رگرسیونی را نشان می
دهد.
نسبت معنی
داری F در جدول (2) نشانگر ارتباط معنی
دار بین متغیر پیش
بین و ملاک می
باشد. اطلاعات مربوط به ضرایب تعیین، خطای معیار برآورد و ضرایب تحلیل رگرسیون فوق در جدول (3) آمده است. با توجه به ضرایب بتای حاصل از تحلیل رگرسیون می
توان نتیجه گرفت که بین متغیر پیش
بین و ملاک رابطه
ی معنی
داری وجود دارد. نتایج تحلیل حاکی از آن است که متغیر NPI-16 می
تواند60 درصد تغییرات متغیر ملاک یعنی مقیاس خودشیفتگی MCMI-II را پیش
بینی نماید.
به منظور بررسی روایی افتراقی NPI-16، 35 نفر از شرکت
کننده
ها که در مقیاس برون
گرایی نمره
ی بالایی کسب کرده بودند به همراه 35 نفر از شرکت کننده
ها که در مقیاس
توافق
جویی نمره
ی بالایی کسب کرده بودند، با گروه شاهد در NPI-16 مقایسه شدند. جدول (4) به منظور احراز روایی افتراقی، نتایج مقایسه
ی جفت گروه
ها را بر اساس نمراتی که در NPI-16 به دست آورده
اند، مقایسه می
کند. اطلاعات این جدول گویای آن است که تفاوت مشاهده شده بین افراد با صفات برون
گرایی بالا و پایین و افراد با صفات توافق
جویی بالا و پایین معنی
دار است و دو گروه افراد با صفات
برون
گرایی بالا و توافق
جویی پایین نمره
ی بیشتری در پرسش
نامه
ی
خودشیفتگی کسب می
کنند.
جدول 3-اطلاعات مربوط به ضرایب تحلیل رگرسیون مقیاس خود شیفتگی MCMI-II بر پرسش
نامه
ی NPI-16
|
متغیر وارد شده به معادله
|
ضریب بتا
|
نسبت تی
|
سطح معنی
داری تی
|
ضریب تعیین
|
خطای معیار برآورد
|
|
NPI-16
|
77/0
|
24/11
|
000/0
|
60/0
|
49/3
|
جدول 4- مقایسه
ی افراد با صفات برون
گرایی بالا و توافق
جویی پایین در پرسش
نامه
ی NPI-16
|
گروه
|
سطح
|
تعداد
|
میانگین
|
انحراف معیار
|
t
|
df
|
سطح معنی
داری
|
|
برون
گرایی
|
بالا
|
35
|
94/9
|
67/2
|
18/8
|
68
|
000/0
|
|
پایین
|
35
|
5
|
36/2
|
|
توافق
جویی
|
بالا
|
35
|
54/4
|
62/2
|
66/7
|
68
|
000/0
|
|
پایین
|
35
|
48/9
|
76/2
|
|
|
پایایی: در مطالعه
ی حاضر سه نوع پایایی بازآزمایی، تنصیفی و همسانی درونی گزارش گردید.
برای تعیین پایایی بازآزمایی، تعداد 44 نفر به صورت نمونه
گیری داوطلب از نمونه
ی آماری انتخاب و سپس در فاصله
ی 4 هفته دوباره آزمایش شدند. با این روش ضریب پایایی 84/0 به دست آمد (000/0P<). به منظور تعیین پایایی تنصیفی مقیاس، از داده
های کل نمونه (342 نفر) استفاده شد. به این منظور سئوالات به دو قسمت زوج و فرد تقسیم و نمره
ی آزمودنی
ها در هر قسمت محاسبه گردید. سپس ضریب در همبستگی بین دو قسمت محاسبه گردید. این ضریب برای
NPI-16 74/0 محاسبه شد (001/0P<).
جهت سنجش همسانی درونی مقیاس از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. در این جا نیز داده
های کل نمونه
(342 نفر) وارد تحلیل شدند. بر اساس نتایج حاصل، ضریب آلفا برای NPI-16، 79/0 (001/0P<) محاسبه گردید. مقایسه
ی نمرات بر اساس جنسیت: برای مقایسه
ی نمرات
گروه مونث و مذکر از آزمون تی برای گروه
های مستقل استفاده شد که نتایج آن در جدول (5) قابل مشاهده است.
جدول5- مقایسه
ی نمرات گروه
های مونث و مذکر در پرسش
نامه
ی NPI-16
|
جنس
|
تعداد
|
میانگین
|
انحراف معیار
|
مقدار تی
|
درجه
ی آزادی
|
سطح معنی
داری
|
|
مذکر
|
116
|
66/9
|
99/3
|
72/10
|
340
|
000/0
|
|
مونث
|
226
|
56/5
|
96/2
|
نتایج تفاوت بین دو گروه در نمرات کسب شده را نشان می
دهد و بر این اساس، گروه مذکر نمرات بیشتری در
NPI-16 کسب کرده
اند.
بحث و نتیجه
گیری
هدف مطالعه
ی حاضر، بررسی روایی و پایایی پرسش
نامه
ی NPI-16 برای اندازه
گیری رفتارهای خودشیفته
در گستره
ای از سبک
های شخصیتی به ویژه در اختلال شخصیت خودشیفته بود. این پرسش
نامه به سبب چند ویژگی از جمله جدید بودن، مرتبط بودن با ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی و طی کردن مراحل تکامل تدریجی از آغاز تا کنون، به عنوان گزینه
ی مناسب جهت آماده
سازی زمینه
ی استفاده
ی آن در ایران انتخاب گردید (8). برای ابزار مذکور دو نوع روایی گزارش شد. در این راستا، پژوهش حاضر نشان داد ضرایب حاصل از اجرای هم
زمان NPI-16 و مقیاس خودشیفتگی MCMI-II به منظور احراز روایی هم
زمان رضایت
بخش است. نتایج تحلیل رگرسیونی هم حاکی از آن است پرسش
نامه
ی
NPI-16 77 درصد از تغییرات مقیاس خودشیفتگی MCMI-II را پیش
بینی می
کند. بنا بر این، همبستگی با مقیاس مذکور نشان دهنده
ی روایی هم
زمان NPI-16 است. در ارتباط با روایی افتراقی، نتایج حاکی از آن است که پرسش
نامه
ی NPI-16 قابلیت تفکیک افراد با صفات برون
گرایی بالا و توافق
جویی پایین از گروه شاهد را دارد و این دو گروه نمره
ی بیشتری در پرسش
نامه
ی خودشیفتگی کسب می
کنند. از آن
جایی که برون
گرایی بالا و توافق جویی پایین از ویژگی
های افراد خودشیفته می
باشد (2،4)، بنا بر این مقیاس از روایی افتراقی مطلوبی برخوردار است. نتایج مطالعه
ی حاضر در مورد روایی افتراقی با نتایج مطالعه
ی آمز و همکاران در یک راستا است (13).
به منظور مطالعه
ی پایایی، از سه روش بازآزمایی، تنصیفی و ضریب همسانی درونی استفاده شد. ضریب پایایی بازآزمایی به دست آمده در فاصله
ی چهار هفته 84/0 می
باشد که ضریب مطلوبی است. هم
چنین، شاخص ضریب پایایی به روش
های تنصیفی و همسانی درونی برای NPI-16 در سطح مطلوبی گزارش گردید. این شاخص
های پایایی با شاخص
های گزارش شده در مطالعات راسکین و تری، روزاریو و وایت و آمز و همکاران بسیار نزدیک است (9،10،13). لازم به ذکر است که ضرایب پایایی همسانی درونی و بازآزمایی در مطالعه
ی راسکین و تری به ترتیب 83/0 و 82/0، در مطالعه
ی روزاریو و وایت 80/0 و 81/0 و در مطالعه
ی آمز و همکاران به دست آمده بود (9،10،13). تشابه ضرایب پایایی گزارش شده در تحقیقات مختلف بیانگر آن است که مقیاس NPI-16 چندان دستخوش تغییرات وضع و حالت نشده و در طول زمان دارای ثبات کافی می
باشد و بنا بر این در شرایط مختلف زمانی و فرهنگی به نتایج تقریبا مشابهی منجر می
شود.
در ارتباط با تفاوت
های جنسیتی، این پژوهش نشان داد که بین گروه
های مونث و مذکر در پرسش
نامه
ی NPI-16 تفاوت معنی
داری وجود دارد و گروه مذکر نمرات بیشتری در صفات خودشیفتگی کسب می
کنند. این یافته
ها با تحقیقات قبلی که نشان داده
اند مردان در مقایسه با زنان نمرات بالایی در مقیاس شخصیت خودشیفته کسب می
کنند (13،21،22) و نیز با متن تجدید نظر شده
ی چهارمین ویراست راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی که در آن گزارش شده است مبتلایان به اختلال شخصیت خودشیفته50 تا 75 درصد مرد هستند همسو می
باشد.
در یک جمع
بندی کلی، تشابه ضرایب گزارش شده در این تحقیق با ضرایب مولفان مقیاس در فرهنگ اصلی نشانگر ساده و سلیس بودن عبارات آزمون در زبان انگلیسی و نیز در زبان فارسی است و این که انطباق نسخه
ی اصلی با فرهنگ ایرانی به صورت مطلوب انجام گرفته است. بنا بر این ابزار حاصل از این پژوهش می
تواند در پژوهش
های مربوط به خودشیفتگی در ایران قابلیت کاربرد داشته باشد. در پژوهش حاضر امکان دسترسی به بیماران مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته میسر نشد و بر اساس این محدودیت پیشنهاد می
گردد ابزار حاضر در مورد گروه
های مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته نیز اعتباریابی گردد. هم
چنین از آن
جایی که شخصیت
های خودشیفته و مرزی به عنوان تظاهرات آشکار و نهان خودشیفتگی در نظر گرفته می
شوند (7). پیشنهاد می
شود پژوهش
های آتی به بررسی رابطه
ی ابزار حاصل از پژوهش حاضر با سنجه
های شخصیت مرزی به منظور دانش
افزایی و شناسایی همایندی
ها و افتراق
های دو سبک شخصیتی بپردازند.
تشکر و قدردانی
به این وسیله از دانشجویان محترم دانشکده
های مختلف دانشگاه علامه طباطبایی که با نهایت صداقت به تکمیل پرسش
نامه
ها مبادرت ورزیدند قدردانی می
شود. این مطالعه بدون حمایت مالی نهاد خاصی انجام گرفته و با منافع شخصی نویسندگان ارتباطی نداشته است.
[2]Narcissistic Personality Inventory (NPI)
[5]Self-Absorption/Self-Admiration
[6]Expoitativeness/Entitlement
[9]Neureticism Extroversion Openness Inventory (NEOI)
[10]Millon Clinical Multiaxial Inventory-II (MCMI-II)
