بررسی میزان شیوع باکتریوری بدون علامت به همراه حساسیت آنتیبیوتیکی و ریسک فاکتورهای مربوط به آن در زنان باردار ساکن شهرستان سبزوار از تاریخ اسفند 93 تا دی 94 | ||
| مجله زنان، مامایی و نازایی ایران | ||
| مقاله 3، دوره 20، شماره 11، بهمن 1396، صفحه 15-21 اصل مقاله (449.14 K) | ||
| نوع مقاله: اصیل پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22038/ijogi.2018.10235 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین احمد قهستانی رودی1؛ بهناز سوئیزی2؛ منیژه یوسفی مقدم3؛ میترا افتخاری یزدی* 2 | ||
| 1پزشک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| 2استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| 3استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: باکتریوری بدون علامت، یکی از مشکلات شایع دوران بارداری است و عدم تشخیص و درمان به موقع آن میتواند برای مادر و جنین آسیبرسان باشد. تغییرات فیزیولوژیک دستگاه ادراری طی بارداری، سبب تسهیل رشد میکروارگانیسمها شده و موجب بروز این بیماری میشود. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع باکتریوری بدون علامت، تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی و ریسک فاکتورهای آن در زنان باردار انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال 94-1393 بر روی 220 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهیدان مبینی سبزوار انجام گرفت. نمونه ادرار استریل زنان باردار از لحاظ آزمایش کامل ادرار و کشت بررسی شد. از باکتریهای جدا شده با شمارش کلنی بیش از 100000، آنتیبیوگرام با روش دیسک دیفیوژن انجام گرفت. مشخصات فردی افراد توسط پژوهشگر در چک لیست وارد شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: در این مطالعه که بر روی 220 زن باردار صورت گرفت (7%) از زنان باردار دارای باکتریوری بیعلامت بودند. بین سطح تحصیلات (001/0>p)، وضعیت اقتصادی (002/0=p)، محل زندگی (004/0=p)، سابقه عفونت ادراری (001/0>p)، سابقه مشکلات کلیوی (028/0=p) و باکتریوری بدون علامت ارتباط معناداری وجود داشت، ولی بین باکتریوری بدون علامت و نحوه آخرین زایمان، رتبه باروری و بیماری زمینهای سیستمیک ارتباط معناداری وجود نداشت (05/0<p). شایعترین ارگانیسمهای ایزوله شده، اشریشیاکلی و استاف اورئوس بودند. بر اساس نتایج آنتیبیوگرام، کوتریموکسازول، نیتروفورانتوئین، سیپروفلوکساسین و نالیدیکسیک اسید، آنتیبیوتیکهای مناسبی برای درمان بیماران هستند. نتیجهگیری: باکتریوری بدون علامت از شیوع قابل قبولی در سبزوار برخوردار است. در غربالگری این وضعیت بالینی توجه به خصوصیات فردی و اجتماعی الزامی به نظر میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتیبیوگرام؛ باکتریوری بدون علامت؛ پیلونفریت؛ سیستیت | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,961 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,143 |
||
